ao4 



Gezandtschap aan den Grooten 



zelve als gedwongen t'elkens in Zee 

 neer te (torten , en hunne vlerken te 

 natten. 

 Vsyihgen. Geen dier by na, dat op 't land of 

 Ujd^roZ in ' c water zich onderhoud , lijd groo- 

 ittwiging. tet vervolging dan deze viflehen: want 

 onder water wordenze van de Tonij- 

 nen , Haien, en andre Zee-gedrochten 

 geduurigh vervolgt ; waar over, om 

 lijf en leven te bergen, dus , gelijk ge- 

 zegt is , zy by zwermen ter Zee uit 

 ichieten j maar zo dra komenze niet 

 boven water in de lucht , of de gemel- 

 de Zee- vogels zitten daar achter her , 

 en vervolgen ze zo lang, tot datze de 

 zelve krijgen, of deze vhTchen, met zig 

 onder water te begeven , hen ontfnap- 

 pen , alwaar zy dan weder van de ge- 

 melde Tonijnen , Haien , en andere 

 viflehen vervolgt worden; invoegen zy 

 geduurig, zonder eenigc ftilftant, onder 

 en boven water met hunne vyanden in 

 oorlog zijn. In 't vliegen houdenze 

 geen roi ; maar vallen dikwils $ uit ver- 

 mocitheit, tegen de zeilen en 't wand 

 aan ; ook komenze by wijlen op den 

 overloop in groote meenighte neer te 

 ftorten, en blijven aan 't Wand met 

 hunne vlerken hangen. 



Onder het bedenken van dit vreemt 

 en oneigen vliegen der viltenen, die 

 tot zwemmen alleen gefchapen fchij- 



ncn, en d' onmogeli jkheit weder vari 

 zommige vogelen tot het vliegen , die, 

 hoewel gevleugelt, door hare zwaarte 

 zich in de lucht op hunne wieken niet 

 kunnen ophouden, ( gelijk ik zulks wel 

 eer in de Vógel-ftruizen , Kazuwari- 

 zen , en andere uitheemfche vogelen 

 bemerkte ) ontfehooten my deze on- 

 derftaande vaerzen: 



Wy Jpwren overal des Heeren Teon- 

 der-berken , 



Te Tvater en te land, "Spaar dat men 

 reinet heen ; 



Ve Vogels gaan te Voet, de Vijfden 

 hebhen vlerken. 



En vliegen in de lucht met honder- 

 den hy een. 



Op den een en t wintighften der 2elf- mm bet 

 fte maant , hadden wy het Eiland Lin- EiUnd Ltn ~ 



ga , op de kuft van Sumatra gelegen /* 



Weft ten Zuiden , en ontrent negen 

 mijlen van ons afleggen. Vroeg in den 

 morgenftont, en zo dra her licht des 

 dageraats quam door-breeken , zagen 

 wy loefwaarts op een fchip leggen $ 

 waar over wy onze Chaloep uit-zet- 

 ten , om te vernemen wat het voor 

 een zeil was , en van waar het quam. 

 Endelijk wierden wy gewaar, dat het 

 ons afgedwaalt Bloemcndaal was, 



waar 



21, Maerr. 



