26 



Gezandtschap aan den Grboten 



daar op hadden te geven , inzondcr- 

 heit indien men vernam, datze geenen 

 Gezant aan den Grooten Tartarifchen 

 Cham meebrachten. 



Ter zelver tijd was ook zeker Kruis- ] 

 heer van Makoa te Kanton gekomen, 

 met verzoek, om by voorraad , en tot 

 nader befcheid uit Teling, de fche- 

 pen der Ooftindifche Maatfchappy, 

 aldaar leggende, te mogen beftaanj 

 voorwendende, dat de Hollanders die 

 van hen voor dezen gerooft hadden. 

 En om dit hun voornemen ( te weten, 

 het fleuren van den Hollandfchen han- 

 del in Sind) des te bequamer te kunnen 

 uitwerken, hadden de Portugezen hun 

 achterftal van drie jaren fchatting, we- 

 gen het erf-recht van Makoa , aan de 

 boven -gemelde Regering betaalt. In 

 't kort, het ganfche werk ftont op lofle 

 voeten , en fcheen een flechtc uitgang 

 te zullen nemen ; hoewel men Schedel 

 aldaar noch al met goede hope voedc, 

 en hem wilde wijs maken , dat dit dra- 

 len en lang ophouden nergens anders 

 door veroorzaakt wiert , dan door de 

 groote onruft en bekommering van 

 zeker Velt-overfte , die aldaar met 

 eenige duizent Krijghs-knechten uit 

 Tekjng was gekomen , om den jongen 

 v Onderkoning (die tegen eenige mui- 

 telingen, in 't zuiden, al over lang te 

 velde had gelegen ) te vcrwellekomen 

 en t'ontfangen. 

 wage»*ar Midlcrwijle de koopman Wage- 

 yn mu be~ n aa r den uitflagh van 't werk vaft met 

 groot verlangen te gemoed zag, wierd 

 hy van twee of drie wacht-berken , uit 

 's Koninks name, zoo nau bewaart, dat 

 geen ander vaartuigh van, noch aan 

 zijn boord kon koomen. Na langh 

 wachten quam endelijk Schedel , en 

 na een kleenc wijle de Sekretaris van 

 den Toutangy met de Mandarijns Tay- 

 kpetfin en Tbrapang, aan boort, om de 

 fchepen tot op een half mijl voor de 

 ftad te brengen , tot dat de gemelde 

 Velt-overfte ( dewijl hem de komftc 

 der Hollanders uit zekere reden niet 

 mogt worden bekent gemaakt, ) zou 

 vertrokken zijn. Wagenaar wiert van 

 ieder in 't byzonder , tot teken dat de 

 Hollanders als vrienden aangenomen 

 wierden, met eenige vergierde blom- 

 men en takjes, en daar-en-boven met 



THiatt. 



Sdedel 

 l(omt Tem 

 aan boort. 



eenige zijde ftoffen vereert. Hy vet- 

 eeide daar tegen, tot vergelding van 

 dezen weldaat, een ieder van hen met 

 Guincefch lijnwaat, eenige fleflen met 

 rooze-water, en met meer andere ge- 

 fchenken. Alflc nu 's andcrendaaghs 

 de fchcepen een ftukwecghs de revier 

 hadden opgebraght , voerenze gelij- 

 kerhandt met den koopman Sche- 

 del, met hun Vaartuigen (want het 

 jacht de Schelvifch raakte vaft) naar 

 lant, latende twee Tartarifche Krijgs- 

 knechten aan boort, om Wagenaar op 

 de rechte anker-plaats te brengen. 

 Hier quamen weder eenige nieuwe 

 wacht-berken omtrent de Schepen, 

 om het aanbrengen van vcrverfüng te 

 beletten. 



Daar na quam de Mandarijn Hey veHty- 

 tototf^ met een grooten ftoet en aan-*»"*»* 9 "* 

 zienlijk gevolgh aan boort verfchij- j2i?2E* 

 nen , om Wagenaar aan lant te halen. 

 En als Wagenaar door rwec Manda- 

 rijns in de Hollantlchc Logic zeer Ha- 

 telijk en met behoorlijke plechtighe- 

 den ontfangen,en van den opgemelten 

 Tatkoetfin bezocht was, wiert hem aan- 

 gedient , dat hy zigh gereed te maken, 

 en ten hoove te vervoegen had. Voor 

 de Logie (tonden twee magere pacr- 

 den , doch als hy op een van de zelve 

 meende te Hijgen, quam de gemelde 

 HeytoU) vergezelfchapt met noch twee 

 andere hovelingen, weder in de Logie, 

 met een onverwachte boodfehap, en 

 enige vreemde vragen ; namelijk, waar- 

 om de gemelde Wagenaar juift be- 

 geerde met den Koning in mondge- 

 meenfehap te treden > wat zijn ver- 

 zoek was > en of hy geene brieven en 

 gefchenken voor den Grooten Heer 

 in Tefyngy als ook voor den Mandarijn 

 Toutang in l^anton met zich braghf > 

 verklarende voorts , (daar hy zijne re- 

 den mee endighde) dat de Portugezen 

 hen al deze moeielijk heden aandce- 

 den 5 en voeghde endelijk daar by, 

 datze op geen geit moften zien, en 

 diep in de beurze taften, indienze voor 

 den Onder-koning pcrzoonlijk wilden 

 verfchijnen, en mer hem mondeling te 

 woorde komen. Als Wagenaar hem 

 hier op antwoort gaf, dat hy niet ge- 

 negen was, de brieven en gefchenken 

 van zijne Heeren en Meefters den 



Ko» 



