ïo 4 b' AMÊOINSCHE 



onder 't hoofd > om voor het nachtelyk verfchrikken en fchreeuwen bevrydt (e zyn * 

 Jvfit* noemende die in hunne taal Droomhoorntjes, in 't Mal. Bia mimpi: by anderen ook 

 behamin- Bia badun , dat is , Steekelige Hoorntjes , welken naam ook gegeeven wordt den Tribu- 

 g Enwaar- lmi hier boven vermeldt. Zommige Amboineezen noemen ze ook Makitjn hortin $ en 

 «* men vind dikwyls aan de klippen , daar ze woonen > een bosje van witte en hoekig 



eijers hangen, doorfchynende alsys, en met fmalle halzen aan malkander hangende, 

 niet ongelyk de eijers van een Zeekat ; doch men houd ze voor de eijers van deze 

 Hoorntjes , en doen niet tot de voorteeling , gelyk alle Melker a van Hoorntjes niets 

 anders zyn , dan een overvloed van nering. Zy hieten op 't Boetons Cantaruga , om 

 dat ze, als boven gezegt is, droomen verwekken, en de kinders geruft doenflapen, 

 als men ze hun onder de kuflèns legt. 

 fart^L VIII. Harpa, de Harp, is^ook een wydmondige Voluta } wel de mooifte van die 

 verbeeldt geflacht , van buiten verziert met breede en uitfteekende ribben , die boven eindigen 

 flaafmet * n *pi tze doornen , en verbeelden de fnaaren van een harp, loopende de doorntjes door 

 k Haa K ' den S e * ieeIen k rul '■> de ribben zyn vleefch verwig , de tulTchenplaatzen wat bruinder , met 

 gedaante witte kerkvenfters verziert en getekent* in den mond aan den buik zyn ze zwart ; het 

 e» Meur. j) ier j^ft yeel hard en k nars b eemg vleefch , aardig gefchildert , met lichtbruin en geel , 

 boven op met fterretjes. Zy hebben een ftuk vleefch voor aan , zoo groot, dat het niet 

 wel in de fchaal kan , 't welk ze los konnen laaten en wechwerpen ; doch wat daar uit 

 groeit, is onbekent: immers men vind 'er veele, die dit ftuk niet hebben, en als men 

 t' ftuk afrukt , vind men daar onder eenige witte korrels , als of het eijers waaren. 

 Hoe die Zy zyn van natuur ftraks fchoon, maar men heeft moeite , om 'er het vleefch uit te kry- 

 vleefrège-gen, want als men ze kookt , en laat verrotten, krygen ze doode vlekken, teweeten, 

 borden. ove ral daar het doode bloed raakt, waarom men het vleefch moet uitlhyden , zooverre 

 men kan , en het overige de mieren laaten ui teeten. Zy heet op 't Amboinfch , TattahuU 

 ('t welk ook den Sibor beduidt) en haar vleefch word voor fchadelyk gehouden. 

 De 1*' ' De tweede foort is kleinder , maar fraaijer dan de voorgaande , om dat ze mooijer 

 fiort, is gefchildert is , als met bloemtjes en roode vlekken j de ribben zyn met zwarte ftree- 

 ^dezefve P en gekeept » en aan den mond hebben ze fcherpe tandjes , die de voorgaande niet 

 plaat by heeft ; deze noemt men Edele Harpen. 

 De^de' De derde foort is klein, en langwerpig 5 waar van de ribben maar blinken , en de 

 pletter tuflchenplaatzen zyn doodsgrauw , met kleine venfteren getekent. D' eerfte en derde 

 Waar foort vind men overal in Am bon: maar de tweede valt in de LiafTèrfche Eilanden. De 

 houden. liefhebbers geeven deze Hoorntjes verfcheide naamen , naar hunne zinlykheit , om 

 Verjcheide fa ze fe voornaamfte onder de Rariteiten zyn 5 de Mal eijers noemen ze Bia faraffa , 

 naar de mooije gebloemde kleedjes alzoo genaamt; by d' onzen hieten ze ook Amou- 

 retjes , van de Liefde ; andere noemen ze in 't Maleitfch Bia bafaghi-, otbafigi* dat 

 En wan- is, 't hoekig Hoorntje. In de maand May met het beginwan den regen Mouffon , wor- 

 VZgai^' den de tneefte gevangen j als dan bevind men ook de voorfchreven Mola van zyn Dier 

 worden, afgevallen, geformeert als een hart , aan de buitenftezyde bultig of rond, en met gou- 

 de fterretjes of bloemtjes getekent, aan de onderfte zyde plat, witachtig, metpurpe- 

 re droppels, als mazelen, daar ze tegens het. ander vleefch gezeten heeft, 't welk in 't 

 eerft mede witachtig is , maar allenxkens verandert, bloemtjes en ftreepen gewinnen- 

 de, ook is de Mola altyd harder van vleefch, dan het overige van 't Dier. 

 Ds gde I X. Voluta marmorata , in 't Neêrd. Marmer hoorntjes , in 't Maleitfch , Bia Tsjitits- 



verbeeldt j* n £ ' dat is , Ringhoorntjes, van 't volgende gebruik ; deze zyn kegel formig , aan de 

 op dezelve kanten van d' omloopen gekartelt of getandt , en een kort fpitsje aan het hoofd in de 

 letter N. midden , over 't geheele lyf gefpikkelt , met groote witte plekken onder den zwarten 

 doame ge g ron d , recht als dat ilach van marmer, 't welk men Leucoftifton noemt, 't welk hun 

 Koleur, een f raa { aanzien geeft j de mond is fmal , daar in het vleefch van 't Dier bloot legt , 

 Dierom- behalven aan den bovenften hoek , daar het een kleine nagel heeft , gefchildert met 

 btfchfe- S ee * e en zwarte ftreepen , en by de fnuit fteeken ze een fmalle tong uit , met geel of 



ven. licht- 



