«4 



G e z a n p t schap aan den Gmten 



Kmtntt Den zcven-en^twintighften landen 

 Uêngity. W y t C gens den avont aan een zekre 

 27. Maan. plaats, die by de Sinczen 



M O N G L E Y geheten wort, 

 en zich wonder vermakelijk en aange- 

 naam rontom van verre in 't oog ver- 

 toont. Men klimt hier by eenen cier- 

 lijken trap van beneden uit het water 

 na bovenen 5 hier van daan 'gaatmen 

 inde Stadt dooreen geweldige fterke 

 poort. Deze plaats is rontom omringt 

 met hooge en fterke muuren, die door- 

 gaans met wacht- torens en bolwerken 

 redelijk verfterkt zijn. Het is een lult 

 om te zien , hoc vermakelijk en luftig, 

 indien men op de wallen ftaat, de om- 

 leggende landeryen , beemden en bof- 

 fchen , zich op doen , en met welk 

 een aangenaamheit dezelve utoelac- 

 chen. En dewijl onze oude Trekkers, 

 door het geftadig trekken en arbeiden 

 tegen den ftroom op , die hier onge- 

 meen fnel gaar, zeer moede en afgc- 

 madt waren , of zich geheten afgemat 

 te zijn , en niet langer voort wilden , 

 veranderden wy hier van trekvolk , en 

 kregen nieuwe Trekkers. Nauliks 

 was de zon onder de kimmen t' fchuil 

 gegaan , of het vaartuigh , daar op de 

 Gezanten waren raakte op een fcherpe 

 klip, dat hy door den boodem heen 

 (tak , waar door 't ruim terftont zoo 



vol waters raakte , dat de Gezanten 

 met fchip en goet zouden gezonken 

 hebben , indien Godt de Heer hen niet 

 wonderlijk geholpen had. En na dat 

 wy 's anderen daeghs voor-by eenige 

 Dorpen waren gevaren, en aan een 

 lullige en vermakelijke plaats ten an- 

 ker warerigekomen, onthaalde ons de 

 Mandarijn Tinxentau , met den gc- 

 wöonlïjken The e-drank. Des nachts, Krijgen tm 

 zoo als wy ons effen geruit tcflapen^ ""* 

 hadden begeven, beliep ons een zeer 

 zware en yzelijke ftorm, niet anders 

 ais of hemel en aarde vergaan wilde. 

 Onder dit yzclijk bulderen der winden, 

 weerlichte en donderde het ook zoo 

 fterk, reis op reis, of alles aan (lukken 

 wilde rijten , en de jonghftc dagh op 

 handen was. Een van onze Barken, 

 daar 's Keizers gefchenken in waren, 

 raakte driftig, en (liet tégens den wal 

 aan , dat de maft over boort viel ; en 

 zou, menfchelijkcr wijze gefproken,al- 

 daar van een geborften zijn, indien men 

 die met moeite en naerftjgheidt daar 

 niet weder had zoeken af te arbeiden. 

 Met het krieken vanden dagh, ver- waar fat 

 namen wy , tot ons groot hertzeer en ™f cbndt 

 droef heit, hoe deerlijk het met zom-^'f 

 mige Schepen , die zich op de Revier 

 bevonden, gefchapen ftont,en in welk 

 een gevaar datzc dien nacht geweeft 



wa- 



