Tartarifcben Cham , of I\ei^er Van Sma. 9 1 



"Want als hy in zijne jonkheidt by j 7»et, en dit is de^e m4?i^{ioij^?ide7net 

 ccnen ander Opper-kluizenaar woon- | dcnvingeröp den]efuit ) d/c my den Tv eg 



de, en dien zeervlijtigh en naerftigh 

 diende , om achter alle de gcheime- 

 niflen zijner zekt te raken , zo gebeur- 

 de het by geval dat deze ziek wiert, 

 en deffelfe fterf-dag, door dienhy oud 

 en afgeleeft was , zeer begon te nade- 

 ren. Weshalven vroeg deze leerling 



tot de ^aligbeit %al Trijpen , gelijk^ my 

 mijne meejler allang te booten toor^id 

 heeft. Men (locg hier op het boek op, 

 daar in hy zulks , om niet te vergeten , 

 had opgefchreven ; en vond dat het 

 effen vcertigh jaar geleden was, zedert 

 hy dit opgefchreven had. Changus der- 



Chang zijnen krankcnleermeefter, of | halven fmeet hier op, zonder hing te 

 hy geloofde dat de leere, die hy tot dus 

 lang gcleert had , krachtigh genoech 

 was, om iemant tot de zaligheit te hel- 

 pen, of niet S waar op d'oude man ge- 

 antwoord had , geenzins mijn zoone $ 

 maar wy weten geen beter leere: zijt 

 evenwel goedes moeds , want na het 

 verloop van veertigh jaren zal'ereen 

 komen, die uden waren wechtotde 

 zaligheit zal wijzen. En hier op was 

 hy dezer werclt overleden. Maar Chan- 

 gus hield zich niet vernoecht met de 

 laafte woorden van zijnen meefter, 

 eveneens als Orakels van een hooge 

 Godtheit , blootelij k der geheugenis 

 te bevelen, maar hy ftelde die ook wel 

 naerftigh en duidelijk in gefchrift. Als 

 niet lang hier na d'Overfte der Stad 

 Tuching , met zijn ganfche huisgezin 

 de Chriftclijke leere had aangenomen, 

 en een zekren Jefuit Simon de Kunha , 

 uit de Stad Kienning ontbood , om den 

 Chriftelijken Godsdienft aldaar toeffe- 

 nen , zoo gebeurde het op een zekren 

 tijdt , dat deze Overfte den Jefuit Kun- 

 ha , na het oeffenen van den Godts- 

 dienft,na den berg Vuy leide,om dien te 

 bezien. De Priefters , waar onder ook 

 Changus d'eerfte en voornaamfte was, 

 trokken den Overften tegen, om hem 



toeven , alle de beelden der afgoden af, 

 en tegens de aerde , trapte die met 

 voeten, en voer met bitze fchelt- woor- 

 den tegens de Priefters hevigh uit, dat- 

 ze hem zo lang bedroogen en gedroelt 

 hadden. 



In'tlandfchap Fokten ^ bydc Stadt 

 Ci'vencheu , is een Afgoden-kerk, Cai- 

 yven geheten , die vcrhalcns en ver- 

 wonderens waerdig is, dewijlze in twee 

 Gebouwen komt te leggen, die zeven 

 verdiepingen hoogh zijn ; van wel- 

 ke verdiepingen ieder de hoogte van 

 hondert zes en twintigh roeden heeft. 

 De buiten-werken en uitfteekzcls dei- 

 omgangen of tranzen , die alle van lou- 

 ter marmer zijn , fteeken zo verre uit* 

 dat men van buiten rontom de Tooren 

 kan gaan. Finnen in den Tooren (laat, 

 in ieder verdieping , een koopcr of 

 marmer beelt opgerecht van den af- 

 god Fe , al welke beelden zoo kun- 

 ftigh en net gehouwen zijn, datdeSi- 

 nezen zelfs roemen, datze met geene 

 menfehen handen gemaakt zijn, maar 

 vaneenen der geencn, die zy d 'onfterf- 

 felijke noemen. 



Buiten de keizerlijke hooft-Stadt 



Nankjn, ben ik in een zekre Afgoden- 



I kerk geweeft, alwaar de Hel (zoo als 



t'ontfangen: enalsonder'tfprcekcnby I Virgilius de zelve in zijn zette boek 

 wijlen van de Chriftelijke leere opge- befchrijft) zo levendigh met kunitige 

 haalt wiert,ftont deze Changus in 't eerft beelden van pleifter-wcrk ftontuitge- 

 verflagen; endelijk fprak hy den Over- j beelt , dat ik tot ftommens toe daar 

 fte aldus aan : Gmijfelijk^ dit is de^e over verwondert ftont. 



m 



T I E N- 



