XXIV 
sem i usunęła się prawie zupełnie, pewne jej slady pojawiały się 
jednak aż do śmierci w formie zmęczenia i zniechęcenia, wystę- 
pującego po dłuższej uciążliwej pracy; a tej nie szezedzil sobie 
. Kotula i w tym ostatnim okresie życia, mimo świadomości, e 
za nią za każdym razem odpokutować będzie trzeba pogorszeniem 
stanu zdrowia. 
O ile na to pozwalały okoliezności, zajmował się B. Kotula 
i po r. 1890, między innemi, także studyami geobotanicznemi, po 
części na podstąwie materyałów dawniej zebranych w Przemyskiem 
i Cieszyüskiem, od roku 1894. zaś, w którym przeniósł się do 
Tyrolu, oddał się tym studyom prawie wyłącznie. W Tyrolu pół- 
nocnym i środkowym zebrał około 250.000 zapisek tyezacyeh się 
pionowego zasiagu roślin; rok 1898. i parę następnych zamierzał 
poświęcić południowemu Tyrolowi, ażeby na tak szeroko zakre: 
ślonej podstawie dać obraz rozmieszczenia pionowego roślin naezy- 
niowych we wszystkich grupach Alp tyrolskieh i określić prawa, 
którym ono podlega. W toku tych baduń wracał często do swo- 
jego dzieła o roślinach tatrzańskich, robił w niem poprawki i uzu- 
pełnienia. 
Trudno ocenić, do czego byłyby zmarłego doprowadziły ba- 
dania tyrolskie, Że jednak przez katastrofę, która przecięła życie 
š. p. Bolesława, nauka polska poniosła szkodę ciężka i prawdo- 
podobnie niepowetowana, to nie ulega wątpliwości. Mniejsza o to, 
że materyał został niezupełny ; złożone w Komisyi fizyogra- 
ficznej przez brata zmarłego, p. Andrzeja Kotulę, zielnik i zapiski 
z Tyrolu półnoenego i środkowego, same dla siebie mają wartość 
ogromną, tem większą, że B Kotula notował skrzętnie a porządnie 
różnorakie spostrzeżenia, które mu się w ciągu studyów nasunely; 
gdzież jednak w szczupłem gronie naszych przyrodników znajdzie 
się ten, ktoby chciał i był w stanie wziać na siebie przejrzenie 
dzeniem do końca obliczeń i poprawek? Zadanie to ciężkie, wy- 
magające wprost poświęcenia, a zarazem szczęśliwych warunków 
J 
