CINNAMOMUM. 29 
2. CINNAMOMUM (CARYOPHYELOIDES) RUBRUM BL. Tas. 11. Fie. 1. 
C. foliis oblongis lanceolatisve longissimé acuminatis basi acutis trinerviis sive breviter 
triplinerviis glabris, nervis subexcurrentibus, racemis compositis (aut potius cymis 
trichotomis) terminalibus axillaribusve paucifloris, laciniis perianthii in fructu persisten- 
tibus. ( Charact. ex icone MS. Rumpn. ( Br. in Tydschr. Nat. Gesch. I. p. 62. 
Cortex caryophylloides ruber Runen. Amb. II. p. 66 cum Icon. ined. 
Laurus Caryophyllus Lour. Flor. Cochinch. ed. Wir. I. p. 307? 
Hasır. Cum precedente (Rowrn.) et verisimiliter in Cochinchinä. (Lour.) 
OBSERVATIO. 
Hoc arbor an precedentis solummodo sit varietas, equidem affirmare non audeo : quamquam inter se ita differunt, 
id quod cuivis, qui duas delineationes summa fide e MS. Rumphiano descriptas inspexerit, facile erit intellectu, 
ut hujus folia sint magis in longitudinem producta, feré trinervia ac nervis lateralibus subexcurrentibus et in priori 
specie longitudo pedunculorum etiam floribus obsessorum magis sit conspicua. Hujus porro speciei cortex magis rufus, 
tenuior ac fragilior esse traditur, licet virtute priori vix inferior. Itaque ob indicatam nervorum distributionem in 
Lauro Caryophyllo Lourziro Flor. Coch. ed. Wn». I. p. 807. 3. ingentem cum hac similitudinem agnoscere mihi videor, 
licet hanc Wirınerow in nota adscriptà non diversam putet a Lauro Culilaban ) Cinnamomo meo Culilawan), ad quam 
etiam a C. G. Neres AB Esenseck (Reg. Bot. Zeit. 1851. p. 601.) citatur. At vero Loureiro hzc contra refert : « Ab Ade » — 
(scil. Lauro ejus Caryophyllo) — « non longè recedit Laurus CULILABAN Linn., que eadem cum cortice CARYOPHYLLOIDE 
Rumpu. Amsorx. Z. c. » quee viri sententia plane cum Rumen nostri congruit et ut delineatio ejus Caryophylloidis rubri 
ex parte rejiceretur effecit. Propterea non alienum a re esse videtur, qua auctor Flore Cochinchinensis de hac arbore 
prodidit optim& cum inedita یط‎ delineatione quadrantia, ad calcem hujus loci subjungere. 
Meliorem hujus arboris notitiam a novis investigationibus sperare debebimus. Ecce quie de ea Runrums Z. e. p. 66. 
memoriz tradidit : « sique attendatur accurate, duplex apparet in Amboinensi differentia, alba nempe et rubra. Alba 
» species (nempe meum C. Culilawan) istos fert fructus, qui dehiscentes sebum illud exhibent flavum : fructus vero 
» rubre speciei instar parvarum sunt olivarum, sed sunt magis oblongi, nec dehiscunt, saltem non ita ac in albá 
» specie, utriusque enim fructus ac folia fer& nullum habent discrimen. » Ultima verba hujus periodi descripta sunt 
ex Appendice Runen nostri, ad calcem ipso immortalis nature investigatoris nomine subscriptee, cujus autographi 
delineationem jam ad calcem commentationis prime adjiciendam curavi. Ipsa vero Rumrum verba in hoc Manuscripto, 
descriptioni Culilawan , pag. 7 addita, hec sunt, quibus versionem latinam quam accuratissimam juxta apposuimus د‎ 
« De vrugten en bladeren van beijden Ambonse « Fructibus foliisque utriusque speciei Amboinensis 
» soorten hebben bijkans geen onderscheit, dog die . » nullum feré est discrimen, licet Rubre nonnunquam 
» van de Roode worden somtijts soo groot als een » in magnitudinem racemi uvarum crescant, coloris 
» trosjen druijven, van coleur botergeel, droog, en » butyreo-flavi, sicca, et unctiuscula, » cet, 
» smerig » enz. | 
Huic vero Appendici complures etiam additz sunt figure, quibus editio Herbarii 4mbornensis ornata fuit, in his 
C. mei (caryophylloidis) rubr, in Amboiná ipsá a Pmmurro Van Eyck ad naturam delineata. Index harum figurarum 
adjectus pag. 26 hujus Manuscripti veram causam ostendit, quee vitiose delineationi tabulae XIV in vol. 11 1 
Amb. ansam dedit : ibi enim ipse 11001658 ad N. 14 hec refert : 
« Cortex Caryophylloides ruber, vulgo Cortex aro- 
» maticus, Culitlawan mera, Lib. 2. Cap. 22. De roode 
» en witte soorte van Culitlawan verschelen in gedaenten « Species rubra et alba Culitlawan formá haud multum 
»niet veel, kan dierhalve, met eene figuur afgesien » differunt, itaque unà figurá exprimi possunt. » 
» worden. » 
Descr. Anson mediocris : Ramis brachiatis, subpatentibus. Fori ovato-lanceolata, integerrima , trinervia , 
nervis terminantibus و‎ glabra, sesquipollicaria , superné obscuro-viridia , inferné glauca, petiolata, 
alterna oppositaque , odorifera, duriuscula. Frores albi, parvi, corymboso-racemosi. ۲ 
8 
