lO! 



boor^amen. 



246 Gezandt scha p 



uitvoeren van deze Tarterfche bou- 

 luiden, zonder verlof des Keizers, op 

 zich te nemen; de derde alleen, Ken- 

 gus geheten , was zoo verwaant en 

 opgeblazen, dat hy hen hun verzoek 

 toeftont , en hen verlof gaf van ach- 

 ter aan te volgen. Dies verlieten zy 

 hunne landen, en veranderden hunne 

 fpa, ploeg , en andere gereedtfehap- 

 »en, tot den landbou noodigh, inoor- 

 ogs géVecdfchappen , en trokken met 

 groot gejuig , en vrolijkheit hunne 

 lantfluiden achter na. Zoo dra den 

 ., Keyzer zulx ten ooren quam, deed 

 'x Keilers hy aan Kengus eenen bner ichry ven , 

 hvd met^c- met laft van hen weer na hun lant te 

 zenden, omdenlantbou waar te ne- 

 men; maar Kengus, die dezen laft 

 inde wint floegh , en veel dingen tot 

 t^zyner verichooning wifte in te bren- 

 gen , liet de bou-troepen vaft achter 

 aen volgen , zonder den Keyzer te 

 willen gehoorzamen : waar over de 

 Keyzer, intoornigen moede, aen den 

 Tutang , of Opper-landtvoogt der 

 Zuiderlij kerlandtfchappen, die zijn 

 Hof tot Nanking hieldt , volkomen 

 laft overzondt , om Kengus in hech- 

 tenis te doenftellen, of om 't leven 

 te brengen. 



Deze Tutang was den Keyzer hier 

 in te wille , en volbragt , zonder de- 

 zen laft aan een van zyne ftoelbroede- 

 ren bekent te maken , 'sKeyzers be- 

 vel. Want als deze drie Koningkjes 

 tot Nanking waeren gekomen , wier- 

 denze met heerlijke Sineefche fpelen, 

 en maaltijden van dezen Tutang , die 

 ook zijnen laft den twee anderen niet 

 ontdekt had , op 't prachtigfte ont- 

 haelt. Als 't nu op een fcheiden ging, 

 en de Koningkjes hunne reize langs 

 de groote revier Kiang wilden ver- 

 vorderen, quam de gemelde Tutang 

 hen weer bezoeken,en onthaelde hen 

 op een van de Keyzerlijke vaartui- 

 gen , onder fchijn van het fcheidmaei 

 te geven, met alleriet koftelijke dis- 

 gerechten en tooneelfpelen ; waer toe 

 deze Keyzerlijke vaartuigen , die be- 

 ter vergulden paley zen, als fcheepen 

 gelijken, zonderling bequaam is.Mid- 

 lerwijle hieldt hy hen zoo lang op, tot 

 dat hunne krijgs-knechten een ftuk 

 weegs alreedts vertrokken waeren ; 



aan dm Grooten 



en opende toen aan Ken gus den laft, 

 dien hem de Keyzer had toe gezon- 

 den. Kengus dien ziende, ftont daar 

 over geweldig in 't eerft verftelt,doch 

 greep weer moedt, en geliet zich dien 

 aenftonts te willen gehoorzamen , al- 

 leen verzocht hy maar zoo veel uit- 

 ftels , dat hy op zyn Jonk , die hem 

 niet verre van daar lag te wachten, 

 mogte gaan , om zijne zaken een wei- 

 nig in ordre te ftellen. Dit , onder be- 

 ter beloften van terftont weer te kee- 

 ren , en met den Tutang na Nanking 

 te gaan , wiert hem toegeftaan > maar 

 als hy in zyn fchip quam, bragt hy zich 

 zelven , met zich aan een ftrop te ver- Verhangt 

 hangen , om 't leven } dat hem buiten #* &lvm, 

 twijfel ook te Nanking zou hebben 

 benoomen worden. Uit laft van den 

 Keizer, wiert de zoon van dezen 

 Kengus , die hem in den oorlog ver- 

 zelfchapte, terftont van de Tutang in 

 's vaders plaetfe geftelt. Na dat deze 

 twee Koningkjes de drie landtfchap- 

 pen , als Xantung , Kiangfi en Nan~ 

 king waeren deurgereift , quamen zy 

 endelijk in 't landtfehap Quantung, 

 met voorneemen om dat landtfehap 

 onder gehoorfaamheit te brengen, en 

 den Keyzer Jungliens uit den lande te 

 dry ven. Zoo dra het gerucht van deze 

 drie Tartarifche heiren zich door het 

 landtfehap verfpreide, toonden zich 

 de meefte fteden genegen tot den 

 Tarters, en gaven zich vry willig aan 

 hem over. Dan de Hooft-ftadc Kan- 

 ton , of Quancheu , liet het op een 

 knellend beleg aenkoomen , en bood 

 lang weêrftant j maar endelijk raak- 

 ten de Tarters door verraat, in den 

 Jare duizent zes hondert en vijftig,op 

 den vijfden van Winter maent, daar 

 binnen , en bragten alles byna deer- 

 lijk om 't leven, gelijk zulx brederin 

 't begin van onze Reis - befchryving 

 verhaalt ftaat. 



Na het overgaan van Kanton , zon- 

 den alle d'omleggende fteden aan het 

 Koningkje, dat over Quantung ge- 

 ftelt was , Gezanten , met beloften, 

 van zich willig te willen overgeven, 

 indien zy 't leven mogtcn behouden ; 

 ' t welk hen , onder toezeg van groote 

 gefchenken te geven , toegeftaan 

 wiert. Daar na trok het Koningkje 



van 



