p-ver 't af- 

 Jhtan van 

 't Rijk 



Tartarifchen Qh-tm , 



Ge fp"k En als hy by geval met eenen Van zijne 

 ^F^x,Rii ks - ra dentewoorde quam, en zei- 

 de dat hy zeer bekommert was , wien 

 hy het hoog gezag der regeering zou 

 aan-bevelen , antwoorde hem deze 

 Rijkx-raadt , Fangius geheten, met 

 deze woorden : In uwe keizerlijke Hof 

 en ge/lacbt is' er een, dien gy de beer- 

 fchappye gerujlelij\ moogt overdra- 

 gen. Uwe oud/ie %oone Chus is tan 

 een goede inborfl , ^onderling Voorych- 

 tigb , gau"V Van Verflant , en die Van 

 u geen%ins ontaart : deyen en geen an- 

 der , indien gy na my wilt lu'tfieren , 

 %ult gy het 7fyl\ overdragen. Maar 

 Yaus , zijne reden onderfcheppende , 

 f prak tot hem aldus: Weet gy niet, Fan- 

 gius, dat iJ^ immers %o groot een misha- 

 gen neem, in t prijken van quade, als 

 in 't lajleren Van goede luiden* Mijn 

 %oohe is mont-gauw en WreVeligh ; en 

 ^jne woorden komen met VJ ne ^" er K en 

 niet overeen. Hy Weet %icb uitterlijk^ als 

 een wijs en 'vroom man aan te Jl ellen \ 

 maar inwend'tgb is niets by hem. En in 

 dezer voegen, bejegende hy dezen 

 Rijks-raadt , die hem 't honig zocht 

 om den mont te fmeeren , en ftelde 

 het afftaan des Rijks tot op eenen an- 

 deren dag uit. 

 i-M* iw/ Na een klecne wijl , als hy den ftoel 

 zijn Rijk **> jjes Rijks tzeventig jareri bezeten had, 

 Iwdltge». ontbood hy by zichzekren Sungous, 

 een van zijne getrouftc en vbornaamfte 

 Raden , en hief tot hem aldus aan : 

 Jan uw denl^ i{, mijn 'Rijk^ over te 

 dragen 5 Want ik V e ^at gy alleety door 

 iwe wijsbeit en deugt , daar toe be- 

 quaam %ijt. Maar Sungous floeg zulks 

 ernftelijk af , en zeide dat hy met die 

 deugden niet verciert was, daar mee een 

 keizerlijke Majefteit moefte verzien 

 zijn 5 ten anderen , dat hy die eere ook 

 niet verdient had, nochte niet machtig 

 was zo een laft te dragen. Als Yaus 

 over 's mans (tantvaftigheit , in 't af- 

 flaan van de heerfchappy,zich verwon- 

 derde , vroeg hy hem , indien hem niet 

 aanftont 't Rijk t'aanvaerden , wien hy 

 dan dezer eere waerdigh achte. Toen 

 hief Sungous, in tegenwoordigheit van 

 alle de Majeftraten en Rijks-raden, al- 

 dus aan : Aangezien gy my * Keiler * 

 aanfpreekj , over eenen bequamen na- 

 volger in 't %'^ , daar Voor gy my, 



of Kji%er Van Stna. ï 77 



hoewel tonrecht, aanjaagt, %p %al ik. 

 evenwel niet verzijgen dat tot uw ei- 

 gen, ens j\ijks Welvaren \al jhek^en. 

 In ui» gebied is een buisman, die onge- 

 trout is , en by eenen ieder voor een Vro- 

 men man gehouden j en, om %tjn Cod- 

 Vrucbtigheit en liefialigbeit , Van al de 

 naburige huts-luiden ge-eert en bemint 

 wort 5 Want %y leenen en geven hem, 

 yonder Vragen , hunne landen en huiden 

 te gebruiken. Het gevoelen j dat%e Van 

 ^ijne oprecbt'tgbeit hebben , doet ben %p- 

 danigb na hem lui/leren , daï^e in alle 

 Voorvallen %ijn raadt Volgen. £jj» 

 naam is Xunus , %jjn Vader ± die spt ir, 

 wort Cufeus gebeten 5 dejfelfs Aioe- 

 der Valt ongemeen klap acht ïgli , en ^ijne 

 broeders %jjn bovaerdig en balsflarkjgb. 

 Ve^e Xunus beeft e-venWel door dienjl- 

 willigheit en nederigbeit ben alle , die in 

 driften en herts-tochlen yo veel Van el- 

 kandre verJchiUen, %o bedwongen en in 

 toom gehouden , dat^e niet alleen #CP 

 met elkandre , maar oo\ met de deugt 

 Verdragen hebben. En *t is hem niet ge- 

 noeg andere tot vromigheit en Verbete- 

 ring te brengen , maar hy fyj?ijdt %icb 

 qelven ool^ dagelik* > poogt den top 

 des deuebts te bereiken , en is een ge- 

 ywooren hater Van '/ quaat ge%elfchap. 

 Dit fprak Sungous tot den Keizer Yaus. 

 De Sinezen voegen daar by , dat deze 

 zelffte Xunus * den ganfehen tijt over^ 

 zo wel toen hy achter de ploeg ging , 

 als ten Hoof het Rijk beftierde, nou 

 afliet, de deugden van eenen ieder 

 zich eigen te maken. Als Keizer Yaus 

 Sungous gehoort had, zeide hy, \<%at 

 den man ver%oek?H , of hy daar toe 

 bequaam is. En het leed ook niet lang 

 aan , of hy zond aan Xunus twee doch- 

 ters , die akeè huw-baar waren * en 

 Xunus daar na ten wijvc nam : als ook 

 negen zoonen, die onder zijn gchoor- 

 zaamheit en t'zijnen bevelc {taan zou- 

 den. Midlerwijle droeg hy hem ook 

 de Landt-voogdye van het Gcwcft j 

 daar in hy woonde , volkomentlijk op^ 

 óm eerft een proef van zijne deugt en 

 vroomhcit,in 't gezag van cenklecn 

 ampt, te necmen. Maar hier in droeg 

 Xunus zich zo4anigh , dat een ieder ,* 

 en voornamelijk Yaus, zich over hem 

 verw'onderde. Yaus , die zich ver- 

 heugt toonde over zo een vroomen en 

 | deug- 





