JĘCZMIĘŃ BROWARNY. 55 
Nr. 18. równiez z Zagrobeli, ale z innego mniejszego majatku, 
zbliżony jest składem do Nr. 3. z Białej, a stesunek kwasu f 
sforowego do azotu ma ściślejszy. Nr. 17. również z pow. tarno- 
polskiego z Dubowiee, siany na czarnoziemie, w 3 r. po nawozie, 
odznacza się, przy nizkiej wadze ziarna, duża ilościa skrobi Sto- 
sunek kwasu fostorowego do azotu jest u niego ścis y. 
Nr. 13. z Klubowiec w p. tłumackim, z ciężkiej próchnicznej 
gliny, po burakach w nawozie, odznacza sie niezwykle wysokim 
zbiorem, co do jakości jednak jest jedna z najgorszych próbek. 
Stosunek kwasu fosforowego do azotu jest u niego średni. 
Nr. 20. i 21. pochodza z Szydłowiec z czarnoziemu, Nr. 20. 
siany był po kartofluch, w 3 r. po nawozie, Nr. 21. po oziminie 
w nawozie, nazwa obydwóch próbek nieznana. Próbki te wyka- 
zały znaczne różnice pod względem zawartości skrobi, materyj 
białkowatych i stosunku kwasu fosforowego do azotu, ilość skórki 
zawierają obie próbki prawie równa. Nr. 20. okazal sie pod każdym 
względem o wiele lepszym, P,O; wynosi w tej próbce 11:689%, N. 
Nr. 21. przy gorszym składzie chemicznym, miał stosunek kwasu 
fosforowego do azotu jak 35:69: 100. 
22. i 23. nie pochodzą wprawdzie z Galicyi wschodniej, 
ale wyprodukowane sa w podobnych warunkach. Próbki te po- 
chodzą z Chodorkowa pow. skwirskiego, gub. kijowskiej, obie 
z czarnoziemu. Nr. 22. Pedegri ma ziarno mniejsze, ale skład 
korzystniejszy, niż Nr. 23. Chevalier. Różnice te można przypi- 
sać właściwościom gatunków, gdyż Chevalier odznacza się zawsze 
stosunkowo grubem ziarnem, ale mniej korzystnym składem. Sto- 
sunek kwasu fosforowego do azotu jest w obydwóch próbkach 
średni . 
Z Galieyi zachodniej pochodza Nr. 5. z Okocima, pow. brze- 
skiego, sprowadzony z Węgier w r. 1894, siany na lekkiej gli- 
niastej ziemi, po mieszance na nawozie, odznacza się średnia za- 
wartością składników, oraz normalnym stosunkiem kwasa fosfo- 
rowego do azotu. 
Nr. 24. nieznanej nazwy, pochodzi ze Smierdzacej, pow. kra- 
kowskiego, z ziemi lekkiej, siany po burakach w nawozie z sale- 
tra, odznacza się nizką zawartością skrobi, wysoką zaś azotu 
i kwasu fosforowego, ilość skórki średnia, i stosunek kwasu fo- 
sforowego do azotu średni. 
Nr. 25. nieznanej nazwy z Pradnika Czerwonego pod Kra- 
kowem, z ziemi gliniasto-piaszczystej, ma ziarno drobne, średniej 
Jakości i stosunek kwasu fosforowego do azotu średni. 
Nr. 26. z Albigowej, pow. łańcuckiego, jest to gatunek Hanna, 
siany na lekkiej glince z podłożem iłowatem, po burakach na 
superfosfacie i saletrze, w 3 r. po nawozie, wydał dobry zbiór 
