ANTONII a LEEUWENHOEK. 147 



S^ohilifftmis %// Collegii Sociis 



ANTONIUS a LEEUWENHOEK. S. 



NOBILISSIMI VOMINL 



\ A m dc novo fkpius cogitavi de pipere , ac praecipue 

 quidem de rationibus, ob quas piperis particulaz in 

 orc noftro tam acriter pungantj cum tamen easdem 

 in ftomacho ac inteftinjs , nullum vel minimam 

 excitent pun&ionem nec efficiantj ut purgemur. 



Saepe mihi perfiiafi , ubi interiora piperis , qu.x nos ejus 

 farinam diceremus ,mtucrer, eas particulas , quia multae ex 

 iis admodum fimt acutaj , eam in lingua noftra efficere , 

 punctionem quam multi calorcm vocant. 



Sed alio tempore hsec mea cogitata plane rejeci , quia , cum 

 magnum earum particularum numerum intuerer , videbam 

 fingulas peculiarem habere figuram. 



Quinque quarum multas fimul unum piperis granum conr 

 ficiunt diftin&as particulas microfcopii ope depinxi , ut hic 

 Fig. i. A. defignantur. 



Multx particulx , quae piperis farinam conftituunt , 

 admodum funt longae & accurninata?, quod mihi in nullis aliis , 

 qiiaz fcrutatus fiim feminibus , obvenit ; figura enim farinx in 

 aliis feminibus magis ad rotunditatem vergit. Praeterquam. 

 quod particulac piperis farinacex fint oblonga: , lateribus etiam 

 planis ac tuberibus funt inftru&asi quod fi aliter eflet, inter ejus 

 partes eflent aperturae , atque fic fiingula pipcris grana adulta 

 corpus folidum cfficerc non poffcnt. 



SecJ 



