ANTIARIS. 49 
Quamquam a proposito longé alienum est, ut fabularum, que de hoc argumento a longo inde 
tempore percrebuerunt, quaque curiosissimis investigationibus a Lescuenautt DE La Tour et Horsrıero (1) 
inslitutis satis superque sunt refutate, propugnatorem agam, res ipsa postulare videtur, ut hoc 
loco quxdam referam, que perperam intellecta et explicata falsis de hac arbore commentis originem 
dare potuerint. Hac simul Forrscun commentationi, que in omnes feré Europzorum linguas versa 
nunc tanquam ex meris mendaciis contexta sperni solet, lucem aliquam veritatis adspergent. 
« Ubi incole , د‎ inquit HorsriELD و‎ pag. 14, in commentatione modo citatä , «in locis prope Banju- 
» wangie solum, quod agriculture destinatur, purgare volunt, inviti ad eam arborem accedunt, 
» pre metu eruptionum , quas viva prostrata in cute parit.» — Ejus rei veritatem in aliis hujus insule 
regionibus ipse confirmatam vidi, precipué ubi plantationes fabarum Arabicarum essent inchoanda. 
Tune cetera omnes arbores et virgulta (nam ob majorem soli fecunditatem plerumque loca nemorosa 
eliguntur), in illo agro ceduntur, radices quantum ejus rei fieri potest, eruuntur , cuncta in acervos 
cumulantur et plerumque comburuntur. Eo quidem tempore facile est intellectu, agrum ejusmodi 
omni vegetatione spoliatum adspectum prebere desertum ac sterilem, aut ut ipsius Rumpun verbis 
utar, « exustum د‎ ! Solis illis arboribus veneniferis, qua antea densa nemorum umbrá tecte latebant , 
ob causas jam allatas in communi illä strage securis parcit. Jam vero quis non agnoscit locum, qualem 
cum alii complures auctorum laudatorum , tum Foznscuius arborem veneniferam progignere tradide- 
runt? — Pennas avium et animalium ossa si addideris, que vestigia veneni omni animantium generi 
pestiferi sub arbore deprehendi feruntur, nihil omnino deérit descriptioni. Et sane hee ipsa vix 
frustra queras in regione tanta alitum copia frequentatà , que et avibus rapacibus haudquaquam caret. 
Has vero predam, quo tutius devorent, in loca deserta super rupes arduas altasve arbores avehere 
solere, nota res est : nec mirum, si arbores tam vastas, arduas et a ceteris segregatas , qualis est 
Antiaris toxicaria, ad id potissimum eligant atque ita reliquie voracitatis earum haud raro sub illis 
reperiantur. 
lisdem causis tribuendum est, quod arbor ista in orientalibus Jav: regionibus postea quoque 
in viciniá locorum cultorum, in primis Coffea consitorum, solitaria conspicitur, licet re verá ager 
circumjectus non amplius eandem sterilitatis speciem atque antea praebeat. sed tamen ob longevitatem 
super omnes reliquas arbores alté emineat. In tali plagá Antiarim toxicariam summá fide a pictore 
Payen delineatam hoc loco exhibendam curavimus. Regio depicta locus est fertilissimus, tribus 
milliariis anglicis meridiem versus a vico praecipuo Banjuwangie, duobus fere a mari dissitus, qua 
via est ad locum, qui Rojo-Djampie dicitur. Origine est alluvialis et regionibus depressis accensendus , 
licet hic , ut fere ubivis in meridionali parte insule Javee, ardua litora , muri instar, in mare descendant. 
In anteriori picture parte una earum arborum memorabilium conspicitur, que in conserendo Coffex 
plantario, cujus exigua pars ad sinistram cernitur, superstes fuit. Rami latissimé expansi plantis 
parasiticis non parcé sunt vestiti ac semper feré in iis aves et quaedam Soiuri species (precipue 
Sc. bicolor Srarru. et interdum Sc. insignis Fr. Cuv.) reperiuntur, id quod eam in naturali conditione 
animalibus omnino non noxiam esse diserté probat. Jam vegetatio in viciniá arboris hic depicte 
iterum luxuriat : arbores super frutices humiliores Coffee Arabico eminentes sunt e genere Erythrine 
Indice celeriter et luxurianter pullulantis atque agrum consitum tam ab ardore solis quam ab impetu 
ventorum tutum praestant. Solet etiam plerumque ejusmodi plantario fossa aut sepimentum vivum 
cireumdari, quibus pecora aliaque animalia arceantur : quo consilio hic frutex Jatrophe Curcas | 
adhibita est. Dextrá parte proximé Antiarim toxicariam arbor solitaria e familià Apocynearum, 
pedes circiter viginti alta, conspicitur et ex adverso atque longius remota densa sylva arborum 
novarum, ex qua hic illic palma Arenge saccharifere exsurgit. 
Preter causas supra memoratas, ex quibus sine ullo dubio origo fabularum, quas cum alii 
scriptores antiquiores, tum in primis Forrscu narraverunt, repetenda videtur, alia est, que male 
applicata iisdem commentis ansam dare potuerit. Nature phenomenon dico plane singulare et 
dignissimum admiratione, quod paucis hic commemorare jam ideo volo, quoniam simul indicare 
poterit, quam singularem ac plané mirabilem agendi rationem natura ostendat in regionibus, ubi 
(1) Vid. Mémoire sur le Strychnos tieute et VAntiaris toxicaria, plantes vénéneuses de Vile de Java cet., par M. Lxscnz- 
NAULT in Annales du Muséum d'histoire naturelle Tom. XVI. p. 459 et Verhandel. Bataviaansch Genootsch. VII. X. 
An essay on the Oopas or Poison tree of Java by 100... 4 
13 
Mc.Eot. Garden, 
er 
au we 
