39 RUMPHIA. 
caryophyllaceus, longè acrior et fervidior, quam in ullä alià varietate Corticis Culilawan supra descriptà; diuturnitate 
temporis vero minuitur tumque proximé accedit ad odorem Sinfoc, a quo tamen, ut a Cortice Culilawan vulgari, jam 
satis fusco colore distinguitur. Frustum hujus corticis, a se ex insulis Moluccis allatum , mihi ostendit vir Cl. REINWARDT, 
quem Corticem Massoi existimabat. Ob magnam Corticis Culilawan Papuani cum Cortice Massoi similitudinem , quam 
jam Romenws attigit, hunc quoque corticem, ne quid deesset huic capiti , juxta illum depingendum curavi, ut omnes 
simul inter se conferri possent. Ceterum de Cortice Massoi in alio capite disputabimus , quod eo magis alienum ab hoc 
loco foret, quod arborem, unde colligitur, non ad genus Cinnamomum referendam esse comperi. Monuisse sufficiat, 
illum jam odore acri, balsamico , minime caryophyllaceo, a ceteris omnibus corticibus, hoc capite descriptis, manifeste 
distingui, licet adspectu et pondere cortici Culilawan Papuano perquam sit similis. 
Runenius noster in descriptione Arboris Culit-lawan I. e. p. 68 speciei tenuioris corticis, e Batsjam nomine Corticis 
Culilawan ad se missi, mentionem injicit, quem ab amboinensi non ita multum colore et substantià differre ait, at 
saporis esse dulcis anisati, qualis Ligni Sassafras, et odoris caryophyllacei languidi. Hic forte cortex fuit radicum arboris 
istius papuanz (C. Aanthoneuri) aut C. (caryophylloides) rubri, cum, Runpuro ipso Z. c. p. 67 auctore, etiam corticem 
radicum C. Culilawan amboinensis sive genuini sapore et odore Ligno Sassafras ex Indià occidentali simillimum esse 
constet, atque adeo medici Batavie tunc temporis hujus remedii vice eo usi fuerint. 
Descr. Arsor octoginta pedes alta, ramis validis, latè expansis, multopartitis : TRUNCI cortex crassus, 
compactus, extus fusco-cinerascens ac fissuris profundis irregularibus tuberculato-rugosus , 
intus fuscescens, in manducatione granulosus. Ramurr annorum precedentium teretes, cortice 
e cinereo fusco, rimoso, gratissimé aromatico, odoris qualis nucis moschate intermistá essentiá 
lavendule, saporis amari ac satis adstringentis : ramuli novelli argute compresso-tetragoni, 
glaberrimi , quamquam in summitatibus floriferis, perinde ac tota inflorescentia , pubescentiä 
densa brevi fuscá velutinà velati. Fora forme, qualem supra indicavimus, petiolis brevibus 
-semiteretibus obiter canaliculatis glabris instructa, subopposita, coriacea, glabra, supra nitida ac 
intensé viridia, subtus cinerascentia atque hic, utique statu exsiccato, obsolete reticulata, trita 
odoris Caryophylli aromatici : in summitatibus floriferis minora , apice obtusiora, utrinque pube 
rará fusca sericea .appressá, substantie tenuioris. PrpuwcuL: ex axillis foliorum superiorum, 
vulgo approximatorum, modo descriptorum oriuntur, quo fit ut, his foliis deciduis, singuli 
ramuli paniculam terminalem amplam brachiato-ramosam effusam fusco-velutinam offerant , — 
compresso -teretes, superiores longitudine sensim decrescentes ac trifidi, inferiores elongati, 
inde a dimidio aut ultra decussato-ramosi. Fromzs fasciculato-terni aut quini, singuli breviter 
pedicellati, circa exortum pedicellorum bracteis quibusdam minutis obtusis deciduis. Pern- 
tuum 6-raro 8-fidum, extus fusco-velutinum , intus sericeum , laciniis biserialibus و‎ lato-ovatis , 
obtusis , subzequalibus , erecto-conniventibus. Srauma 9-12 perfecta ac 3-4 sterilia (sive staminodia) 
infra lacinias tubo perianthii inserta, quorum 6 s. 8 exteriora laciniis opposita paulo longiora , 
'eglandulosa , antheris anticé dehiscentibus : 3-4 fertilia secunde seriei rursus cum exterioribus 
perianthii laciniis opposita inferné biglandulosa, antheris posticé ad margines dehiscentibus : 
3-4 interiora (sive staminodia), modo memoratis alterna, sunt breviora eorümque anthere 
reducte in laminam cordatam aut ovato-lanceolatam aut passim dimidiato-cordatam crassam 
subcarinatam flavam glanduloso-punctatam ad margines tenuiores erosulam. FILAMENTA complanata , 
utrinque aliquantum dilatata, antheris continua, pubera : glandule staminum intermediorum 
e lateribus filamentorum supra basin sunt exserte, quorum magis dorsum quam faciem internam 
spectant, sessiles, opposite, ovoides aut cordiformes , sulcato-angulosze و‎ passim inequales et 
difformes, carnose, flave. Anruzr# ex spathulato-ovales, obtuse, complanate, glabriuscule 
aut subpuberes, quadriloculares, valvulis quatuor membranosis adscendentibus dehiscentes : 
conmectivum  carnosum, cum summo filamento continuum et glanduloso-punctatum. Ambo 
loculi inferiores antherarum sunt majores, ellipsoidei, magisque distantes : ambo superiores 
rotundati et in antheris secunde seriei minutissimi. سوط‎ basi perianthii cupulatz insidens, 
stamina superans, glabrum. Ovarrun ovoideo-globosum , uniloculatum , ovulo inverso, anatropo. 
Sryius staminibus paulo longior, terminalis, filiformis, rectus. Sricma terminale, crassum, 
obtusum, margine subrevolutum et obsoleté triangulare, papilloso-scabridum. — Hi flores, 
licet manifesto sint hermaphroditi, nullos tamen gignunt fructus, sed post explicationem suam - 
decidunt. Inrı NrIA fertilis in individuis separatis occurrit eorumque ipsorum ramulos 
nonnullos vir Cl. Lescmenaurr collegit. Hee dignosci potest pedunculis brevioribus, minus 
ramosis, in paniculam magis contractam dispositis, et flores etiam organisatione quodammodo 
sunt diversi. In antheris scilicet staminum trium interiorum semper feré locelli superiores 
