i8 



Gezandtschap aan den Crooten 



Chaldeen, Syriers , Arabicrs en Egip- 

 tcnaars gcfchrcvcn zijn. De tweede is 

 van de linker na de rechter zijde , zoo- 

 danig de Grieken en Latynen gcfchrc- 

 vcn hebben, en alle d'Europif chc vol- 

 ken noch tegenwoordigh fchrijven. 

 De derde maniere van fchrijven wort 

 ' op Grieks 'Bustropbedon genoemt , dat 



zo veel als Offc-voorn gezegt is : want 

 deze maniere van fchrijven wiert eer- 

 tij ts eveneens gedaan, gehjk d'Oflen 

 met de Ploeg de voorens op 't landt 

 maken , te weten, de tweede regel te 

 beginnen, daar d'ccrfte endight. Deze 

 maniere van fchrijven, zo Paufanias 

 verhaalt, gebruikten d'oude Grieken} 

 ook waren de wetten van Solon zoo- 

 danighgefchreven. De vierde en laalte 

 wijze van fchrijven, is van bo venen na 

 onderen, en dit (lach van fchrijven, 

 gelijk gezegt is , gebruiken niet alleen 

 de Sinezen , maar ook de meefte In- 

 dianen. 

 ylnlafctZ Wijders , fchoon deze maniere van 

 de talen kim- fclirijven , waar door ieder ding met 

 mn de siwe- z ij ne byzondre Charakter wort uirge- 

 W». drukt, der gehcugenis zeer lalbg valt, 

 en niet wel t' onthouden zy , zoo vcr- 

 oorzaaktze nochtans een grote nuttig- 

 heiten voordcel. Want volken, die zeer 

 veel in tale van clkandre verfchillcn , 

 kunnen elkanders boeken en letteren 

 lezen , indienze flechts in 't fchrijven 

 gemene Charakters gebruiken,fchoon 

 d'cen den ander in 't /preken geenzins 

 ver/laat. In dezer voegen gebruiken 

 die van Iapon , ]\orea , l^ouchenchi- 

 na^ &c. een en de zelve boeken , hoe- 

 welzc, in die overluidt te lezen en uit 

 te fpreken , zo verre van elkandre ver- 

 fchillen, dat d'eene ook niet een eenig 

 woortvan den ander kan verftaan; niet- 

 temin zy vatten alle denzelven zin van 

 de boeken , fchoon datze ook geen 

 andre , dan hare moeders Tale, ver- 

 in ieder /ban. Zelf ook in 't Rijk vanivWvcr- 

 smaZrT" fchülcn de volken van ieder landfehap 

 een favndnt byna in 't /preken der tale van elkandre 

 tak gefproo- ZOQ vcrre ^ d atzcmct elkandre niet met 



allen gemeen hebben ; nochtans gc- 

 bruikenze alle een en de zelve boeken 

 en letteren, of Charakters. 



Maar behalven de tale, die aan ieder 

 landfehap eigen is, wort in'tganfche 



k?», 



Sehahen 

 die, is door 

 't ganfcht 



mlTjf' Ri i k noch ecn an ^re gemene Taal ge- 



fprooken, die de Sinezen Quonboa noe- 

 men, 't welk Hof-talc of Mandari jns-ra- 

 le betekent 5 en is ook alles, wat te vo- 

 re van de Sinefche tale gefproken is,van 

 deze tale te ver/laan. Deze tale heeft 

 hier uit hare oorfprong genomen , de- 

 wijl alle de Majcfhaten of Mandarijns 

 in datlantfchap,daar in zy hun ampt be- 

 kleden, vreemdelingen zijn 5 en op dat- 

 ze niet zouden genootzaakt zijn een 

 vreemde tale te leren,zo is in 't ganfche 

 Rijk deze Hof-taal ingevoerr , waar in 

 niet alleen de recht-zaken afgehandelt 

 worden , maar ook alle de gemanierde 

 luiden of vreemdelingen fpreken die , 

 met d'Inwoonders in ieder landfehap, 

 eveneens gelijk de Ncêrlanders, Fran- 

 coizen, Hoogduüfchen, Italianen, ócc. 

 de latynfche Tale door ganfeh Europc 

 fpreken. En deze tale alleen leren d'Eu- 

 ropifche volken : want de tale van 

 ieder landfehap te leren is niet alleen 

 onnodigh , maar de zelve is ook t on- 

 aangenaam, plomp en bot; ook wortze 

 onder de gemanierde luiden niet ge- 

 fprooken , dan alleen by geval van 

 Huis - genooten t' huis , of buiten 

 'slants ter gedenkenis des Vaderlants. 

 Deze laafte tale weten de kinderen en 

 alle de vrouwen , die door her geduu- 

 righ fpreken de zwarigheit in 't lecren 

 overwinnen, te fpreeken. Zeer nauw 

 is deze Mandarijns- tale bepaalt, en ge- 

 lijkze in menighte van letteren alle an- 

 dre talen overtreft, alzo ifle in fchaars- 

 heit van woorden , die in de zelve ge- 

 bruikt worden, vry minder; wantin 

 de zelve zijn maar drie hondert en zes 

 en twintigh woorden , die alle uit een 

 eenigc letter-greep beftaan, en by na in 

 een klink-letter endigen, en welke wei- 

 nigen in geen klink-letter endigen, die 

 komen op een M oïK uit. 



De kort en bondigheit dezer tale vu zter 

 maakt de zelve zo zoet , datze by na &' « to*i 

 alle andere talen , die tot noch toe be- * "' 

 kent zijn, overtreft. Want als wy op 

 Neêrduitfch de maniere willen uit- 

 drukken om een zaak aan te taften , 

 't zy met de gehele hant of met een zc- 

 kre vinger des hants , zo zijn wy ge- 

 nootzaakt al rijt het woort vatte» daar 

 by te voegen. Maar heel anders weten 

 dit deSinezcn uit te drukken, wanticder 

 naam betekent het woort, en insgelijks 



de 



