CINNAMOMUM. 51 
Cortex Culilawan genuinus, sive Culilawan albus Rumpun in frustis usque ad duos pedes longis, 2-4 pollices latis, 
magis minusve, ut plurimum , obiter concavis, 9-5 lineas crassis, coloris cinnamomei occurrit. Ramorum est magis 
concavus, quin etiam convolutus , 1-2 tantum lineas crassus, extus pallidior, texture paulo magis compacte. Superficies 
fissuris flexuosis longitudinalibus ac tenuibus transversis est subtesselata , inprimis in locis epidermide cinereo-ochroleucá 
hic illie eretaceä adhue obtectis; epidermide nudata est leeviuscula aut sulcis levibus irregularibus longitudinalibus et 
foveolis dispersis obsoleté rugosa, in ramulis novellis coloris cinnamomi zeylanici, in frustis crassioribus intensius 
cinnamomea. Latus corticis interius est e cinnamomeo-ochraceus, subequabile, sub lente vero tenuissimé atque 
arctissimé aciculatum : ubi ungue digiti crebro scalpitur, lines obscuriores inunctee in eo apparent, quod idem in 
ceteris corticis speciebus obtinet. Longitudine fractus hie cortex est insequalis, obsoleté fibrosus, recens abrasus feré 
unicolor, cinnamomeus, ac interiori tantum latere sive in strato alburni angustissimé spadiceo marginatus : fractura 
vero longitudinalis inveterata externé (ad strata corticalia propria) feré duplo intensius colorata apparet, introrsum 
sensim in colorem pallidé cinnamomeum transiens. Eadem feré ratio est fracture transversalis, quee longitudinalis , 
nisi quod in stratis interioribus paulo magis sit fibrosa : plane levigate ejus color in frustis vetustioribus crassioribusque 
est cinnamomeo-unicolor, qui color etiam est frustorum tenuiorum, nisi quod hec latere interno colore fusco quasi 
adusta videantur. Saporis est initio acris, amaritudine quádam admixtà, odoris caryophyllacei grati intensissimi, et 
manducando mucilagineus. Huic C. (caryophylloides) rubrum simillimum videtur, at, teste Rospnro , magis est rufescens, 
tenuius et fragilius. 
Cortez Sintoc (idem qui Sindoc Varenr. et Runrn., et Sintok Waz, Javanische Geneesm. p. 15.) qui vulgo priori est 
intermistus (1), subinde purus advehitur, cum modo descripto maximé convenit a quo tamen colore rufiore, duritie 
ac fragilitate facilé distinguitur. In Indià frustis similibus, licet paulo angustioribus, quibus Cortex Culilawan genuinus 
in Europá vero non adeo magnis, occurrit, que crassitudine «quali, leviter concava, epidermide deradendo nudata 
videntur, cujus vestigia quaedam coloris pallidé fusci hic illic supersunt. Superficies est rufa, aut levis, aut longi- 
tudine obsoleté flexuoso-rimosa, subinde aliquantum gibbosa. Latus internum est fuscius et vulgo subnebulosum و‎ fibris 
alburni haud ita rectelinearibus ac in cortice prius descripto. Fractura longitudinalis parumper fibrosa, satis equalis, 
statu inveterato aut plané intensé rufa, aut, ubi satis crassa strata alburni, versus superficiem internam in colorem 
cinnamomeum transiens : leviter abrasee color fracture longitudinalis est rufescens, striolis brevibus teneris dilutio- 
ribus subirroratus. Fractura transversalis admodum fibroso-fissilis, cultro adhibito laevigata feré fusco-unicolor, versus 
externam superficiem paulo languidior. Sapore C. Culilawan genuino non multum est absimilis, identidem aromatico, 
licet minus grato, sapore magis amaro subsequente : manducando quoque est siccior et granulosior. Odore etiam est 
minus jucundo, haud ita pure caryophyllaceo, sed graviter nuces moschalas redolente. 
