ANTONII a LEEUWENHOEK. 207 



Epiftola 67. 



*Data ad%egiamSocietatem Londinenfem, 



In qda agitur 



De pfcibus volantibus • & cur tatttum ad breve 



tempus extra aquam queant volare. Tifces in bonis ac 

 profuentibus aquis degentes nuUis morbis Junt obnoxii ; 

 pra atate non moriuntur , atque indies accrefcunt -, cum 

 tamen animalia in terra viventia tamdiu mole accrefcant , 

 quamdiu vis protrufwnis fuccorum in ojfmm cavitates , ea 

 tam crajfii^ quam longitudine potefi augere. Cur fifces 

 capti morianiur , quando magnum /efium [ubitum Jrigus , 

 aut frigus fubitus aeris aftus excipit. i>e fanguinis cir- 

 culatione m anguilia , ac quoties is hora Jpatio in cauda 

 circumeat. Sanguis in corporibus nojins <). pedum lon- 

 gitudinem emetiri debet , antequam ex corde in pedum 

 extremitates, atque inde denuo ad corperveniat. Quoties 

 hora Jpatio fanguis in pedibus noftris , digitis , aut capite 

 ch cuma^atur : Sanguis eadem ceieritatefertur in extremis 

 corporis nojiri partibus , qua inpartibus cordi proximis , 

 quia nuilarn habet , communionem cum partibus , qua in 

 acre moventur, Quantum fallamur , quando infpuendo 

 mercurio » aut caiida cera Janguinis circulationem exco- 

 gitajfe nobis videmur. Quomodo tumca arteriarumftnt 

 conftitut£ ad Jervandos tenues fuccos. Triplex caufa 

 protrufionu fanguinis. Circuiatio fanguinis in vefperti* 

 lione i ac varia notatu digna obfervatioms circa eam. 



Nobii 



