Tartarifchen Cbam > of fyi^cr Van Sina. 



\6j 



vtnotken Daar nazonden zy den Mandarijn 

 -mfibeide yan ^ en ouden Kantonfchen Onder- 



dtngtn aan . t i n n ■■ 



den Rijx- komng by den cerften Rijx-cancellier , 

 tanceiiitr , mcc aanbieding van in Tekjng zoo lang 

 te willen verblyven , ter tijdt toe, zijn 

 Majefteit ten vollen verzekert was, 

 dar zy Hollanders , en gcene Engel- 

 fchen waren. Zy verzochten ook aan 

 den Keizer en de Rijx-raden, datze 

 hen met een wapen of merk , in metaal 

 gefneden, wilden begunftigen, om daar 

 mee alle de Zee-brieven van hunne 

 Schepen , die dezekuft voorby voeren 

 of aandeden , te verzegelen, en de zel- 

 ve daar door van de Scheepen van an- 

 dre Volken te kunnen onderfcheiden ; 



Ials ook dat hen een wimpel ofte een 

 ander leeken mochtc gegeven worden, 

 om die op hunne Scheepen neffens 

 hunne vlaggen te laren afwaien. Ende- 

 lijk lieren zy een vertoog door eenen 

 van de Klerken der Rijx-vergadering 

 uittellen, daar by zy uirdrukkelijk ver- 

 zochten, om als eigen Onderdanen 

 in Sina te mogen verkceren, wonen, 

 gewoonlijke gerechtigheden van't lant 

 te betalen, even alleens als die van 

 Lieugiour» , Amiam , en Stam , vol- 

 gens d'oude Sineefche wetten, ver- 

 gunt was. Zy booden daar in ook aan, 

 datze neffens deze drie volken, rot er- 

 kentenis van dien, zijne Majefteit alle 

 drie jaren eens met hunne geichenken 

 zouden komen begroeten; mer dir be- 

 fprek , dat als dan het Schip of de 

 Scheepen, waar mee de Gezanten aan- 

 quamen, op haren tijt weder mochten 

 vertrekken , zonder na de komfte der 

 Gezanten te wachten , gemerkt de 

 Scheepen in 't zout water gewent wa- 

 ren , en in 't verfch water niet konden 

 blijven , zonder te bederven en te ver- 

 ***r rtcbttn rotten. Maar wat zy voorftelden , daar 

 m uit - wiert niet uitgerecht, en voor een dove 

 mans deur geklopt. Tien of veertien 

 duizent teilen Zilvers was de rechte 

 fleutel, om deze deur t'openen ; maar 

 die waren toen niet te vinden ; dewijl 

 zy alles alreê verfchonken hadden j en 

 de penningen te leenen , daar toe was 

 niemant te vinden , 't en zy met intreft 

 tegen ach tof tien ten hondert'sraaants; 

 doch zulks docht den Gezanten onge- 

 raden te zijn, om datze als dan noeh 

 het rechte ooghmerk van de zaak 



niet zouden getroffen hebben. 



Als de Keizer endeli jk zag , wat de De Kti%.« 

 Rijx-raden in deze zaak hadden uitze- (laatUn Ge ' 



«.;„U.. j 1 1 . Zanten tot 



richt , en dat zy daar by vertoonden , J* t & én 

 dat de Hollanders wel genegen waren/ 7 "*" "*** 

 alle vijf jaren eens in Gezamfclup am?^fj a 0m 

 zijne Majefteit te komen, en dat hy 't *<hftt i**r 

 daar en boven had rekening gemaakt, 9Ulfnbt - 



,,-,,,, ° ° , grotten. 



dat de Hollanders met gaan en keeren 

 vijf geheele jaren van doen hadden $ fijn uitn 

 te weten, indien zy alleenlijk des daags d ** r * f ' 

 reisden , zonder de nachten te reeke- 

 nen , heeft hy het getal van vijf jaren 

 met zijne eigen handen doorgehaalr, 

 en in plaats van vijf,uit een zonderlinge 

 gencgentheit tot de Hollanders , 't ge- 

 tal van acht jaren gefteit , om hen niet 

 te veel te belaften. Want hoe , zeide 

 hy , ^ouden^e etat gaande kunnen hou- 

 den, en hoe ^oumen den geenen zooda- 

 nige laften der ,r v en op leggen , die my 

 niet yan doen hebhen , nochte Vreten, 

 en uit eigen genegent heit en een yjuDer 

 gemoet met spo meenigerlei goederen my 

 komen hegroet en en hefc henken. Geypïf- 

 felij(-> men moet de%e Luiden nootzake- 

 lijk anders handelen , op dat*e na het 

 yolbrengen der rei^e iTeee of drie jaren 

 t'huis wogen Mijten , om te ruften. 



Hier uit bleek nu , dat hier tegen Ww*t 

 niet anders te doen viel, als gedult tk ym ^lM^ 



1 t it • opper-fcbrij- 



nemen en de zaak tot nader gelegent- veroverde 

 heit uit te ftellen. Ook was de Rijx- ^ en _ 4t [ 

 opperfchrijver zelfs van gevoelen, dat r 

 al re groote woclingh en haalhng het 

 werk meer verbrodden als voorderen 

 zou. Onder ander zeide hy ook tcgens 

 de Mandarijns van de Kantonfchc On- 

 der-koningen , die hem daar over aan- 

 fpraken , aldus : Hoe , ir het niet ge- 

 noegh dat zy , die hier , om %ijne Ma- 

 jefieit te begroeten , d'eerfe rci%c yan 

 hun leyen in Gezantschap £//'» gekomen, 

 en ten aaneen yan de quade geruchten 

 hy yelen yan de Groot (i en in Sina in 

 *toogb ifaren, nualreê, om in die hoe- 

 etanigbeit dit T^tjk^ te mogen beleandelen, 

 als Grienden aangenomen zjjn. Soo men 

 te hart op den yryen handel led drin- 

 gen, men %ou licht het een met het ander 

 lederyen. ^y moeten niet denken noch- 

 te zj 'ch inbeelden , dat men hier na beu 

 heeft fl aan dachten , en y er bonden is, 

 om hen alles met den e erf en toe te flaan 

 en. in 'ttTpitligen. Dat^e tegen, *t aan- 



faande 



Genanten. 



