184 



Ge2andt scha r aan deii Crcotcn 



En laat zicb 



Hunguius 



notmtn. 



zo veel helden-daden , en dit flout bc- 

 ftaan , rukt met zijn leger op de Tar- 

 ters, talt hen nuopentlijk voor de vuilt 

 aan , en bevocht op hen , na dat 'er 

 ter wcder-zijde vele en bloedige fchcr- 

 mutfingen waren gevallen, vcele en 

 cbu ver- verfcheidene overwinningen. In dit 

 ÉP«?aT aanvallen befprong hy alleen de Tar- 

 Rij^i ters , en verfchoonde d'ingeboornc 



Sineezen, met voorwenden en belof- 

 ten , dat hy d'oudc vryheit herftellcn 

 wilde, indien zy den Tarters af, en hem 

 wilden toevallen. Hy zond door 't gan- 

 fche Rijk verfpieders uit, omnad'aan- 

 jflagen en pogingen der Tarters te ver- 

 nemen , en vervolgde en achterhaalde 

 hen endelijk zodanig met neêrlaag op 

 neêrlaag , datzc overwonnen en ge- 

 dwongen wierden uit hetganfche Rijk 

 van Sina te wijken, en dat den ouden 

 bezitters weder over te leveren; *t welk 

 Was in den jare duizent drie hondert 

 en acht en tzeftigh. 



Als deze Cbu , de knecht van den 

 Offcr-paap, de Tarters dus uit den Rij- 

 ke gedreven had , fteldc hy in 't zelffte 

 jaar cenen nieuwen (tam in , dien hy 

 Taiminga noemde, en veranderde ook 

 zelfs, na 't gebruik der Sineefche regee- 

 ring , van name : wanthy gaf zich den 

 naam van Hünguyus , dat op Neêr- 

 duitfeh zo veel als een groote Krijgs- 

 man te zeggen is. 



Hier op quamen de volken uit alle 

 de landfehappen des ganfehen Sinee- 

 fchen Rijks , na dezen nieuw-gekoren 

 Keizer om ftrijd toefchieten , om hem 

 voor hunnen rechten verlofler en be- 

 vryder des Vaderlants te begroeten en 

 erkennen. En toonde zich een ieder 

 verheugt en verblijdt , nu zy weder 

 cenen inboorling, fchoon hy van ge- 

 ringen afkomft was , tot hunnen op- 

 per-Vorft en Heer verkregen had- 

 den : want zodanig zijn de Sineezen 

 van aart , dat zy alle vreemdelingen 

 zonderling haten en tot niet toe ver- 

 achten 5 maar hunne eigene landts- 

 luiden ten Hemel verheffen en daar 

 veel af houden. Zy verzochten zeer 

 ccrbiedelijk op hem , dat hy, als hunne 

 inboorlingh , hunnen vaderlijken Si- 

 ncefchen Throon met die voorzorge 

 en bekommernis wilde beklccdcn en 

 befchermen , datze voortaan niet zou- 



den benootzaakt zijn, om eenige Uit- 

 neem f chen van buiten in te roepen , 

 maar dat hy hen voor 't invallen, der 

 Tarters wilde bevrijden en bclcher- 

 men. Hungwvus, die hen voor hun- 

 ne heulche begroetcniflen en be- 

 leefde vermaningen bedankte , aan- 

 vaerde hier op de heerfchappye , en 

 plante zijnen Rijks-ftoel in de hooft- 

 ftad Nanking , daar hy in korten tijdt 

 de Rijks-zaken zodanig wift te itellen 

 en te fchikken , dat de Sinezen onder 

 hem in groote zekerheit en vryheit 

 leefden. Dan Hunguyus hield zich niet Hunguvm 

 vernoegt,met de Tarters dus uit den^™^*''* 

 Rijke verdreven , en zich op den 

 Throon geftelt te hebben ; maar hy 

 vervolgde zijn geluk, en de vluchten- 

 de Tarters , om hen het verzamelen 

 van grooter macht te beletten , tot in 

 Tartaryen , verfloegze in verfcheidene 

 neerlagen , en verwoede hun land op 

 't fchrikkelijkfte, met branden, roven, 

 ftroopen en fehenden. Hier door wier- 

 den de verwonnen Tarters in zooda- 

 nig een benautheit en verwerring ge- 

 bracht, datze hunne zaken ten einde 

 zagen loopen , en gedwongen wier- 

 den de wapenen, met beloften van aan 

 hem fchattingen te brengen, neer te 

 leggen , en fmeekender wijze de vre- 

 de te verzoeken. Dit deden voorna- 

 melijk de Tarters van zeker landftreek* 

 Niucbe geheten , waar na zich de mee- 

 fte Tarters, die door Hungwvus uit 

 het Rijk Sina verdreven waren * hunne 

 toevlucht genomen hadden. Na dat 

 «deze Tarters van Niucbe zich op deze 

 voorwaarden met den Sineefchen Kei- 

 zer verzoent hadden , quamen zy jaar- 

 liks door de gebuur- landen van 't land- 

 fchap Leaotung , (dat ten Noort-ooft en 

 van Sina , en tiuTchen den Zee-bocfem 

 Cang , en de groote Muur beflooten 

 leid , ) in Sina , aan den Keizer als 

 Onderdanen en vrienden gefchenken 

 brengen. Hen wiert ook toegeftaan 

 door 't ganfche Rijk met hunne koop- 

 manfehappen en waren te mogen han- 

 delen, en die als eigen Onderdanen 

 daar in te brengen. Zedert dachten 

 deze Volken noit op Oorlogen ; ja 

 hadden een fchrik van daar aan te ge- 

 denken : want door dceze laatfte neer- 

 lagen , die zy tegen de Sinezen gele- 

 den 



