Tartarifcben Cham , of f^ei^er Van Sina* 



131 



itt verjagen 

 Je Tarters. 



netfteftad van geheel Sin* , aan, die 

 haar, zonder flagh of ftoot, vrywilligh 

 aan de Tarters over gaf. De Tarters 

 kregen deze ftad, zonder eenig geweld 

 daar op te plegen, gewilliglijk in, en 

 zouden óp den zelflten voet lichtelijk 

 al d'andcre zuiderlijke fteden van 't 

 landfchap Chekiang verovert hebben 5 

 dan allTe opentlijk deden afkundigen 

 en gebieden , dat ieder zijn hair op de 

 Tarterfche wijze te fcheeren had , bc- 

 goften de Sineefche krijgsknechten en 

 ^^'"^'"bureers f dien meer hun hair als hun 



vechten voor , ° A 



bun bair , lant ter harte ging) na de wapenen om 

 te zien,en dreven de zeegpralende Tar- 

 ters niet alleen weer uit der ftad , maar 

 ook tot aan de üwicnCienthang^ ja dwon- 

 gen hen , met neerhouwen van eenige 

 honderden, datze over de Ri viere moe- 

 den trekken. En gcwiflelijk hadden de 

 Sinezén de rivier terftont weten over te 

 trekken , en de Tarters t'ach ter vol- 

 gen, zy hadden niet alleen d' veroverde 

 Hooftftadr , maar ook al 't overige we- 

 der gekregen $ doch zich wel vernoegt 

 houdende , datze alleen hun hair be- 

 houden hadden , (laakten zy het ver- 

 volgen hunner zege , en booden alleen 

 weerftant aan den zuiderlij ken oever 

 van de Riviere : alwaar zy met het op- 

 werpen van verfcheideBolwerkcnzich 

 verfterkten. En in dezer voegen wier- 

 den de lang-zeegpralende Tarterfche 

 wapenen zoodanig bedwongen , dat de 

 Tarters een geheel jaar (lil zaten , zon- 

 der iet gedenkwaardigs op de Sinezcn 

 te verrichten. 



De Sinezen , die nu hunnen getrou- 

 wen Louangur dus onnozel waren quijr 

 geraakt , zochten nu weer ecnen Op- 

 perhooft op te rechten, dryvende de 

 meeften dat men zekren Lu , (een Ko- 

 denttjreivan n { n g u it den geflachte Taïr*:nga gc- 

 fprotcn , ) tot Keizer behoorde te ver- 

 kiezen 5 dan deze voortreffelijke Vorft 

 floeg dien hoogen tijtel en Keizerlijke 

 waerdigheit af, en wilde alleen maar 

 den naam van Herftelder des Rijks aan- 

 vaarden. 



De Tarters , die hunne kriigsheiren 

 vry van volk gezwakt, en niet gewich- 

 tigs daar mee uit te rechten zagen, ont- 

 booden midlerwijlc nieuwe krijgsbeu- 

 den uirde Hoofi{t3dtP^/>;^,waar mee 

 zy grootc vlijt aanwenden, om over de 



Lu neemt 



herftelder 

 aan. 



Rivier denthang te raken 5 maar wat 

 moeite zy aanwenden , het liep hen al- 

 les tegen en vruchteloos af. Dus be- 

 gorten de vcrvalle Sineefche zaken 

 het hooft een weinig weer uit het 

 voetzant op te heften, en 't liet zich 

 aanzien,als ofze grootc overwinningen 

 op de Tarters zouden bevochten heb- 

 ben, indienze hunne krachten by een 

 hadden gehadt ; maar de luft en be- 

 geerte van tcheerfchen, en nijd en na- 

 yver van clkandre de kans af te kij- 

 ken, deden deze goede hoope en alle 

 aanflagen in rook verdwyncn. Want 

 de krijgsknechten en Velt-overftcn van 

 't landfchap Fokjen, die zich met de 

 vlucht uit cbekianz begaven hadden 

 zeker Koninkjc, Tangus^ uit den ge-, 0/ £„„/</„ 

 flachtc Taimmga gefprooten, met zich Ktiz.tr ver* 

 genoomen, en riepen hem in 't land- 9ytn ' 

 fchap Fokten , dar dicht aan Chekjang 

 grenft, voor Keizer uit. Deez , die 

 trots van aart en zich niet wel in die 

 moogentheit wift te matigen, wilde 

 terftont, dat hetKoninkje Lu afftant 

 van 't rijk zou doen, en de heerfchappy 

 neer leggen y met voorwenden, dat 

 hy weinig fteden verovert had, en ook 

 den Sineefchen Keizeren zo na in bloe- 

 de niet beftont , als hy. Lu bragt daar 

 tegen in , dat d'Onderdancn hem aller- 

 eerft verkooren hadden, en zijne over- 

 winningen uitweczen , wat dienfte hy 

 den Vaderlande bewezen had. Met 

 blijde oogen zagen de Tarters deze 

 twift aan, en lachten daar over niet 

 weinig in hunne vuift, als hebbende 

 daar door gelegenthcit bekomen , om 

 iet gewichtigs,tot afbreuk der Sinezen, 

 uit te rechten , en 't rijk in hun gcwelt 

 te btengen ; even alleens gelijk de Vif- 

 fcher , (na 't zeggen der Sinezen) ter- 

 wijl het vogel rje , en 't molTeltje, tegen 

 clkandre vechten , hen beide wech- 

 necmr, en alleen met de winft gaat ftrij- 

 ken. Noir hebben deze twee nieuwgc- r^eedraebt 

 koren Koninkjes hunne wapenen w\\. tt, S ihtn Ltt » 

 len verecnigcn , noch d cen den ander 

 wijken , om met gelijke magt op den 

 Tartcr los te gaan,maar lagen gedurig, 

 tot elkanders onderling verderf, over 

 hoop. En dewijl Lu maar acht fteden 

 onder zijn gebied had, en deze dezol- 

 dye van zo veel krijgsknechten, als hy 

 wel van nooden had, om den Tarter 



aan 



