Hunne be- 

 naming in 

 ■verfcheide 

 taaien. 



IsSchaade- 

 lykmzee. 



En werd 

 echter tot 

 fpyze be- 

 reid. 



f o DAMBOINSCHE 



Hunne naam is Hohthuria Urtic£ Jpecie & Epidromides Manna. Belg. Befaantjes. 

 Amboins Hurun > Si Ambonita Latinam caUerent linguam > crederem ab urendi facuU 

 tate-i eis nomen dedijfe. 



Dit ongedierte moet men doorgaans fchuuweii om aan te raaken , die zyn han- 

 den niet wil verbrand hebben , zoo dat ik niets fchadelyker in de Zee weet , 

 het welk zulk een feilen brand veroorzaakt ; Evenwel , dat te verwonderen is, 

 zyn zommige Inlanders zoo flout , dat ze deze fnoode quallen in de koft dur- 

 ven gebruiken , jaa maaken daar een Lekkerny v^n , dezelve flechts in zout wa- 

 ter opkookende in een Bamboesje met Sajor Scnga , Ritzjes en Lemoen-zap 

 daar by doende } want zy zeggen , dat door 't kooken het alle fchadelykheic 

 benomen word , daar ze nochtans de voorgaande Zeelongen niet durven nuttigen » 

 maar laaten die aan de Chineeièn. De uitgeworpene op den ftrand branden zoo zeer 

 niet. 



XLIII. HOOFTDEEL 



Vrtica Marina : Culat Laut, 



Urtica 

 Marina. 

 Vergelee- 

 ken by de 

 Potta Ma- 

 rina. 

 Haar ge- 

 jialte, 



Hoe ge- 

 plukt en 

 waar ge- 

 fangen 

 word. 



Haar be- 

 naming in 

 verfcheide 

 taaien. 



Zyn goed 

 tot fpyze 

 en hoe be- 

 reid word. 



Rtica Marina heeft meelt dezelfde gedaante gelyk in de Middelland/ene zee 

 de Totta Marina , aldus by de Italianen genaamt. Zy gelykt een uitgebreide 

 Bloem omtrent een voet wyd j met gekerfde en gerimpelde bladeren op de 

 grond uitgebreid, groenachtig van koleur, met wat rood en wit gemengt» 

 vleefchachtig van Subftantie , daar binnen ftaan noch andere kleendre bladeren , in mal- 

 kander gekrult als of ze een kop wilden maaken, van onderen heeft ze een breed fhik 

 vleefch, roodachtig, 't welk haar wortel is , waar meede ze in 't zand vaft hangt, 

 of aan de fteenen , die onder in 't zand leggen , als men den middelften kop aanvat, 

 of dien aanraakt, fluit ze zich t'faamen; zy brand meedeeen weinig in de hand, doch 

 heeft niet te beduiden, en gaat lichtelyk weer over, want men moet ze by dezen kop 

 vatten als men ze uittrekken wil; zy vallen op zoodanige ftranden daar het laagfte wa- 

 ter noch 4 a f voeten diep is j den hollen kop houd men voor haar Maag , want 

 kleene vifchjes daar in komende , befluit ze dezelve en verteerd ze. 



Haar naam in 't Latyn is Urtica Marina. MA. Culat Laut. Amb. Ulat , een 

 gemeene naam met alle Kampernoelien , voor wiens foorte zy dit Zoophitum hou- 

 den. 



Zy mogen zoo afzienlyk zyn als zy willen , echter geeven ze een goed moes , 't 

 welk ook lekkere monden wei aanftaan foude. Men rukt ze uit met wortel en al , 

 kookt ze op in zout water , giet het zelve wech en wringt ze wat uit , znyd ze dan in 

 Hukken en ftooft ze nochmaals met een gekruide fauflè. De Amboineefen , naar 

 hunne manier , kooken ze in groene Bamboefen met Sajor Songa , laag op laag leg- 

 gende. 



Meer foorten en breeder befchryving zie by Jonfion van de Bloedelooze waterdieren 

 Lib. 4. Cap. 1. 



XLIVJ 



