240 



Gezan.dt schap aan den Grooten 



affchaftïngen van fchattingcn, op zijne 

 zijde te winnen ; waar op vele fteden 

 de Tarterfche krijgsbezettingen uit- 

 dreven , de poorten openden, en hem 

 en zijne krijgs-knechten gewillighlijk 

 ontfingen. X g w alleen, d'ccrftc hooft- 

 ftadvanhetiandfehap Xcnfi , wcerftond 

 het gewelt van Hom 1 want daar bin- 

 nen lag een fterke krijgs-bezetting van 

 drie duizent Tarters en twee duizent 

 uitgezochte Sinceiche krijgsknechten, 

 die zich indienft van den Tartarifchen 

 Cham , of Keizer , begeven hadden. 



Zoo dra de Oppcr-velt-heer van de 

 krijgsbezetting, hetopftaanvan Hous 

 vernoomen had , zammeldc hy niet 

 lang om zich te verfterken 3 maar deed 

 van alle kamen , zoo veel magts by een 

 vergaderen, als hy te weeg kon bren- 

 gen, en verzag zich daar en boven van 

 alle nootwendigheden , daarmee hy 

 het beleg zoo lang hoopte te verduu- 

 ren , tot dat de Tarters met nieuwe 

 hulptroepen hem quamen ontzetten. 

 d. ovtrji' Hy bcfloot ook, als hy zag dat de Si- 

 1 (Udstgan nczen de fteden aan hunne lantsluiden 

 :>/ lt«t van zelfs en vry willig overgaven, om 

 ' zulx in de Hooftftadt Si^an te belet- 

 ten , alle de Sineefche burgers om 't le- 

 ven te brengen. En tot het afftaan 

 van dezen gruwel daat te begaan , was 

 hy door geen fmeeken noch bidden in 

 't eerfte te bewegen 3 maar als d' Onder- 

 koning van 't gantfche landfehap hem 

 wel ernftclijk voorhield , met Welk 

 eenen iafterlijken en fchrikkelijkcn 

 naam hy den Tarters , met liet ombren- 

 gen Van zo veel duizent onnozelen zie- 

 marflafiJp len, zoude fchandvlekken, (taakte hy 

 ■^n ioom- wcl haa ^^ ^ deze trouwe waarfchu- 

 wing van dezen Onderkoning , ( die 

 zich tot Gyzelaar voor de trouwe der 

 burgers uitbood) dit zijn yzelijk en 

 fchrikkelijk voornemen. Midlerwijlc 

 deed hy een gebodtaf kundigen 5 waar 

 by een ieder op nieuw belaft wiert, 

 het hair na de Tarterfche wijze af te 

 fcheeren , en dat op pene van verraat, 

 die bleek zulx niet gedaan te hebben. 

 Dit (lelde hy te dien einde in 't werk, 

 op dat hy de burgers van de vreemde- 

 lingen , die miflehien zich heimelijk 

 daarbinnen mochten vervoegen , om 

 de ftadt af te lopen , zou kunnen onder- 

 scheiden. Daar-en-boven beval hy 



Kun. 



zijnen krijgsknechten , waar zy in 

 de ftadt meer dan twee met elkandre 

 zagen fpreken , datze die terftont om 

 't leven , en van kant zouden helpen. 

 Hydeed ookwelftrengelijk verbieden, Vun mè- 

 dat niemantvan de burgers zich ver-j^^,^ 

 vorderen zou, op de ftad ts- wallen te </«?* m. 

 klimmen , of by nacht over ftraat te 

 gaan,of vuur of lichtin zijn huis t'ont- 

 ftekeaHy dwong ook de burgers,datze 

 hem allerlei (lag van wapenen , diezy 

 in huis hadden , zouden overleveren. 

 En die deze gebooden quamen t'over- 

 treden , wierden met hun gantfche 

 huisgezin ter doót verwezen, 



Om kennis van de krachten zijnes 

 vyants te krijgen,zond deze Tarterfche 

 Overfte aan alle kanten etlijkc ruiters 

 op kundfehap uit *, dan deze wierden 

 veeltijts van de Sinezen , die fcherpe 

 wacht in hun leger hielden , zoodanig 

 ontfangen , dat de meefte daar af te 

 fneuvelen quamen , en alleen eenige 

 weinigen al vluchtende weer binnen de 

 ftadt quamen , met tijding van den 

 neerlaag hunner fpitsbroederen. Hy 

 belafte, daar-en-boven, (om met het 

 tooncn van zijne magt en zekerheit 

 den vyandt te verbluffen, en een fchrik 

 op den lijve te jagen,) de poorten der 

 ftadt niette fluiten, endevalbruggen 

 niet op te halen. Hous, des niet tegen- mus Wigtx 

 ftaande , komt met zijn heir op Sigan^^fiM 

 aanrukken , en belegert deze ftadt , die ' 

 drie mylen in zijn omtrek groot is. 

 En dewijl hy mee niet weinig op krijgs- 

 ftreken was afgerechr , had hy alle de 

 huisluiden, die hy krijgen kon, om 

 aan den Tarter meer magts te toonen, 

 als hy in der daat had , onder zijne 

 krijgsknechten verdeelt 5 zulx hy met 

 deze boeren een heir van over de drie 

 maal hondert duizent mannen by mal- 

 kandre bad. Toen de Tarterfche Over- 

 fte van de wallen zoo een groote mee* 

 nigre van menfehen zag , ontftelde hy 

 zich niet weinig daar over , dewijl hy 

 zichvaft inbedde, dat het alle krijgs- 

 knechtenwaren; in voegen hy weer 

 over den bovengemelden gruweldaaf, 

 en 't yzelijk voornemen, van de burgers 

 om 't leven te brengen zijne gedachten 

 liet gaan, maar dit werk ftaakte hy voor 

 de tweede maal , als hy van de wallen 

 afzag, dat de Sineefche krijgsknechten, 



die 



