

I 5 2 



Gezandtschap aan den Grooten 



de dikte der huit, en quamen alleen 

 eenige witte ftreepen op de rug en ach- 

 ter op de billen. Zeer lijdzaam verdroeg 

 hy dit, totdat hy zijn jong onder de 

 hcefters en doornen had verborgen : 

 want toen gong hy met yzelijk geknor 

 en geraas op den Ruiter los, vatte hem 

 by zijn broek , en fcheurde die met den 

 bek aan Aarzen. Maar het paert, mif- 

 fchien een weinigh wijzer dan d'op- 

 zitter, fprong te rug, en vluchte weg 5 

 waar op de Rhinoceros hem met al zijn 

 magt vervolgde , en fcheurde heele 

 boomen , en al wat hem in den weg 

 ftont , met een groot gedruis ter neder. 

 Als de Ruiter weer ter plaatze was ge- 

 komen, daarhy zijne makkers gelaten 

 had, en de Rhinoceros de zelve zag, 

 verliet hy den Ruiter , en taftc d' ande- 

 ren aan, diezigh, om zijne verwoed- 

 heit t ontgaan, achter twee boomen 

 fchuildcn, die nauliks met deftammen 

 twee voeten van malkaudre ftonden. 

 En juift , t' hunner geluk, wilde dit 

 domme beeft tullen deze bomen door, 

 en fchudde en beweegde de boomen 

 niet anders, alsof 't riet was geweeft. 

 Onder tuffen en kregenze tijt en plaats 

 om hunne roers te loifen, en troffen 

 het beeft met een koegel door de herfle- 

 nen , dat het neder viel. Hy eed ftee- 

 kcligh loof en doornige takken , die 

 hem op de tong geen letzcl geven, de- 

 wijl de zelve zeer hart is. Hy voert 

 groote vyandfehap met den Olifant, 

 en als hy vegtenzal, flijpt hy eerft zij- 

 nen hoorn tegen de ftcenen. Allermeeft 

 zoekt hy den Olifant in den buik te 

 treffen , dien hy weet dat het aller- 

 weekfte is , en als hy hem dien open 

 gefcheurt heeft, zo laat hy hem leg- 

 gen en doot bloeden. Hy volgt in ge- 

 luid de Varkens, dewijl hy mede knort. 

 De Mooren eeten zijn vleefch , 't welk 

 zo peesachtigh is , dat het ftale tanden 

 vereifcht om dat te bijten. De wijn , 

 daar in de huit van een Rhinoceros te 

 weeken heeft gelegen, is een krachtigh 

 geneesmiddel tegen alle quaataardige 

 koortzen. Zommigen geven ook den 

 hoorn tegen het vergift in 5 by de der- 

 tele Romeinen wierdt eertijdts deze 

 hoorn in de baden voor een Oly-kruik 

 gebruikt : want daar in wiert d'olie, 

 die om te waftchenbereidwas,bcwaart 



Dit dier was ten tijde van Ariftoteles 

 nochte aan de Grieken , nochte aan de 

 Romeinen, d c l x 1 v. jaren voor d'op- 

 bouwing der ftad Romen, bekent. Wie 

 hem eerft tevoorfchijn heeft gebracht, 

 daar over is onder d'oude Schrijvers 

 een groot gefchil. Diozeid, dat de 

 Rhinoceros allereerft in 't zege-pralen 

 van Auguftus is overgebracht j maar 

 Plinius verhaalt dat hem Kneus Pom- 

 peus eerft in de fchouw-fpeelen ge- 

 bruikt heeft. Daarom heeft ook Soli- 

 nus gefchreven , dat voor den tijd van 

 Kneus Pompeus de fchouw-fpelen den 

 Rhinoceros nietgekent hebben. 



Door het ganfche landfehap Cbe- r™ w »r> 

 kiang onthouden zigh Tygers 5 maar£"'- 

 op den berg A'»//^,ontrenr de ftad Km- 

 chm^ heeft men Tygers , die den men- 

 fchen geen quaat doen 5 hoewel de 

 geenen , die in de aangrenzende ge- 

 weiten vallen, zeer wilt en wreedt zijn j 

 maar indien deze wilde op dezen berg 

 komen, zo wordenzc tam ; invoegen 

 datze niemant dan fchade doen. 



Op verfcheidene plaatzen in Sin* ohfmttn. 

 vind men ook Olifanten 5 maar de befte 

 in de landfehappen ïsLankjng en ]m- 

 nan. Een weinigh, dewijl zulks van 

 andere alreê wijtloopig is befchreven , 

 zal ik van dit dier hier by voegen. De 

 grootte der Olifanten is verfcheiden. 

 Te Konftantinopclen is 'er een gezien, 

 die van d'oogen tot het uitterften van 

 den rug elf voeten , en van de oogen 

 tot het einde van de fnuit acht voeten 

 lang was. In hoogte rijzen zommigen 

 tot twaalf, andere tot dertien , eenige 

 tot tienmaal negen duimen. Alayzius 

 Kamuftus fchrijft eenen gezien te heb- 

 ben , die meer vleefch als vyf van onze 

 Stieren had. Zy zyn alle zwart, behal- 

 ven d' Etiopifche 5 dat nochtans de 

 Koning van Naryinga een witten Oli- 

 fant gehad heeft, getuigen de Schrij- 

 versvan de OoftindifcheScheepsvaart. 

 Zy hebben een gerete of gekerfde -huit, 

 en die van een vafte hardigheit fchynt 

 te zyn, daarom gebruiken de Mooren 

 die voor fchilden , en de Peguanen in 

 plaats van wapenen. De zelve is noch- 

 tans harder op den rug als aan den 

 buik. Om te kauwen , hebben zy bin- 

 nen vier tanden 5 behalven die voor uit 

 fteeken , in de mannetjes krom ge- 



bö- 