Cortez Culilawan Papuanus (quo nomine ejus meminit Rumpus, quique idem videtur ac Cortex facie a odoris 
et saporis Caryophyllorum Camell. Frut. Ins. Luzone in Raii Hist. Plant. III App. p. 69.) quandoque nullis priorum 
corticum admistis invenitur, seepissimé autem genuino Cortiei Culilawan intermistus est : hic jam colore fusciore, densitate 
majore ac texturá magis lamellosà distinguitur. Prostat frustis 1-17 pedes longis, satis latis, feré planis, 4-8 lineas 
crassis, in quibus strata interiora libri et alburni magis minusve lamellosa saltem ad margines conspicua sunt et hic 
etiam parumper inter sese sejunguntur. In frustis e ramis desumtis, magis fistuloso-concavis et longé tenuioribus, hoc 
non obtinet, utpote texture magis compacte. Externe Cortex Papuanus fissuris longitudinalibus irregularibus est rugosus , 
epidermide cinereo-fuscescenti, satis crass, suberosá, ques vetustate quasi in squamulas irregulares solvitur, vestitus : 
haec vero in cortice minus rimoso verrucoso-lenticellato ramorum est tenuior, magis cinerascens atque arctius adheerens. 
Reperiuntur etiam frusta , preter istas fissuras longitudinales, transversalibus quoque inscripta, quorum tamen superficies 
speciem haud ita tesselatam ac genuini Cortieis Culilawan prebet, et in quibus loca epidermide nudata minus 10۲1۵ sunt 
quam amboinensis. Latus internum. est fuscescens, maculis obscurioribus figure incertee adspersum, leeviusculum. 
Fractura longitudinalis vetustate est fusca, versus latus internum paulo pallidior : recens vero, sub epidermide lividà 
feré ad dimidium usque crassitudinis umbrina , qui color colore fusco multo leetiore libri circumscriptus est. Hec fractura 
longitudinalis si cultro probé leevigatur, stratum ejus corticale externum, satis crassum, umbrinum ac introrsum magis 
minusve undulatum apparet, stratum vero medium sive libri pallidius , scilicet fumosum, introrsum fontibus alburni 
tenuissimis marginatum. Fracture transversalis inaequalis, superficie interna magis fibrose, si levigetur superficies, 
eadem variorum colorum stratorum est ratio, nisi quod corticale obscurius hic figuram magis insequaliter dentatam, 
intermedium vero fumeosum eo latere, quo dentes isti in illud penetrant, figuram magnam crenatam exhibeant, et 
stratum internum alburni hic magis in frustis corticis novellis ac tenuioribus, quam in vetustis et crassioribus sit 
conspicuum. , 
Facie est feró eädem, quà Cortez Massoi, at hoc minus solidus, epidermide ac latere interno coloris fusci pallidioris , 
et odore etiam diversus. Hic enim in frustis minus diu asservatis hujus Cort. Culilawan Papuani est fragrantissimus, 
(1) Non tantum Rumrmivs ejusmodi corticis Kulilawan genuini cum cortice Sintoc commutationem refert, sed etiam ۱۱۵۲۲۲۲۲۲ (Vatuurl. 
Hist. vol. II. part. 2 p. 337) ita de eà loquitur : 
« De bast van den Boom, Syndok bij de Indiaanen genaamd, Cortex arboris, ab Indis Syndok nominate, est perquam crassus 
» is zeer dik en heeft een kaneelachtige kleur, maar de reuk en et colore cinnamomeo و‎ sed odore et sapore ad caryophylla 
» smaak trekt naar kruidnagelen, zynde, zo ik bevind, heet en vergente, in lingua, ut experior, urens et acer miniméque gratus. 
» scherp op de tong en niet aangenaam. Deeze bast wordt in Indie Hic cortex in Indiá sepe cum Cortice Coelilaban commutatur. 
» dikwils voor de Cortex Coelilaban genomen. » 
