214 



leggende Dorpen rooven cnftroopenj 

 en, zich op nieuw van macht, voor- 

 raat van leeftocht en oorlogs-tuig ver- 

 rijkt hebbende, vielen weer meteen 

 deel t'zamengeraapt, en fchuim en uit- 

 Veftadcai-fchot van volk , gelijkerhand op de 



% n ?n° U £ ' noo ftft a ^ Ca1 f Hn g aan y hi meening om 

 die op het onverzienft t'overrompelen. 

 Dan dewijl de Burgers en krijgsbezet- 

 ting de ftad met goede voorzorge be- 

 waakten, en geduurig op alles wel ach- 

 ting gaven, ontdekten zy tijdelijk 's vy- 

 ants aanflagen , en keerden hem bui- 

 ten. 



K)e vyand , ziende zich nu voor de 

 tweede maal in zijnejioope te leur ge- 

 ftelt, en geen middel om deze ftad 

 met het gewelt der wapenen te dwin- 

 gen, of ftormenderhant te veroveren, 

 bedoot de zelve met een langduurig 

 en knellend beleg tot overgeven te 

 dwingen. En hoewel deze ftad zeer 

 groot was, en in haren omtrek een 

 vak van drie mijlen befloeg , zoo om- 

 ringden evenwel deze Roovers de zel- 

 ve van alle kanten zoo nau , dat 'er 

 niets uit nochte in mocht. 



De Stadhouders , die van 's Keizers 

 wegen het gezag over deze ftad aanbe- 

 volen was, hadden wel, terwijl de Ro- 

 veis zedert het eerfte beleg de ftad ver- 

 laten hadden , en op andere plaatzen 

 waren gaan roven en vrybuiten , een 

 grote voorraat van allerlei leeftocht by 

 een vergadert ; maar aangezien de 

 kooren-oogft van dat jaar zeer ichraal 

 gevallen , en 't gewas meeft door 

 't hooge water was weg -gedreven , 

 konden zy naulix en met groote moei- 

 te meer by een fchrapen , dan daar 

 zulk een ontelbaar getal volks meer 

 als zes maanden genoech aan had. 

 Ruim zes maanden lag de ftad dus 

 flerk van alle kanten belegert $ en hoe- 

 wel in al dien tijd de krijgs-bezetting 

 groote hongersnoot leed , en byna ten 

 einde van adem gebracht was, zoo 

 hicldenzc evenwel de Stad, op hoope 

 van door den Keizer ontzet te wor- 

 den, ten uitterfte toe, en wilden de 

 Utngtmoot. zelve niet overgeven, 't Wil by de 

 Nakomelingen geen geloof vinden, 

 hoé groot een honger de belegerden 

 leden en uitftonden. Een pont Rijs 

 was 'er zoo duur, datzc ter nauwer 



Cïzandtschap aan den Grooien 



noot voor een pont zilvers te beko- 

 men was j een pont oud verrot leer 

 wierd voor tien guldens verkocht , en 

 hetdoodemenfchevleefch in 't open- 

 baar , als verkens-vleefch , opgeveür. 

 De geene wiert voor goethartig gepre- 

 zen , die een dood lijk van zijnen 

 bloetverwant op ftraat tot fpijze voor 

 anderen ten beften gaf, die korts daar 

 aan weer voor andere na hun dood 

 lekkere dis-geregten zouden verftrek- 

 ken. 



Dit Caïfung komt in een groote vlak- 

 te te leggen , aan de Zuid-zijde van 

 de geele Revier , die evenwel niet 

 dicht voorby deze ftad ftroomt j maar 

 de ftad is omtrent een uur verre land- 

 waarts in van deze Revier gelegea 

 En aangezien het water van deze Re- 

 vier veel hooger leid, als de vlakte, 

 daar in deze ftad gelegen is , zoo is 

 langs heen voor deze vlakte een groo- 

 te dijk van vierkante gehouwen fteên 

 gemaakt , om het overioopen der Re- 

 viere te beletten. 



De Keizer endelijk, die vernam dat Da jiadCai- 

 deze ftad aan 'tgypen was , en van dag/"*»,? w* 

 tot dag, uit hongers-nood , in 's vyands JJ^ÏJ?' 

 handen moefte vallen, floegh meteen 

 fterk heir op weg , om de ftad t'ont- 

 zetten, en quam met zijn leger voor 

 den gemelden fteenen dijk, in meening, 

 om met het door-fteken van den zel- 

 ven 't geheel 's vyants heir te doen ver- 

 drenken en verfmooren. Maar hier 

 uit bleek welke ervarene Ingenieurs 

 de Keizer in zijn leger had , dewijl 

 daar niet eens overdag wierd gemaakt, 

 dat ook het doorfchietend water zoo 

 hoog kon oploopen, dat het niet al- 

 leen over de ftad, maar ook over de 

 hooge wallen der ftadt kon heenen 

 ftrijken , en ftad , en ingezetenen ten 

 val ilecpen. Daar waren juift te dien 

 tijde , in den Hérfft , groote en zware 

 flag-regens gevallen ; invoege de lage 

 landen rontom niet alleen blank lagen, 

 inaarde Revier was ook, door het van 

 boven afkomend water, zoo hoog ge- 

 woflen , dat het tot boven aan den 

 kant van den dijk ftont, 't welk by 

 menfehen gedenken, ja, fchier noit te 

 voorengefchict was- 



De Keizer, om tot zijn voornee- 

 men te komen, deed onverzichtclijk 



zoo 



