4*6 



G e z a n o t s c h a r aan den Grooten 



diger van 't Wcflcn bctcekent ) ge- 

 maakt wicrt j en zou tot zijn Hof de 

 hooftftad Stgan in 't land fc hap ILexJi 

 hebben , doch , tot erkentenis van on- 

 derdanighcit, jaarliks aan den Keizer 

 fchattingen brengen. Dezen (heek had 

 Amayangus bedacht , om Wfangucjus^ 

 die veel te weeg kon brengen , en de 

 zaken der Tarters in verwerring hel- 

 pen , te vernoegen, 'en des te beter 

 op hunne zijde te krijgen. Wfanguejus^ 

 die van den Sineefchen Keizer noit 

 zoodanig een ampt zag re verwagten, 

 en de Tarters met zoo een groot heir 

 vfangu.jtis p hem aankomen, dat hyeecn kans 



balt Jen St- r u . , . , i « 



neeftn af. nocn middel zag, om hen wecrüant 

 te konnen bieden, breekt zijn trou, 

 die hy tot dus iang behartigt had , en 

 ontfangt de nieuwe eerc , en erkent 

 den Tarter voor rechtmatigen Keizer 

 van Sina. 



En in dezer voegen wicrt de gene, 

 die een weinig re voren , tot befcher- 

 ming der Sinezen , tegen de rovers re 

 velde trok , gedwongen en benoot- 

 zaakt , regen de Sinezen , en zijne 

 eige lantslieden , te vechten , en met de 

 Tarters het rijk sina te helpen ver- 

 overen. Uj&nguejns , die een ftrijdbaai* 

 Prins was , heeft met byftant der Tar- 

 ters zeer lichtelijk de rovers uit het 

 landfehap Xenf verdreven, en daar na 

 zijn Hof, iiitlaft van den Keizer, in de 

 Hooftftadt Sigan gaan houden. En 

 dus verhieven de Tarters dezen Heer, 

 die zoo mecnigmaal tegen de Tarters 

 te keer was gegaan , en hen grootc af- 

 breuk had gedaan , tot de hoogde eerc 

 en waerdighcit 5 doch benamen hem 

 alle bedieningen van krijgs-zaken 5 

 wel wetende wat zoo een ervaren 

 Veltovcrfte, indien Fortuin den voet 

 den Tarters quamdwers te zetten, in 

 tijten wijle zou kunnen uitrechten. 



"Wat uitgang denroover Licung^ns 

 te beurt is gevallen , heeft niemant oit 

 kunnen vernemen , noch te weten krij- 

 gen; maar wel dat zijn gantfehen op- 

 ftendigen hoop , en krijgsmagt, van 

 MJanffUejHs verrart en ter neer gehou- 

 wen wiert. Ecnige willen dat hy van 

 Wfanguejus in een gevecht van kant ge- 

 holpen wiert 5 hoewel hy noit levendig, 

 noch doot weer te voorfchijn is geko- 

 men. 



Tarten 

 ijgtngrao- 



>tnb*n%. 



d' Andere Tarters, die, volgens het 

 befprek met X\[angtie]us , na Xantung 

 en Tekjng , met hunne heirkrachten 

 waren getoogen , veroverden deze 

 Landfchappen in korten tijdt zonder 

 ilag of floot , en verkerkten hunne tè- J2 

 gers geweldig met Sineefche Over- 

 flen en krijgsknechten, die by hele troe- 

 pen , dewijlze zeer vriendelijk ontfan- 

 gen wierden, tot henquamen ovcrloo- 

 pen. "Want zy gaven eenen ieder, zon- 

 der onderfcheit, verlof van hunne ven- 

 dels te volgen , zelfs ook hunnen over- 

 wonnelingen, indienze flechts maar 

 hun hair,na dcTat terfche wijze,wilden 

 laten fchceren , en als de Tarters ge- 

 kleedt gaan. Ook lieten de Tarters 

 zich hier aan zoo veel gelegen leggen, 

 datzehctzelffte wel uitdrukkelijk door 

 't gantfche rijk opentiijk , en, op ftraffe 

 van hoog verraat , deden af kundigen , 

 een werk, dat den Tartersin 't bevor- 

 deren van hunne zege dikwils geen 

 klcen belctzel veroorzaakt heeft 5 ge- 

 merkt de Sincezen te dien tijde met hun 

 hair groote hovaardijc bedreven , en 

 toenheftiger,tot behoudenis van'thair, 

 dan van't Keizerrijk en hunnen Keizer, 

 vochten ; in voegen duizenden liever 

 hun geheel hooft, dan het bloot hair 

 te verliezen hadden. 



In dit veroveren der /leden en lan- 

 den , gong het den Tarters zoo ge- 

 weldig voor de wint , datze , binnen 

 den tijd van een jaar, vier Noortfche 

 lantfchappen , ais ?e\ing, Xanfi,Xenfi 

 en Xantuvg , ("zonder Leaoiung daar 

 onder te reekenen) onder hunne ge- 

 hoorzaamheit en gewelt brachten. 

 Dan een wonderlijke (treek en vond Dennen 

 van herten te winnen, (lelde ook de""*" 1 *'™ 

 Tarter,in t veroveren van al deze plaat- in de „„ .. 

 zen, in 't werk : want doude v/ijze van"»? 

 de Sineefche regering hield hy in we- 

 zen , nochte bracht daar in geene ver- 

 andering , en , daar over meia zich 

 noch meer heeft te verwonderen, 

 liet de befliering der (leden en land- 

 fchappen in handen der Sineefche 

 Philofofen , die de zelve te voore be- 

 dient hadden. In het onderzoeken 

 der Geleerden, daar af op pag. 24. ge- 

 fprooken is, wiert ook gene veran- 

 dering gemaakt, maar doorgaans de 

 zclflle zwier en orde gchoiidcn/t welk 



niet 



