46 JÓZRE TRZEBIŃSKI. 
Hutą Garwolińską. 
Zaczynamy od lasu ze starej grabiny, położonego na wschód 
od dworu (obręb Wola Rembkowska). Podszycia brak tu zupełnie: 
gęste gałęzie grabiny wstrzymują światło, skutkiem czego na dole 
łód i cień panuje. Położenie nizkie, grunt mokry przez całe 
lato. Wiosną kwitnie tu siódmaczek (Trientalis europaea L.), dwu- 
to młode drzewka i krzewy nie absorbują tyle światła, co stary 
las grabowy, skutkiem czego gruntowa roślinność tworzy tu ścisły 
kobierzec, składający się przeważnie z traw (Agrostis alba L. 
i Deschampsia caespitosa P. B.) i dwuliściennych rozmaitych ga- 
tunków, jako to: Solidago Virga aurea L., Campanula Cervicaria 
4 Tormentilla erecta L., Scrofularia nodosa L. i Melampyrum 
pratense L. Przeniee ten występuje zwykle w towarzystwie Vacet- 
nium Myrtillus L. i V. vitis idaea L. Z paproci rośnie bardzo 
obficie Asplenium Filix femina Bernh. 
u północnemu zachodowi od dworu (w stronę Krystyny) 
młody lasek przerzedza się co raz bardziej, grant staje się jedno- 
cześnie co raz bardziej napojonym wodą i grzęzkim. Coraz częściej 
zaczynają pokazywać się mchy torfowce, które w końcu stają się 
panami położenia. Z drzew widzimy gdzieniegdzie tylko krzaki 
brzeziny, z zielnych zaś gatunków dostrzegamy kępy sitów (Jun- 
cus effusus L), żórawinę (Ozycoccos palustris Pers.) i rosiczkę ( Dro- 
sera rotundifolia L.) a gdzieniegdzie żółte kiści Lysimachia thyr- 
stfłora L. Jednem słowem mamy tu już zwykłe leśne torfowisko. 
Podobne torfowiska napotykamy po prawej stronie drogi z Huty 
Garwolińskiej do Bud Uszniackich. Torfowiska te latem jednak 
