

! 



234 Geïandt sch 



Dan hier mcê hield zich deze Zce- 

 roovcr niet vernoecht, maarftak den 

 Keizer heimelijk na den Kroon. En 

 dewijl hem wel bcwuft was , dat 'er 

 voor hem niet uit te rechten was , zoo 

 lang iemant van den gedachte Taïmiip- 

 ga noch leefde (want de Gemeente, 

 noch de Sincefche Krijgsoverften zou- 

 den hem noit voor hunner Keizer er- 

 kent hebben) kreeg hyhoopc, om, 

 met hulp der Tarters , dit gedacht te 

 yerdelgen , en uit te roeien. Weshal- 

 ve bedoot hy , onder fchijn van deucht 

 (op dat ieder hem volgen zou,) tegens 

 de Tarters , als regen de vyanden der 

 Sinezen, te 'velde te trekken. En 't is 

 ook zeker dat alle de Sinezen , onder 

 dien dekmantel hem byftant zouden 

 gebooden , en als een verloiTcr des Va- 

 derlants geholpen hebben. 



Midlerwijle beraatdaagde hy zich 

 in 't verborgen met de 7*arters, en was 

 hen in al hun doen, waar hykonen 

 mogt, tot voordeel van zijne eige za- 

 ken , behulpzaam en gunftig. Ten zel- 

 ven tijde, als de Tarters in 't landfehap 

 Fokten waren gevallen, had Lungwvus 

 .hem Velt-overfle over 't gehele leger 

 gemaakt j daar en boven waren alle 

 «TOverften en Bevelhebbers van 't le- 

 ger , zijne Broeders of Bloetvrienden, 

 en de gemeene krijgsknechten (tonden 

 t'zijncn bevele. En door dit middel liet 

 deze Iqmn , die 't hecht in de vuift had, 

 de Tarters in 't landfehap Fooien koo- 

 men j invoegen het geen wonder is , 

 dat de Tarters hem , alife in Fokh.n ge- 

 koomen waren , met de Koninklijke 

 waardigheit vereerden , en hem den 

 eertijrel van £onink Tïngnan gaven , 

 't welk op Neerduitfch zoo veel ge- 

 zegt is, als de gene, die'tWeftenin 

 vrede ftelt. Dit alles wiert van de Tar- 

 ters te dien einde in 't werkgeftelt , om 

 hem des te lichter te bedriegen , en in 

 't net te krijgen ; dewijl hen zijn oog- 

 merk miflehien wel bewuft was , of, 

 ten aanzien van zijn groote magt, wel 

 vermoeden, 't geen hy in zijnen boe- 

 ■zem gebrouwen had : te weten , dat hy 

 na de heerfchappy ftont , en de beftie- 

 ring van 't rijk na hem zocht te trek- 

 ken. De Tarters,evenwel , fchoon hen 

 zulx genoech bekent was, hebben noit 

 met gewelt tegen dezen man durven 



a v aan den Grooten 



aangaan j maar zijne magt altijts ont- 

 zien 5 en zoo lang eenig Tartets Ko- 

 ninkje het gebied in Fokjen over de 

 krijgsknechten had , is hy altijts by den 

 zelven heerlijk op koftelijke maaltijden 

 onthaalt , en met giften en gefchenken 

 befchonken geworden -, met beloften 

 daar en boven , van hem het gebict en 

 't gezag van de landfehappen Fokjen en 

 Quantung te zullen laten houden. Iq*on y 

 die zijne aandagen dus voor de wint 

 zagh gaan , en by de Tarters, na zijn 

 meening, in groot aanzien was , twij- 

 felde nu niet , of hy zou de beftiering 

 van de zuiderlijke Landfehappen be- 

 houden, doch wiert grootclicx in zij- 

 ne hoop e bedroogen , en te leur gc- 

 ftelt. Want als het Tarterfche Ko- *1* n "*>" 

 ninkje in 't landfehap Fo(ie» na Teling ™J?„™?* 

 wilde trekken, en de Sineefche Over- va»g*n. * 

 ften , na 's lams gebruik , zich' alle op 

 zijn vertrek daar tegenwoordig bevon- 

 den, om hem geluk op zijne reize te 

 wenfehen , en een ftukweegs gelei te 

 doen , zoo wilde Iquon, die geen quaat 

 vermoeden had , dit Koninkje mee 

 deze cere aandoen. Hy, dan , laat de 

 vloot met weinig voik in de haven van 

 de Hooftftadt Focheu bezet r en ver- 

 voegt zich mee by het gezclfchap , om 

 het Koninkje uitgelei te doen 5 doch 

 in 't neemen van zijn affcheit , ver- 

 zocht het Koninkje zeer vriendelijk op 

 Iquon^ dat hy hem tot in Teling wilde 

 verzeifchappen, belovende hem aldaar 

 groote eere voor zijne bewezen wcl- 

 daat aan te doen. Iquon 9 die wel zag 

 waar op het aan geleidt was , bragt nu 

 dit en dat voor , en trachte de reize op 

 veelerley wijze af te flaan j maar wat 

 hy ook voorwende , hy moede ende- 

 lijk het Koninkje verzelfchappen , en 

 zich met hem op de reize begeven. En 

 dus wiert deze fnaode Zee-roover met 

 lift gevangen , die met geen wapenen 

 te dwingen , noch te vangen was. Hy 

 wiert een geruimen tijdt tot Tektng in 

 hechtenis gehouden, en endclijkmet 

 vergift heimelijk om 't leven gebragt. 

 Zijne Zoon en BrQeders,als zy hoorden 

 dat hy gevangen was, begaven zich we- 

 der op hunne Scheeps-vlotcn,waar mee 

 zy federt dien tijt den Sinaeen grooten 

 afbreuk hebben gedaan, en noch tegen- 

 woordig niet weinig quellcn en plagea 



Midler- 



