FLORA LASÓW GARWOLIŃSKICH. ü 43 
Trochę później (ezerwiec, lipiec) kwitna gatunki: Genista 
tinctoria L., Geranium robertianum L. (tylko w wilgotnych liścia- 
stych lasach), Digitalis ambigua Murr. i Vincetoxicum officinale Mnch. 
Latem i ku jesieni liczba kwitnących ziół co raz bardziej się 
zmniejsza. Zakwitaja tylko gatunki nie obawiające się suchości, 
jaka panuje wówczas w lasach sosnowych, lub cienia lasów liścia- 
eh. Do pierwszych można zaliczyć przeniee białawo-żółty (Me- 
lampyrum pratense L.), zarastajacy lasy sosnowe w ogromnej ilości 
i pojedynczo trafiający się goryeznik pospolity (Peucedanum oreo- 
selinum Mnch.), gatunki zaś lubiące cień i wilgoć i dlatego napo- 
tykane jedynie po nizkieh lasach liściastych i zaroślach sa: Pre- 
nanthes muralis Koch i Ctrcaea lutetiana 
rzye po cienistych lasach liściastych występuje gromadnie Carex 
brizoides L., nad rowami zaś C. vulpina L. Trafiaja się po bagni- 
skach i gatunki właściwe Jakom torfiastym. 
P 
przeważają wśród mchów gatunki Æ 
wyższych podstawczaków (Basidiomycetes) przeważnie z rodzin 
Agaricaceae i Polyporaceae. Ostatnie najczęściej spotykaja się na 
pniach i karpach. Występują atoli grzyby w całej okazałości do- 
piero jesienia (wrzesień — październik), kiedy jednocześnie w za- 
roślach i w miejscach mokrych lasów daja się wszędzie widzieć 
