^TT 



Gezandtschap aan den Qrooten 







ken van den hoorn, op de been en ge- 

 reet zijn, endenftandaart, dieeenen 

 ruiter achter op de ruch is gebonden , 

 gezwindelijk volgen ; hoewel zom- 

 tijts niemant, dan de Opperde vele- 

 heer, en den gene, die den (landaart 

 voert , bekent is, waar op het gemunt, 

 of wat aanflagh dat 'er op handen is, 

 voor dat het op een vechten gaat. Dit 

 geheim en verborgen houden deraan- 

 flagen, die de Tarters tegen deSine- 

 zen op handen hadden , heeft den Si- 

 nezen altijts tot groot afbreuk ge- 

 frrekt,en hen veeltijrs in hunne hoope 

 te leur geitelt -, want als de Sinezen 

 meenden dat het op deze of gene 

 plaats gemunt was , zoo trokkenze 

 dikwils met hunne troepen na een 

 heel and re plaats. 



A ma vang , dan, om Kiangus tijde- 

 lijk tegen te gaan , en hem dat opftaan 

 te verleren , nam uit de boven gemel- 

 de acht (landaarden het puik en bloem 

 der k rij ghskn echten , en verfterkte 

 zich daar-en-boven met een gedeelte 

 van het volk, die hy, onder het beleidt 

 der drie koningkjes, na de zuiderlijke 

 landfehappen gezonden had , hen 

 voorts beladende , dat zy uit de 

 krijghs- (leden , daar zy door trokken, 

 zoo veel knjghsknechten met zich 

 zouden nemen , als hen zou koomen 

 t'ontbreken. En hoewel Amavang 

 met een Merk en geweldigh krijghs- 

 heir tegen Kinus te velde quam , zoo 

 wilde hy evenwel hem geene (lagh wa- 

 gen, om het nieuwe Tartarifche rijk, 

 waar af de gront noch onbefturven 

 was , door het wagen van een enkelen 

 veltflagh , niet in de waagh-fchaal te 

 ftellen-, fchoon Kiangus zich dikwils 

 met zijn heir bloot en hem tot het 

 vechten fchoon fpel gaf. Invoegen 

 Armang ^Amavang t'elkens den veltflagh 

 wiiKianw zocht t'ontwijken , en het werk 



f; 



'evereti. 



zoo langh dragend hield , tot dat 

 Kiangus , door gebrek van.leeftocht, 

 daar af hy fchaars voorzien was , het 

 veld zou moeten ruimen . Ten andere 

 had hy ook voorgenomen geenvelt- 

 flag te wagen , voor dat hy befcheit 

 van de Weiterfche Tarters gekregen 

 had , aan wier koning hy eenen ge- 

 zant met grooten gelchenken gezon- 

 den , en zijne dochter yoor zijnen 



neeve ten huwelik verzocht had , met 

 verzoek daar-en-boven van geenby- 

 ftant aan Kiangus te willen zenden; 

 't welk de Koning van Ta?jtju,of We- 

 fterlijk Tartarije , bewoogen, door 

 degrootegiftenvangout, zijde, zil- 

 ver en fchoone Sineefche vrouwen, 

 daar af dit rijk niet wel verzien is, den 

 gezant zonder eenigh uitftel toe- 

 ftont , met beloften van voortaan in 

 vrede en vriendfehap met den Groo- 

 ten Cham te willen leven. Kiangus, belegert 

 die zich dus in zijne hoope vond te xlSLT 

 letirge(telt,en van deTarters verlaten 

 was, zag voor hetoorbaarlïjkrteaan, 

 om niet onverziens van den Tarter 

 overvallen te worden , zich weer na 

 de ltadt N Taitung te begeven ■, waaraf 

 hy daar na, doch al te fpaa , groot be- 

 rou en leetwezen kreegh. Want nau- 

 lix was hy in de ftadt geraakt, of Ama- 

 vang komt met eenigeduizentopge- 

 prefte boeren de ftadt belegeren, en 

 doet de zelve, meteen gracht van tien 

 mijlen in 't ront, binnen den tijtvan 

 drie dagen omcingelen. Toen koft 

 Kiangus zijn misflag wel bemerken, 

 en genoech bevroeden, dar hy met de 

 zijnen van honger , dewijl hy van den 

 vyand als een vogel 'm de kou gevan- 

 gen wiert gehouden , verfmachten 

 moe(te-, invoegen hy van fpijt en 

 boosheit op zijne tanden beet, en uit 

 verbolgcntheit tegen zijn krijghs- 

 knechten met deze woorden uitvoer : 

 Je der wage zijn leven na zijn welge- 

 vallen , het zy met zich doot tevech- 

 ten, of van honger te vergaan -, wat my 

 aangaat-, indien ik ft erve , kheb lie- 

 ver met den zabelm dehant alvech- 

 tende, dan van hongerde fterv en. Dus 

 fprak deze dappere veltheer, en ruk- 

 te op dit zeggen met zijn ganfche 

 leger , zonder eenen krijghsknecht 

 achter te laten , op de gegraven gracht 

 aen. Ter wceder zijde wiert zeer hef- 

 tigh gevochten -, d'uitvallers queten 

 zich mannelijk om over de gracht te 

 raken ; en de beleggers vergaten geen- 

 zins hunne oude ftrijd baar heit , om 

 zulx te beletten. Lang wiert 'er dus 

 heftig met twijfelachtigen uitkomfte 

 geftreden,en fcheenFort uin te twijfe- 

 len , op wiens zijde zy de zege wilde 

 laten overzwenken j 't welke duurde 



tot 



