Tartari/cben Cham y 



op deed, in Prent in 't groot vertoont; 

 maar dewijl \vy hier drie dagen ftil la- 

 gen, kreeghik hierdoor gewenfehte 

 gelegenthcit , om deze ftad van een an- 

 dre kant , daar de zelve een aangenaam 

 gezicht vertoont , af te fchetzen , naar 

 uitwijzing van de voorgaande Prent, 

 daar in deze ftad in 't kleen ftaat uitge- 

 beeidt. En na dat wy ons hier van 

 andere Barken ( want ons oude vaar- 

 tuigh bleef hier leggen) verzien had- 

 den , gingen wy weder den zes en 

 tvvintighften voort ; maar na een vvei- 

 nigh varens begon het zoo gevveldigh 

 te waaien en ftormen , datwe gedwon- 

 gen wierden weer te rugh te kceren , 

 en onder de muuren der Stadt te loo- 

 pen , om aldaar veiligh te vernachten. 



Het vroor zo geweldigh fel en fterk, 

 dat men op verfcheidene plaatzen over 

 de binnenfte platzen aan den water- 

 kant over eene nacht Ys konloopen. 

 Tegen den avont begort het hart te 

 hagelen , en zoo fel Ys te regenen , dat 

 men naulix zijn hooft buiten de Bar- 

 ken dorft fteken. Des anderen daaghs, 

 in den morgenftont, trokken wy weder 

 voort y en zagende bergen ter weder- 

 zyde van de Revier heel wit met fneeu 

 bedekt leggen. De wint, die zich uit 

 den Noord Noord -ooften verhief, 

 fnerpte zeer fel , en de lucht was zeer 

 vol jacht-fneeuw. En gemerkt het in 

 de voor-nacht Ys geregend , en in de 

 na-nacht daar weer op gevroozen had, 

 waren de matten , die over de Barken 

 lagen, en de Barken zelf zoo gladt en 

 glibberigh dat men naulix den eenen 

 voet voor den ander verzetten kon , 

 zonder te vallen en achter' uit te glij- 

 den. Een groot ongemak voor de trek- 

 kers , die langs den Oever, van wegen 

 de gladdigheit , naulix de voeten ko- 

 ften fchrap zetten, en de Barken voort 

 trekken. 

 Kommu Den eerften van Loumaant, des 

 Kinnmgam. j aars ze fti en hondert zeven en vijftig, 



i/fanua'r. < l uamc " wv aan de fta<i Kjnnungam , 

 zufag.si. alwaar wy daags daaraan met groote 

 moeite, dewijl het zeer kout en guur 

 weer was , en de Sineezen niet gaer- 

 nc daar uit wilden , nieuwe Trekkers 

 kregen ; en gingen ontrent twee uuren 

 op den achter middag weer voort, 

 om onze rcizc te vervorderen. 



of Kji^er Van Sind. 195 



Den vijfden der zelfltc maant raak- r«r« vooriy 

 ten wy voorde gedoopte en verwoeftc ;™" H "f°'£ 

 ftad VannungAtn 5 daar de Heeren Ge- 

 zanten zoo dra niet te lande waren ge- 

 flapt , of de Gouverneur der ftad quam 

 hen zeer hertclijk begroeten en ver- 

 wellekomen. Op ons vertrek vereerde 

 hy de Gezanten met eenige gefchen- 

 ken voor de keuken , waar ender een 

 deel kaerzen waren > die van zeker vet 

 der boomen gemaakt worden, en zeer 

 helder branden , gelijk zulks breder in 

 het 1 5. hooftftuk van onze Algemeene 

 befchrijving op pag. 14 5. verhaalt ftaat. 



En na dat wy van trek- en Lootslui- zie pag. sa. 

 den (want zonder ervaren Loots-lui- 

 den is de Revier aldaar niet wèl te be- 

 varen) verzien waren, begaven wy 

 ons weder des anderen daags op de 

 reize. "Wy voeren hier voorby zeer 

 klipachtige en gevaarlijke plaatzen , 

 die wyind'opreizc, vermits het wa- 

 ter toen wel drie vademen hoogcr 

 was , niet konden zien leggen j maar 

 ftaken nu met haar fpitzen en punten 

 eeniee voeten boven water. De bark, . D ' Bar k 



. ° . ~ . dn Gezanten 



daar op de Gezanten waren, raakte raa{top t *n 

 evenwel, den negenden, met het drai-4% 

 jen en dragen des ftrooms, op een 

 punt vaneenen fcherpen klip, waar 

 door de zelve in korren tijdt zoo vol 

 waters liep, datze buiten tvvijffel zou 

 gezonken hebben , indien wy de zel- 

 ve niet tegen de wal aan-gezet , en 

 met alle man op 't droog gehaalc had- 

 den. Wy vonden het gat en lek wel 

 voor in de boeg , maar geen gerecd- 

 fchap om 'r zelve te floppen, gemerkt 

 de Schipper noch boor, noch bijl, 

 noch fpijker had. Evenwel deden wy 

 noch zoo veel , datwe de bark ten 

 naaften by weerdicht kregen, en qua- 

 men ten elf uuren ten einde van deze 

 gevaarlijke en fcherpe ftecn-rotzen, 

 die haar begin aan de ftad Var.nungam 

 nemen, en recht tegen over zekrekle- 

 ne Pagode endigen , zijnde ontrent 

 drie duitfche mijlen weegs. De Sine- 

 zen en Tarters, die deze Revier op 

 en afvaren, doen gemeenlijk aan den 

 afgod van deze Pagode offerhande, 

 om een gelukkige en behouden reize 

 te hebben , en veiligh door deze ge- 

 vaarlijke klippen te mogen raken. 

 Op den tienden der zei rite maant 

 Bb 2 brach- 



