

Bvnquangut 



tort tot 

 Keiier Itt- 



{oeren. 



S. 



Tartarifcben Qham , 



niet min liftig als wijzclijk van de Tar- 

 ters was aangelcidt : want dewijl zy 

 dus dTnboorlingen en luiden , die zy 

 zelfs verheven hadden , met de heer- 

 fchappye lieten geworden, zoo be- 

 goften de Sinezen de Tarters met zon- 

 derlinge gunft en vrientfehap te beje- 

 genen. Alleen behielden de Tarters 

 het bewint en oppergezag der krijgs- 

 zaken aan zich ; hoewel zy ook de ge- 

 troufte Sineezen voor Overften daar 

 in gebruikten , en tot d'aanzienlijkfte 

 Amptcn bezigden. Zelf in de keizer- 

 lijke Hooftftad Teling wiert ook de 

 zclfftc orde der Rijxraden onderhou- 

 den, en in de zes hooge Rechtban- 

 ken, die van aller geheugen her on- 

 der de Sineefche Keizers geweeft wa- 

 ren, alleen die verandering gemaakt, 

 dat d'een helft der regerende Perzo- 

 nen uit Tarters, en dander helft uit Si- 

 neezen zou beftaan. 



Midlerwijle hadden de Lantvoog- 

 den en Overften van de Zuideriijke 

 lantfehappen , (daaruit, met het op- 

 ftaan van de Roovcrs, d'oproer eerft 

 haren oorfprong genomen had) alfle 

 de noot, daar in de Keizer ftak, ver- 

 ftonden,grooie hulptroepen en krijgs- 

 benden by een ve;gadert, en waren 

 alreê op den weg in 't aantrekken, om 

 den Keizer met al hun ma^t te komen 

 ontzetten en vcriofleii. Maar als zy 

 's Keizers overrijden, en 't overgaan 

 der ft idt vernamen, deeden zy alle hun- 

 ne kiijgibcnden te rug roepen, als ook 

 alle de vaartuigen en Scheepen , daar 

 in fcuriix d'cetwaren en andere noot- 

 zakelij Kneden na 't Keizerlijke Hof te 

 Tekjng gevoert wierden. En niet lang 

 leed het aan , of zy verftonden ook, 

 hoe de Tarters in'c rijk gevallen, en 

 dat verovert hadden ; 't welk hen tot 

 d'uitterfte droefheit en verflagentheit 

 bragt. 



Zeer groot was ook de fchrik en 

 vreze onder de Sinezen te Nanking, 

 deerde Hooftftad van 't landfehap 

 Nanking : want de verbaafthcit had 

 de herten van deze luiden der mate 

 bevangen , datze niet wiftcn wcrwaarts 

 zy zich te keren hadden. Endelijk 

 fchepten evenwel d' Overften weer 

 moedt , en verkoren, na lang onderling 

 bcraatflaan , zekeren Koning uit den 

 gcflachtc Téimingdj tot Keizer, en 



of I^ei^er Van Sina. 227 



noemden hem Hunauang. Decze Vorft, 

 die wel de naafte aan de Sineefche 

 Kroon fcheen te zijn, dewijl hy een 

 zoons zoone van den Keizer Van- 

 Heus, en neef van den Keizer Zjtng- 

 chinius was , had altijts zijn Hof in 

 't landfehap Honan gehouden ; maar 

 zich nu, uit vreze voor de rovers, daar 

 van daan na Nankjng begeven ; al- 

 waar d'inwoondcrs hem met grootc 

 ftaatci en heerlijkhcit de Sineefche 

 kroon opzetten, met hoopc van wat 

 gewichtigs onder hem, dewijl hyeen 

 ftrijdbaar Vorft was , te zullen uitrech- 

 ten. Naulix was hy tot den Keizerlij- r>« a/mum 

 ken Throon verheven , of hv zond Knvt bt : 

 cenen Gezant aan de 1 aiters met ver- 

 zoek van vrede, en aanbieding van ai 

 de Noordfche landfehappen, die zy 

 verovert hadden. Dan de Tarters kon- 

 den wel bevroeden, waar op Jir ver- 

 zoek van vrede gemunt was 5 dewijl 

 de Sinezen alleen maar zochten tijt te 

 winnen , en 't oorlog uit te ftcllen , tot 

 datze weer nieuwe krachten van geit 

 en volk by een zouden vergadert heb- 

 ben. Dcrhalven gaven de Tarrers den 

 afgezondenen Gezant dit kort, doch 

 bondig antwoort : 'Dat%e Dan etnen an- dat i« 

 der geenqins Trilden ontfangen , 't Tvelt^ r *£ tf a f* 

 ben %oo Deel bloetsgekoft had, en S(y al- 

 reeds in hun gepelt hadden. De ÖDer- 

 Jien , die den Kji^er gekroont hadden, 

 gouden bmne befte doen , om den %efocn 

 Doel te hefchermen : dat %y bet gantfche 

 rijkj>fniet met attcnuilden hebbenden ooJ^ 

 niet eer de Tt*pen?n neerleggen , Door 

 dat%e tot hun lang geDfenJcht oogkmerk^ 

 ge\oomen Dtaren. 



Midlerwijle de afgefondene Sinec- ** £** 

 fchc Gezant dus onverrichter zake van ^2Ï» 

 den Tartcr weder keerde , en beide N*nQag. 

 parthyen zich valt ten oorlog toeru- 

 ften , verfcheen in de ftadt Nankjng 

 zeker jongeling, die zich uitgaf voor 

 den Oudften zoone van den Keizer 

 Zungchinhis , en dit zijn zeggen met 

 geen klccnc tekenen van waarheit 

 fcheen te beveftigen ; ook hadden, 

 ('t geen zijn zeggen noch meer geloof 

 gaf,) veleGclubdenof Kamerlingen, 

 die in 's Keizers hof verkeert had- 

 den, kennis aan hem. Dan Ht*nauang t 

 die met de zucht van heerfchen te zeer 

 ingenoomen was , en de fmaak van 

 't rijk alreeds weg had , wilde hem , 

 ffz om 





