So 



Gezandt schap aan den Grooten 



gen , in plaats van de ware , een val- 

 i'chc leerc gekregen hebben. Het fchijnt 

 dat d'invoerdcrs dezer leerc , in cenige 

 Ieer-fhikken onze Europifchc Filofo- 

 fen gevplgt hebben j want zy drijven 

 mede , dat er viet Elementen of hooft- 

 itoftcn zijlij maar de Sinezen,dic de 

 voorgaande zekte ftaande houdcn,heb- 

 ben er \ i; fingc voert , als vuur, wa- 

 re r, aarde, metaal en hout ; waaruit 

 zy meinen dat déze aardfche wcrelt 

 de menfehen , beeften , gewaflen en 

 and're gemengde lichamen, gelijk in de 

 voorgaande zekte verhaalt is , beftaan. 

 Zy ïtellcn , volgende daar in 't gevoe- 

 len van Demokritus en andere oude Fi- 

 lofofen, menighrc van werelden 5 maar 

 allermecir hebbenze uit de leerc van 

 Pythagoras de verhuizing der zielen gc- 

 zoogen , waar by zy , tot blanketzel 

 der waarheit, verfchcidene andere ver- 

 dichtzelen voegen. Maar het fchijnt 

 datze niet alleen deze dingen uit de 

 fchriften van onze Filoïbfen hebben ge- 

 zoogen ^ maar ook eenighzins met het 

 licht des Euangeliums beftraalt zijn. 

 Want deze leere fpreckt ook op een ze- 

 kre wijze van de drievuldigheit,en leert 

 beuzelachtigcr wijze , dat drie Goden 

 in cene Godtheit zich veicenigen en 

 t'zamen groeiden. Den vroomen wor- 

 den in deze leere belooningen in den he- 

 mel , maar den godloozen in de helle 

 rtrarren bereidt. D'aanhangers dezer lee- 

 rc, verwerpen den huwelijken-itaar, en 

 prijzen het ongetrout te blijven. 

 ivreede Gebeurt het nu , dat zich iemant on- 

 %f"JZ dci he " in dit ftuk vergrijpt, die wort 

 hunne hoer- niet alteen van eenen ieder gelaftert, 

 *"/*• maar ook wel ftrcngelijk geftrafr. On- 

 der ander heb ik te i^tmnïngan gezien, 

 datze zoodanigh eenen Paap , die by 

 't lichte vrouw-volk was geweeft , met 

 een gloeiend yzer onder door 't hals- 

 of flcutel-bccn hadden geboort , waar 

 aan een yzere keten van tien vademen 

 lang , met zware en dikke fchakels , 

 geklonken was. Met deze keten moeft 

 hy , tot een ieders fpot en fchimp , zo 

 lang door de ftadt fleepen , tot dat hy 

 tien teil zilvers , tot voordeel van zijn 

 Klootter, gebeedelt had. In 't fleepen 

 van dezen keten (lont hem ook niet vry ' 

 zijne handen, tot verlichting, daar eens 

 aan te mogen (laan, maar was gehou- 



den de keten los achter aan te laten (Ie- 

 pen , en al dien laft op het doorgeboor- 

 de flcutcl- been te laten aankomen. En 

 op dat hier op mochte gelet worden, en 

 't uitvoeren der ftraffc na behooren ge- 

 fchicdcn,ging een van zijn medebroede- 

 ren neftens hem,die met een zweep flag 

 op flag op zijn blootc lichaam flocg,dat 

 het bloet daar by neder liep. Ook prang- 

 de en knelde, door haar zwaarte, de ke- 

 ten hem zoodanigh , dat hy nauliks 

 eenen voet verzette , of het zilte water- 

 en bloet quam hem tappelings ten won- 

 de uitloopen. Groote deernis hadden 

 de Heeren Gezanten met dien armen 

 bloet, zulks zy hem ook noch een vcr- 

 eering gaven. 



Eenen ander , die den kap over den str*ffa< t 

 tuin gehangen , en zich aan wereltfche .?<»«» <&> <*<» 

 zaken vergrepen had zachik tc^&J££ 

 Jing in een gefchildert huisje zitten , dat 

 van binnen met lange fcherpe yzere na- 

 gels, eveneens als van Velzens fpijker- 

 vat, bezet was ; en daar in hy vijf dagen, 

 zonder enige fpi js of drank te nuttigen, 

 moefte zitten. Zy verlaten ook dikwils 

 hunne goederen en vrienden, en gaan 

 op vreemde plaatzen hunne kofl bede- 

 len. De heidenfehe gewoonten en ce- 

 remoniën of plechtigheden , die in de- 

 ze zekte onderhouden worden, heb- 

 ben groot gemeenfehap met die van de 

 Roomfche leere. Want hunne getijen, Tr^tmi. 

 die zy al zingende opzeggen , gaan ge- 

 heel en ai op zijn Gregoriaans. Ook 

 vercierenze hunne Pagoden of Kapel- 

 len met meenighte van Beelden. Onder 

 het opzeggen en zingen der getijen , 

 herhalenze dikwils een zeker woort, 

 dat zy zelfs niet weten wat dat te zeg- 

 gen is, en klinkt als of men Tolomc 

 zeide. Ecnige willen dit op den naam 

 van den Apoftel Tomas duiden , en 

 datze met het gezach van dezen man 

 hunne leere hebben willen groot ma- 

 ken. 



Maar deze fchaduw en 't flikkerlicht 

 der Euangelifche Waarheit hebbenze 

 met de vuilfte dampen van leugenen 

 verftiktenuirgeblufcht. Want zy ma- 

 ken tuilchen de hel en den hemel , de " 

 plaatzen der belooningen en ftraffen, 

 weinig onderfcheits- en willen ook niet 

 dat in een van beide de zielen ecuwigh 

 zujlen leven , maar zy zeggen , dat de 



zei* 



