M. FlÆGSTAD [No. 8 



at der vantar tt-ljod brigde ved a i det nemnde høvet samstundes 

 med at den palatale og den velare endingsvokal stig eller sig 

 etter kravet aat ljodsamhøvet, er ukjende og framande for all 

 islandsk, og eig heller ikkje heima i vestlandske maalføre i Norig, 

 men berre i austnorsk (trøndsk og austlandsk). Umfram dette, 

 som elles i seg sjølv er prov nok for at maalføret er austnorsk, 

 hev fragmentet ogso andre former som syner det same, t. d. 

 A]/°25 (isl. og vestl. fræ) f>et pron. (isl. og vestl. ftat). Med dette 

 høver ogso godt formi man^o 3 sp. (av munu, mest austn. manu), 

 som paa islandsk var og er mun. Men dessutan er der maal- 

 merke, som avgrensar heimstaden nøgjare. Det er millom anna 

 halvljoden a i endingar som ligar H 3 sp. av liggja, og geitar~ 

 npl. Halvljoden a i slike høve finn me ikkje i Trøndelag; der- 

 imot finst han paa Austlandet den dag i dag i plur. av geit i 

 alle fjellbygder fraa og med Hallingdalen (jaifa Hall. Va. jeWair) 

 Num. Aust Telem.) til og med Vest Telem. {djeWar). Diplomi 

 fraa 14 hundradaaret syner at i eldre tider hev denne halvljoden 

 vore endaa meir utbreidd, soleis utan tvil yver mesteparten av 

 Vestfold, der han no er å: jeitår, i bundi form jeitane. Halv- 

 ljoden a finst ogso paa vestnorsk umkverve, men det vedkjem 

 ikkje oss her, med di me alt hev prova at maalformi i vaart 

 stykke er austnorsk. Halvljoden a såman med andre maalmerke 

 syner at fragmentet er austlandsk. Med dette høver det ogso 

 vel, at den relative partik. er erø 22 > ogso til fess en^', denne formi 

 er sudnorsk og mest brukt i austlandske skrifter; paa Island og 

 Vest-Norig — nordanfor Rogaland - - var det er (ovleg sjeldan 

 en); sameleis er or 7 prp. ei sudnorsk form, i Trøndelag og paa 

 Island ur. 



Men me kann koma heimstaden for maalet endaa nærre. 

 Fragmentet hev 2 gonger i framljod vr, skrive ru, i ruid-^u 

 o: vrid. I ljodbandet vr hev v falle burt paa Island alt fyre den 

 fyrste skrifttidi, sameleis i Norig so nær som i nokre sudnorske 

 maal, austlandske og vestlandske. I gnorsk tid vart dette ljod- 

 bandet skrive snart rv, snart ru liksom her, t. d. rveidi D. N. 

 II 5 17 (Oslo 1224) ruæidi Borgart. kristenrett kap. 18 4 i Ngl. I 

 s. 352 umkr. 1320), vreidhi D. N. II 469 u (Oslo 1381). I vaare 



