O BYDLE GÓR ŚWIĘTOKRZYZKICH. (31) 
J3 mo J 
gospodarze tego, że właściwy wychów cielat jest podstawa umie- 
Jetnej hodowli bydła. 
Główne wyniki mych spostrzeżeń nad bydłem świętokrzyz- 
kiem dadza się streścić w następujących punktach: 
1) W okolicach gór Świętokrzyzkich podziśdzień dosyć je- 
szeze jest rozpowszechnione mniej lub więcej czyste bydło czer- 
wonobrunatne, typu brachyceros. Bydło to można uważać za od- 
mianę górska ezerwonobrunatnego bydła polskiego „brachyceros* . 
Nie mamy dostatecznie ścisłych podstaw, aby odmianę tę uwa- 
Zac za odrębna „rase“. 
2) Bydło gór Św. Krzyzkich odznacza się: znaczną siłą prze- 
lewania swoich właściwości na potomstwo, zdrowiem i doskona- 
łem wyzyskiwaniem paszy, nawet nędznej. ; 
3) Krowy swietokrzyzkie odznaczaja sig wielka mlecznością, 
zwłaszcza gdy się uwzględni małe ich formy i niedostateczne ży- 
wienie; przytem mleko odznacza się niepospolita zasobnościa w tłuszez. 
Karma, która się żywi bydło świętokrzyzkie, składa się 
w lecie przeważnie z paszy leśnej lub poleśnej, a w zimie głównie 
ze słomy i sieczki; jest to więc pasza nędzna; jednakże przysto- 
sowanie się do miejscowych warunków oraz przyrodzona zdolność 
doskonałego wyzyskiwania wszelkiej paszy, poniekąd przeciw- 
działają złym skutkom niedostatecznego Żywienia, zwłaszcza zi- 
mowego. 
