i^o 



G e i a n d t s c h a p dan den Grootïn 



Tartarye in toom ; maar aan de We- 

 fterfche Tarters , die zeker Rijk Tanyu 

 bezaten , zonden de Sineefche Keizers 

 jaarlix fchartingen en gefchenken ; op 

 datze hen niet zouden koomen be- 

 oorlogen , maar zich van de Wapenen 

 onthouden. Want het word by de, Si- 

 ncezen geenzins voor fchande gere- 

 kent , den Oorlogh ( die zy , volgens 

 het gevoelen van hunne Leeraars en 

 Wijsgecren , verwerpen , en voor zeer 

 fchandigh houden ) in dezer wijze van 

 hen af te keeren en voor te koomen. 

 Ja zy achten , d.\t het onbehoorlijk is 

 in Oorlogh te treden , zoo langh de 

 landen door andere middelen voor 't in- 

 vallen der vyanden kunnen bewaart en 

 befchermt worden. 

 d* sineeze» En fchoon de Sineezen aan den ee- 



h*2?Z- ,ien kant hllnne v Y andc n dus met de 

 wxdevoiktn fchrik der Wapenen verbluften en t'on- 

 &Jchenk*n. d C r hielden j en aan den anderen kant 

 de zelve, met het zenden van gefchen- 

 ken, in vrede hielden , zoo zaten zy 

 evenwel geduurigh in groote fehroom 

 en vreeze , en betrouwden hunnen 

 Erf-vyanden zeer weingh ; invoegen 

 zy de groote Muur, die 't Rijk Sina en 

 TartJryt fcheid , en van de Sineezen 

 tegen 't invallen der Tarters gefticht 

 is, noit zonder fterke wacht lieten ; 

 maar onderhielden geduurigh, tot des 

 zelfs befchermingh , zoo verre haar 

 die van 't Ooften na 't Weften (trekt , 

 een getal van tien hondert duizent 

 Krijghs-kncchten. 

 Vanheus Nadat hetgebouw des Sincefchen 



l>ord Kti*tr. Rijx dus mcf fterkc zuikn ^ onder den 



Stam Taiminga , onderftut was , zat 

 het in een geduurige ruft en vrede, on- 

 trent den tijd van twee hondert en vijf- 

 tigh Jaren. Midler wijle raakte Van- 

 Heus, de dertiende Keizer uit den Stam 

 Taiminga, in den J are, na Chriftus ge- 

 boorte , duizent vijf hondert drie en 

 tzeventigh , op den Rijxftoel, dien hy, 

 tot den Jare duizent zes hondert en 

 twintigh , met zonderlinge lof van 

 vroomheit, billikheit en rechtvaerdig- 

 heit, beklecde. Maar hier in was hy al 

 t' ongelukkig!) , dat hy zijne Land- 

 vooghden al te veel betroude , en op 

 dien het gewicht der Rijx-zakcn 

 volkome ntlijk liet draien en aankoo- 

 nien. 



Hier en tuffchen waren de Tarters 

 van Tsliucbe ( die onder de regcering 

 van Vanlieus , tot aan den Jare zeftien 

 hondert, onder zeven byzondre Land- 

 vooghdyen gebleven waren , en onder 

 clkandreOorlochgevoert hadden) van 

 tijdt tottijdt zodanigh vermeert, datzc 

 een Rijk in den Jare zeftien hondert, 

 onder een eenhoofdigh Opper-hoofr, 

 gingen oprechten, die het zelffte mee 

 zulk een kloek beleid en voorzichtig- 

 heit wift te beftieren , dat de grens- 

 buuren, en voornamelijk de Sineezen , 

 daar voor bcgoften te fchrikken en 

 vrezeii; 



De Tarters, die dus in 't bezit van veTmuti 

 voorfpoet waren geraakt , en hunne wk*» bt * 

 zaken dus voorde wind zagen gaan,^™'' 

 bcgoften nu d'oorcn wat hooger op te 

 fteken, en hunne fchade, die zy gele- 

 den hadden, te overdenken, en hoe 

 fchandigh zy eertijds uit dat mach- 

 tige Rijk Sina verdreven waren. Zy 

 befpeurden ook genoech de dwalin- 

 gen en misflagen , die de Sineezen zoo 

 in de beftieringh der Burgerlijke als 

 Krijghszaken begingen ; al 't welk by 

 hen overwoogen, geen kleene opwekt 

 zelen gaf van iet wiehtighs te beftaan* 

 en tegen de Sineefche regeering aan 

 te vangen. Dit moght evenwel by de 

 Tarters zoo veel niet uitwerken, datzc 

 hier om terftont de vrede wilden bre- 

 ken , of de gewoonlijke fchattingen 

 niet betalen ; maar gelijk zy eerft als 

 lijf-eigen (laven alles verdroegen en 

 over zich lieten gaan , alzo bcgoftenze 

 nu, ziende hoedanigh zy in macht en 

 mogenthcit toenamen , het jok van 

 gehoorzaamheit by wijlen af te fchud- 

 den , en hunne fchattingen wat trage- 

 lijk op te brengen. Het ongelijk en 

 't verdrukken, datze te voore van de 

 Sineefche Landvooghden geleden 5 

 maar met ftilzwijgen ingekropt had- 

 den, leidenzehen nu t'elkens te voo* 

 re, en lieten zich verluiden, hen dit 

 wel haaft te zullen betaalt zetten , en 

 onder het zelffte jok van (lavernye te 

 doen buigen , daar zy zelfs onder ge* 

 boogen hadden. 



De Sineefche Landvooghden ( waar 

 van de meefte in 't Landfchap Uao* 

 tung, dat het naaft aan 't Rijk NiucJ/e 

 grenft, Krijghs-overften zijn ) dit ter 



oorc 





