FLORA LASÓW GARWOLIŃSKICH. 37 
-tujacy w materye organiczne, ale ubogi w tlen, ponieważ zachodzą 
.przytem reakcye przeważnie odtlenienia. Pograżone w miękkim 
„mule korzenie i dolne części łodyg cierpiałyby brak tlenu, gdyby 
roślina nie posiadała zapasu tego gazu w przewodach powietrznych 
międzykomórkowych. Przewody te ciagną się od liści przez łodygę 
aż do korzeni. Za przykład może służyć t. zw. gwiazdkowaty 
miekisz sitów (Juncus) i dęte łodygi, jakie widzimy np. u Ranun- 
cul L., R. sceleratus L., u Dium latifolium L., Cicuta 
virosa L. Ostatnia baldaszkowata roślina posiada prócz tego w kła- 
czach swych obszerne komory powietrzne. U niektórych gatunków 
znajdujemy specyalna tkankę powietrzną (t. zwana aerenchymę), 
np. u Lythrum Salicaría L., Lycopus europaeus L., Epilobium hir- 
sutum L., której zadaniem jest dostarczenie powietrza częściom 
pozbawionym tego ostatniego. 
Pod względem florystycznym rozpatrywana roślinność różni 
się znacznie od łąkowej. Jednoliścienne nadają i tu charaktery- 
styczny wyglad całemu skupieniu, ale zamiast traw mamy tu ró- 
