Tartarifchen (ham y of Kj't^er van Sim. 



waren : want op den dagh zagen wy 

 hier en daar verïcheide maftelooze en 

 fchadelooze Scheepen, als ook etlijke 

 wrakken , die tegen den Oever ge- 

 ftrandt lagen en aan (lukken waren ge- 

 floten , (daar af het Volk en goet voor 

 het meer de el vergaan was) hier en daar 

 drijven. 

 Komm te Het was op den negen-en-twintigh- 

 xaocbeu. ft cn ^ als wy met onze ganfche Vloot 

 29. Maart, en gcvolgh voor de tweede hooftftadt 

 X A O C H E U quamen. Deze 

 Stadt is drie hondert ly van Tngte ge- 

 legen op eenen uitfteekenden hoek , 

 en dicht aan den oever van de Revier. 

 Haar goede en bcquame gelegenthcit 

 aan de Reviere , en veilige reede voor 

 de Schepen, maakt dat hier geduurigh 

 een ftereke grootc Schipvaart is. Na 

 't Zuiden heeft deze Rivier, die wy tot 

 aan deze Stadt zoo verre waren opge- 

 varen, verfcheidene namen , en wordt 

 nu Siang, dan Kjo genoemt ; en neemt 

 haren oorfprong uit de Revieren Chin 

 en Fu , die beide niet verre van deze 

 ftad hare waters vermengen. De plaats, 

 daar deze twee Revieren in een lopen, 

 is by de Sineefche Schippers zeer ver- 

 maart 5 dewijl hier zeer fterke ftroomen 

 gaan , en veele blinde klippen leggen, 

 waar door de Schepen by ftorm en on- 

 weer veeltijds ichip-breuk lydcn. De 

 Sineezen, om dit gevaar (na hun waan) 

 voor te komen, hebben aan den oever 

 een Pagode of Afgoden-tempel laten 

 dichten, dien de genen, die deze plaats 

 voorby willen, cerft gaan bezoeken, 

 en daar in aan den godt dezer plaatze, 

 om zijne zoen en een gelukkige reize 

 te verkrijgen, Offer-giften brengen. De 

 ftadt leid ( na uitwijzing van de neven- 

 ftaande Prent) van achteren met hoge 

 en zeer vermakelijke bergen omringt ; 

 en aan de ooft-zijde over 't water ilfe 

 met een voorftadt voorzien , die zeer 

 Volkrijk, en op een wonderlijke en 

 zeltzamc wijze gebouwt is. Daar en 

 boven ziet men in 't midden van de 

 Reviere, recht tegen de Voorftadt 

 over, op eenen kienen heuvel, eenen 

 Toorn niet vijf tranflen of ommegan- 

 gen verciert, die mede zeer kunftigh 

 en aartigh , na d'oude wijze gedicht is, 

 en daar aan men niet als te water met 

 vaartuigh komen kan. De Jefuit Ni- 



*t 



klaas Trigautius , in zijn Verhaal van 

 Sina> befchri jft deze hooftftad Xaocheu 

 in deze volgende woorden : T)c hooft- 

 ftadt Xaocheu is tuffchen tloce Tty te- 

 ren gelegen , die met allerlei Vaartuigh 

 kannen bevaren borden , en hier hare 

 "Katers vermengen ; d'eene (*) Van de^e ( 3 ) De Revier 

 /gevieren, beWatert ten Ooften de landt- chtn - 

 ftreej^ fan de hooftftadt Nanhiung , en 

 tf ander ( l> ) bejpoelt het landje hap Hu- (b)DeReyier 

 quang , en ft rekt %icb ten JVcften na de Vu ' 

 hooftftad. 'De ganfche Stad, met buiden 

 en ballen , is op 7 midden Van 7 land 

 gelegen , dat ter VPcdcr-^ijde Van de%e 

 twee TfeVteren bejpoelt Wort. En deleijl 

 de^e plaats , tuffchen de gevieren gele- 

 gen , niet yeer breet is , yoo Vallen hier 

 door 00^ de buiden daar niet %cer groot 

 en ruim 5 \ulJ(s d 'inwoonders genoot- 

 %aa\t ^ijn , willende groote hukten heb- 

 ben , die ter Wcder-^ijde Van d oeVert 

 der beide T^evier en te ft i ebt en. Aa7j.de 

 Weft-^ijde (aangezien die met meenigte 

 'van huiden be^et is, en het meefte be- 

 woont Wort ) Vertoont «icb een groote 

 'Brug Van fe hepen , die aan e ll^andr e ge- 

 hecht %ijn , om Van d'ecn tot d' 'andere 

 ^ijde te gunnen over gaan. Dus verre 

 Trigautius. 



Dicht by deze Stad, in een luftige en 

 vermakelijke vlakke lantsdouw, (die 

 ter wedcr-zijde met heuvelen en aller- 

 lei vruchtdragende boomen omcingclt 

 is, ) Vertoont zich ook op den bergh 

 iHanhoa een Klooftcr, en daar by een 

 groote Kerk, daar in meenigte van af- 

 godifche Prieftcrs wooncn. Zeker DeGoJf. 

 perzoon, Lu^u geheeten, (die door zijn^ r * f %« 

 vaften en een ftreng leven zoo veel by LuxM ' 

 den gemcenen man te weeg gebracht 

 had , datzc hem na zijnen doodt voor 

 heiligh eerden ) heeft dit Kloofter al- 

 daar op zijn eigen koften laten ftichtcn. 

 Deze Luyu , naar men verhaalt, droeg 

 nacht en dagh op zijn blote huit een 

 yzere keeten, en befteede daags zo veel 

 arbeids aan 't builen en ziften van Rijs, 

 daar af duizent Monnikken dageliks 

 leven koften. Zo diep had zich deze 

 keeten in zijn vlcefch gezet, en daar in 

 zodanig een verrotting en bcderving 

 gebracht, dat zich by duizenden van 

 wurmen daar in vertoonden. Quam 

 een dezer wurmen op d'aardc te val- 

 len, die nam hy weer op , en fprak die 

 I aldus 





