ifl 



T*rtari/cken Qham , of Xji$er Van Sina. 



ef Neus- 



boom. 



Rbinocnas In 't landfchap Suchuen , by de kie- 



ne ftad To , heeft men ook zeker dier, 

 dat op Grieks Rhinoceros, en ©p Nccr- 

 duitfeh Neus-boorn , dewijl het een 

 hoorn op de neus heeft,genoemt wort. 

 Dit dier is donker asverwigh van huit, 

 gelijk de Olifanten , glat van lichaam, 

 en op 't lijf niet met hair bezet. De 

 huit is ook vol rimpelen en kerven , 

 die over malkandre fchieten , en het 

 vel is zoo hart, dat et naauliks met 

 een Japonfchen zabcl door te houwen 

 is. Want dit beeft is niet met fchobben 

 (gelijk het by ons gefchildert wort) 

 gewapent , maar deze kerven verbeel- 

 den zodanige fchobben of fchildcn. 

 Heeft een fmuil als een Varken, doch 

 zo ftomp niet,maar fpitzer, enboven de 

 neusgaten vertoont zich (gelijk gezegt 

 is ) een hoorn, waar na dit dier ook op 

 Grieks Rhinoceros,cn op Ncêrduitfch 

 Tttas-hoorn genoemt is. Deze hoorn is 

 gemeenlijk zwart, dikwils asverwig, en 

 zomtijts, hoewel zelden, wit van kleur, 

 die ook veel duurder dan d' andere ver- 

 kocht wott. d'Een is ook grooter dan 

 d'ander na den ouderdom van den Rhi- 



noceros. 



In grootte en dikte vanlighaamver- 

 fchilt de Rhinoceros weinigh van den 

 Olifant, maar hy valt veel korter van 

 voeten; waar door hy ook zo aanzien- 



lijk niet is. Dit dier is zodanigh van 

 aart , dat het niemant fchade zal doen, 

 indien het niet eerft aangerand en ge- 

 tergt wort : want dan ftelt het zigh yzc- 

 lijk en wreed aan , en niet alleen tegen 

 de genen die het quaat hebben gedaan, 

 maar het taft ook alles aan, wat hem 

 tegen komt , en velt heele boomen met 

 groot gewelt ter aarde. Als de Rhino- 

 ceros eencn menfeh ter aarde heeft ge- 

 fmeten , zo doot hy den zei ven met 

 het lekken van zijne tong , die zeer 

 fcherp en rouw is; daar na knaagt hy 

 de huit en'tvlcefch tot het gebeente 

 af. Een gedenkwaerdigh exempel van 

 zijn overgroote wrecdheit, ftelt zeker 

 Schrijver Jakob Bontius in deze woor- 

 den ten toon. Als de Sekretaris van 

 onze ftad 'Batavie, op 't eiland Uva , 

 Dirk Jcmming , onlangs , verzehchapt 

 met noch twee andere, te pacrt uit 

 vermaak in 'tbofch was gereden, quam 

 hy op een moerasachtige plaats by een 

 Rhinoceros met zijn jong, die, alshy 

 hen zag, opftond, en langzaam te rug 

 trad, en zijn jong voor zigh na 't bofch 

 dreef, en gedurigh met de fnuit voort- 

 ftiet, als het by wijlen ftaan bleef. Mid* 

 lerwijle vervolgde een onder hen te 

 paert dit beeft , en floeg het van achte- 

 ren met een Japonfchen zabelj doch 

 de houw drong niet door , van wegen 



de 



