FLORA LASÓW GARWOLIŃSKICH. 47 
wysychają do tego stopnia, że można po nich chodzić bez zama- 
ezania obówia. Obfitość z jednej strony wrzosu, a w wyższych 
miejscach mietlicy (Agrostis vulgaris With.) i kostrzewy owczej 
(Festuca ovina L.), z drugiej zaś czysto torfowiskowa roślmność — 
wszystko to każe przypuszczać, że mamy tu do czynienia ze sto- 
pniowem zanikaniem torfowiska na korzyść formacyi wrzosowej. 
Jeżeli z drogi wyżej wymienionej skręcimy koło Huty Gar- 
wolińskiej na lewo, na tak zwana Szeroką linię, przecinająca lasy 
garwohńskie prawie na dwie równe części, to zaraz z prawej 
gdzieniegdzie tylko wystrzeli w górę rozwiesista wiecha śmiałka 
i 1) Stawy te zostały założone przez właściciela lasu p. Kazimierza Hord- 
liczka dla osuszenia bagien i torfowisk. Ponieważ torfowiska leśne prawie wcale 
dra . Odbija sie to na zwierzętach wodnyc: iw s 
posiadają bardzo cienka skorupę, to samo dotyczy i muszel małży (Unio). 
