Tartarijchen Qbam , of Kgi^er yan Sina. 



misdaden. 



ftraffen van allerlei misdaden, ontftaan 

 tn andere i s . dewijl, toen ik my in Sina bevond, 

 de misdadigen, ter zake van de minde 

 overtreding, met den zwaarde , dat 'er 

 de doodt na volgde , geftraft wierden. 

 Eh wanneer iemant te&doot verwezen 

 is, zoo bindenze deal welven de han- 

 den, en een bort ( daar op gefchreven 

 ftaat wat hy bedreven heeft) op de 

 ruch. Daar na brengt hem de Gewel- 

 dige of Prevooft binnen of buiten de 

 ftadt, op een aanzienlijke plaats , en 

 laat hem door eenen van de krijgs- 

 knechten, zonder eenige ceremonie of 

 plechtigheit, 't hooft voor de voeten 

 leggen. De geene , dien zy het leven 

 fchenken , wort van twee fterke per- 

 zoonen, met twee platte Bamboezen, 

 wel ftrengelijk op 't plat van zijne bee- 

 nen geflagen, dat dikwils de zenuwen 

 en aderen heel verplettert en bloot ko- 

 men te leggen. Zommigen , die dit 

 (laan niet kunnen uitftaan, fchietenhet 



5« 



leven daarbyinj andere verhezen der 

 mate hunne gezonthcidt , datze gaan 

 noch ftaan kunnen. En dit is hun- 

 ne gewoonlijke wijze van ftraffen, die 

 aldaar te lande aan cenen ieder , zon- 

 der onderfchcit, geplcegt wort. 



Om nu alle ongebondentheden en 

 dieverye te weeren, bewaken etlijke 

 duizent mannen des nachts de (haten, 

 en gaan , byna eveneens als de ratel- 

 wachten of klepper-mannen in de 

 mcefte (leden van Neêrlant , langs de 

 (traten , en kloppen op zekre tijden op 

 een bekken. En fchoon zelfs de dra- 

 ten des nachts met balken en drai-boo- 

 men worden toegcflooten , zo fteclen 

 evenwel deze nacht - raavens dikwils 

 heelc huizen ledigh. 't Welk hier by 

 toe komt , dewijl men de wakers 

 wel diende te bewaken , en de zelve 

 voor het meerdeel zelfs dieven , of 

 makkers en fpits-broedcren der dieven 

 zijn. 



VYFDE HOOFTSTUK- 



Van d y Vytvaerten of LijJ^- jlacien , en 

 (/raf-fteeden. 



opvat-tij- 1 f" Oewel de Sinezen in veele din- 

 vde smeten J I gen ^ie de maniere van leven 



d' uitvaarten *• -*- f '„ 72 TZ. 



en ujkrfiacien betreffen , met d Europifche Fi- 



**»*" ^'"lofophen over-een-komen , zoo ver- 

 fchillenze evenwel zeer veel in de din- 

 gen , die het begraven der dooden 

 aangaan. Want d' Europers handelen 

 weinigh of niet van de begraffenis des 

 lichaams$ maar de Sinezen achten geen 

 ding hoogcr , dewijlze in hun leven 

 alle naerftigheit aanwenden om die in 

 orde te mpgen na-laten 5 en de zoonen 

 alle hunne Godtvruchtigheit en ge- 

 hoorzaamheit toonen, in die na hun 

 ouders fterf-dagh te volbrengen. Het 

 is een gewoonte door 't gantfche 

 Rijk, de lijken niet bloot in d'aarde te 

 begraven ; fchoon het een kint van 

 twee dagen is 5 maar een ieder, na zijn 

 ftaat en macht , wort in een kift ge- 

 leidt. Te dezer oorzake gaan de rij- 

 ken, fchoon datze zeer fpaarzam zijn, 



hier in alle mate te boven , dewijlze na 

 hetkoftelijkfteen dierbaarftehout, om 

 doot-kiften daar af te maken , laten 

 zoeken datze weten te krijgen. 



D'eerfte plechtigheit in 't derven is 

 deze. Eerft brengt men den zieltogen- 

 de op een matras, buiten de zale, om 

 zijnen adem aldaar te halen. Uit welke 

 reden de Sinezen dit doen , is my on- 

 bewuft ; des niettemin gefchiet zulks 

 door 't ganfche Rijk j hoewel een per- 

 zoon van aanzien op zijn bed blijft 

 leggen. In dit adem - halen , neemt 

 d'oudtfte der zoonen fchicÜk zijn 

 bonnet en muts van 't hooft, komt met 

 hangend hair voor 't bed , en haalt 

 heel wanfchikkelijk de gordijnen en 

 't behangzel des ledikants met fcheu- 

 ren en trekken af 5 waar mee hy dan 

 het doodc lijk bedekt. Daar na wort 

 dedoode van manvolk, indien het een 

 man is , en is 't een vrou , van 't vrou- 

 g 2, voi^ 



