CINNAMOMUM. .. M 
s. CINNAMOMUM INERS BL. Tas. 17 en 18. 
C. foliis elliptico-lanceolatove-oblongis utrinque subacutis (apice sepius sphacelatis ) 
breviter triplinerviis aveniis, nervis lateralibus superne _evanescentibus , racemis (aut 
potius cymis) ramosis paniculato-subterminalibus foliis longioribus, floribus sericeis, 
laciniis perianthii infra apicem deciduis. Bi. Bydr. p. 570. — C. G. NEEs AB سر‎ 
in Wau. Plant. Asiat. rar. II. p. 73. 3. 
Laurus ners Hers. ۰ (ex parte). — In lit. ad NEES AB ۰ Fr. in Disput. de Cinnam. p. 63. 
Cınnamomum MarasATRUM Barra. in Regensh. Bot. Zeit. 1834. 2۷۰ 9. p. 135. 
Hasır. In fruticetis montanis et in margine nemorum aiios primeevorum Javee occidentalis insularumque vicinarum , 
ut Sumatra (Prarorrus), Pulu Pinang (Watticu.) et probabiliter etiam ore Malaccane. 
OBSERVATIO I. 
Hujus speciei idcirco tantum hoc loco mentionem injeci, quod folia ejus subinde licet rarius inter Jolia Malabathri , 
utique omnia ea, que ex antiquissimis fontibus oriunda examinavi, contenta fuerunt. Mercator vero Pragensis Batka - 
hec folia a Cinnamomo Malabathro suo, quod non aliud ac Laurum inertem Rwor. esse existimat, oriunda esse perhibet; 
qui viri error in foliis Malabathri, remotissimis olim temporibus usitatis, derivandis, hinc facilè explicari potest, quod 
Reınwarpr duas Cinnamomi species, inter se quam maximé affines, nomine Lauri inertis confundere solebat, C. scilicet 
nitidum Hook. et C. iners meum. Planta, quam hoc nomine a Rerwwarorto nactus est Barxa, haud alia est ac C. nitidum 
Hoox., unde folia Malabathri, quibus olim in officinis utebantur, maximam certè partem oriunda esse, jam supra in 
observatione ad ejus descriptionem secundà exposui. Itaque si istam nominum confusionem excipias, de origine 
Malabathri cum Barxa plane idem sentio. Minimé vero assentiri illi possum in alterá earum specierum Cinnamomi se 
Laurum Malabathri antiquiorum auctorum agnoscere putanti, quam speciem nervis apicem versus confluentibus esse 
insignem et figura Kafou- Karua Horti Malabarici niti, omnia que de eå disputata fuerunt confirmant. 
OBSERVATIO II. 
Cortex, qui C. nitidi Hook. externa specie plané similis est, manducatus admodum est mucilaginosus, paululum 
acerbus, sed «que ac folia omni odore et sapore aromatico orbatus. Utrique tamen varietati quaedam proprietas 
camphorea licet levissima accidit, ita ut quasi transitus a priori ad hanc speciem satis conspicuus appareat. Ceterum 
ingens omnino C. inerti cum C. nitido est affinitas : utrique eadem ferê est foliorum forma eademque inflorescentia , 
nisi quod in C. inerti nervi foliorum laterales prius infra apicem evanescunt, quod ne minimum quidem. reticulationis 
vestigium, utique in stirpe viva, conspicitur, denique quod racemorum rachides hic multo sunt elongatiores, quam in 
C. nitido. In partibus autem fructificationis nullum inter utrumque discrimen essentiale reperire potui; itaque ne 
eadem iterum repetere cogar, minutam florum dissectionem hic omittam. Hoc tantum monitum volo, eos non aliter 
quam in priori specie form: esse duplicis, in altero frutice minores, magis globosos, ramificationibus magis divisis et 
aborientes, in altero longé majores, elongatiores, ramificationibus ut plurimum trifidis , qui fructus progignunt. 
Descr. Truncus vulgo fruticosus, subinde arborescens, cortice atro-fusco aciculato. Rumuni teretes , 
glabri; supremi ex tereti subtetragoni, sub lente, perinde ac pagina dorsalis foliorum novellorum, 
pube subtili brevissimá adspersi. Forra subopposita, petiolis vix semipollicaribus satis profundé 
canaliculatis insidentia و‎ 4-6 pollices longa, 13-2 poll. lata, utrinque subacuta و‎ apice semper feré 
vitiata , margine ل‎ subcartilaginea , nervis tribus luteolis imá conjunctis in paginá superiori 
splendenti vix parumper prominentibus, quorum laterales jam infra apicem oculorum aciem 
effugiunt, coriacea , satis fragilia, supra kete viridia , subtus glauco-virescentia et hic statu etiam 
siccato raris tantummodo venulis sparsis obsoletis transversalibus aut subarcuatis. Ut in C. 00 
` INFLORESCENTIA exoritur ex innovationibus axillaribus et terminalibus, qua racemis longé pedun- 
culatis, recté aut arcuato-assurgentibus, ramosis, in paniculas amplas brachiato-fastigiatas dispositis 
constant : talis panicula sive ramulus florifer sepe in apice aut in nonnullis racemorum est foliata , 
II 
