M. HÆGSTAD [No. 8 



bledra f. = gdsk. blæthræ, gsv. blddhra, nysv. bldddra, gn. 

 blaåra, cas. obl. blgJra, nyn. bløra f. og blæra; blecfra finn 

 me her for fyrste gong; i Hægstad og Torps Gamall norsk 

 ordbok er nppfort blecfa f. fraa ei isl. lækjebok (laant fraa 

 dansk gjenom ei norsk umsetjing). 



bolde m. trote, svull = gdsk. bulde, byld ; gsv. bulde, bolde, 

 nysv. bold. I Hægstad og Torps Gn. ordb. er uppført bolgi 

 m. fraa ei isl. lækjebok (laant fraa dansk gjenom ei norsk 

 umsetjing?), men bolde er ikkje funne fyrr. Det synest like- 

 vel eiga heima ogso i austnorsk, for det finst i vaare dagar 

 baade i Trøndelag og paa Austlandet. Ross uppfører bulle 

 m. Jedr. Dal. Ma. 



geitar f. pl. = nyisl. geitur f. pl. skurv er ikkje funne fyrr 

 med denne tyding i gnorsk. Ordet synest skyldt med vanleg 

 norsk geita f. = yta av ved, som sud i Vestfold liksom 

 paa Island vert brukt i sideformi geit f. (paa Vestf. berre 

 brukt i bundi form sing. : jeifa (einstavingstonelag), etter 

 upplysning fraa hr. Lorents Berg). 



svena v. svana, minka (um trote), funne 1 gong fyrr i gnorsk 

 med e i hovudhandskrifti av Kongespegelen. Elles i gn. 

 svina liksom paa Vestlandet enno. I Vestfold svena som 

 i stykket her; jfr. vestfoldske gardsnamn som shnes, og 

 jamvel fen. 



Um tidi for uppskrivningi av fragmentet er det ovanfor 

 nemnt at den arnam. katalog hev aarstalet umkr. 1500; Kålund 

 i innleidingi til Den isl. lægebog set det til umkr. 1400. Naar 

 me tek umsyn til at maalformi er austlandsk, maa fragmentet 

 vera eldre. Ved 1400 finn me ikkje so reint austlandsk maal 

 med slike former som i dette stykke. Pa hi sida syner skrifti, 

 som allstad brukar d baade for d og 6 — so nær som ein gong 

 hauuJ — og ei form som auridar gall at det ikkje vel kann 

 vera skrive i fyrste helvti av 14 hundr. Eg vil difor setja alde- 

 ren til umkr. 1370; samanlikna D. N. I 401 (Tunsberg 1368) K 



1 I dette dipl. er refleksivendingi — ss, medan fragm. hev — s (leysas); 

 XI 53 (Tunsb. 1363) syner likevel at det ogso i Tunsberg kunde skri- 

 vast — s paa denne tidi. 



