198 



Gezandtschap aan den Grooten 



'Bergen. 



kelijke gebaren en andere heidenfehe 

 plechtigheden , byna een en den zel- 

 ven Godsdienft. Zy dry ven ook fterk 

 deleerc van de verhuizing der zielen, 

 van 't een lichaam in 't ander. Een 

 zonderling vrecmt en ongehoort ding, 

 en daar in zy van de Sineezen en an- 

 dere Volken verfchillen , heeft men 

 ook daar te lande 5 te weten, huppe- 

 lende of danfendc Priefterinnen , die 

 met huppelen , danzen en fpringen , 

 zonderlinge vreemde potzen weten aan 

 te rechten. Want deze Priefterinnen 

 vermecten zich , en belooven de ziek- 

 ten uit de huizen te kunnen verdry ven, 

 eenigh ongelukkig nootlot af te kee- 

 ren , en allerlei fpooken en weêr-gee- 

 ften wcgh te jagen. Alsze nu haare 

 kunften in 't een of 't ander huis, dat 

 mctfpookery, na d' inbeelding der In- 

 woonders, geplaagt word , willen in 't 

 werk {tellen^ zoo kloppenzc en flaanze 

 by nacht en dagh op trommels, vellen, 

 en andere geraas- makend e inftrumen- 

 ten, zoo geweldig, dat alles davert en 

 dreunt wat 'er ontrent is. Onder dit 

 kloppen en flaan, ftaanze ook geduu- 

 rig en zonder ophouden te danzen, 

 huppelen en fpringen 5 't welk zy eeni- 

 ge uuren achter malkandre uitharden, 

 en niet eer op houden, voor datze ge- 

 looven dat de ziekten , fpokeryen en 

 andere ydelheden, verdreven en weg- 

 gejaagt zijn. Ten hoogften heeft men 

 zich te verwonderen, op wat wijze de- 

 ze luiden zoo een lange wijle achter 

 een kunnen fpringen en danzen, en 

 hoe de kranken zoo een groot geram- 

 mel en geraas van het flaan op de trom, 

 en 't danzen kunnen uitftaan en ver- 

 dragen. 



Hoewel ik terftont zeide, dat dit 

 geweft op vele plaatzen zeer effen en 

 vlak is, en gene Bergen of heuvelen 

 heeft ; zoo vindmen daar in evenwel 

 op verfcheidene plaatzen zeer aange- 

 name en hooge Bergen leggen. Onder 

 andere leid by de ftad Quanning zekre 

 berg, Vanjung geheten j en by de ftad 

 Tidung de berg Lun^seu. Ten Ooiten 

 van de hooftftad Leaoyan^ fteekt de 

 berg Fungbeang hunne fpitzen in de 

 lucht ; by de ftad cbungtung vertoont 

 zich de bergh Hu?iglo , en ontrent 

 Ningyven de berg Taltton. De berg 



Changpe , die zeer groot en hoogh is , 

 begint by de groote Muur , en itrekt 

 zich van daar tot diep in Tartarye. 

 In dit geweft is ook zekre Poel, die 

 over de tachtig ftadiën groot is , en 

 zoo diep, dat daar in geen gront te 

 peilen is. Uit dezen Poel komen twee 

 Revieren fc nieten ; waar af d'ecn, die 

 haren loop na 't Zuiden zet, Ya'o ge- 

 heten is; maar d'ander, die eerft Noord- 

 waarts en daar na Ooft-waarts vloeit, 

 heeft den naam Quentung , daar af 

 alreê te vooren in 't befchrijven van 

 't Rijk IsLiucbe gefprocken is. 



Toen nu de Tartcr zich dus vaft De sintttm 



i"i i_ ■ • t "Rapenen x.Uh 



met zoo een aanzienlijk heir in Leao- om r de Tauttf 

 tung had neêrgeflagen , en gelegent- ^eerttvtf 

 heit had , om van daar al ogenblikken dr 'J vtn ' 

 ten Rijke van Sina in te rukken,fcheen 

 de tijdt en noot te vereifchen, om 

 middelen by der hant te necmen , op 

 wat wijze de Sineezen den erf-vyandt 

 uit den Rijke te houden, en uit het 

 hnd Leaotung verdrijven zouden $ dan 

 om dit op 't fpoedigfte en ten minfte 

 af-brek des Sinecfchen Rijks te doen, 

 daar aan was geen kleene arbeidt en 

 moeite vaft. Midlcrwijle zoo leggen 

 de Sineefche Overften en Rijxradcn 

 over dit werk een vergadering, en 

 bcfluiten cndelijk , na veel overleghs, 

 zes honderdt duizendt uitgelezene 

 Krijgsknechten uit alle de landfchap- 

 pen, by aanfehrijving, op t'ontbieden, 

 om daar mee op den Tartcr los te 

 gaan. De Koning van 't eilant IQorea 

 zondt daar-en-boven aan den Sinee- 

 fchen Keizer een byftant van twalef 

 duizent ftrijdbarc koppen , die alle op 

 boog en pijl , trots den Tartcr , wel 

 afgerecht waren , en in fttijdbaarheit 

 verre de Sineefche Krijghsknechten 

 overtroffen, en voor den Tartcr geen- 

 zins bezwceken. Midlerwijle zad de 

 TarteiTchc koning, Tbienming , ook 

 niet leedig , maar liet zoo veel machts 

 na hem toe op de Sineefche grenzen 

 voeren, als hyuit zijn Rijkmitfen en 

 by een kon fchrapen. De Sineezen, 

 zig dus ten ftrijde toegeruft hebbende, 

 gaan in den jare zefticn hondert negen- 

 tien, in 't begin van Lentemaanr, niet 

 dat vervaarlijk en machtig heir, op 

 de Tarters aan, die hen ftout te ge- 

 moct , en onder d' oogen trokken. 



Daar 



