94 RUMPHIA. 
excrescebant proceritatem, quod iis adeo cum genere Fici et Artocarpi est commune. Harum 
nonnullas ad hortum Academicum Leidensem transmittendas curavi, quarum duæ incolumes illuc 
pervenerunt et per satis magnum temporis spatium ibi viguerunt, tandem vero exstinctæ sunt. 
2.) Tum demum, cum cortex hujus arboris alte leditur, succus lacteus e vulnere effluens eos 
parit effluxus, qui in vicino aére dispersi illis, quorum natura ad id proclivior est, nocere possint 
et tumores erysipelaceos, vehementem corporis pruritum, ardentes oculorum dolores, aut similia 
concitare. Ipsa succi inquinatio vehementius in corpus agit atque oculorum lumen exstinguere valet. 
Quin etiam interius corticis stratum sive liber structure crasse, dense, fibros® , ex quo laquei validi 
et rudiores subinde vestes, quibus de plebe homines utuntur, conficiuntur, diu postea, si quando 
vestes ille humectentur , pruritum excitat eamque servat naturam , donec macerando et eluendo planè 
auferatur. 
3.) Succus tam merus, quam admistione indicatá paratus, nisi diligenter asservatur, diuturnitate 
temporis majori parte naturæ letalis orbatur : unde apparet principium venenosum, ( cui nomen 
Antiarinum tribuendum censeo) volatilis esse nature, id quod superioribus probatur. Huic itaque 
venenoso principio lacteus ille humor, qui, preter materiam gummosam , etiam viscinum , materiam 
cerosam et aliquantum Kautschouk liquidi continet, quasi vehiculo est. Ceterum ductibus succi 
propriis sive vasis lactiferis liberi lac illud venenosum o cujus in diversarum regionum 
arboribus similis fere efficacia est. 
4.) Ratio, quà indigene hunc succum preparant , ns aut nihil. conferre videtur ad vim ejus 
letalem augendam. Paulo celerior fortasse vulnerum hoc succo preparato illatorum possit esse effectus 
in illis. corporis partibus, qua pauciori numero vasorum absorbentium gaudent, si quidem vi 
excitante illorum stimulantium absorptio augetur et ven enum celerius per venas dispergitur. 
9.) Quo angustius est vulnus telo venenato illatum, eo majus vitæ imminet periculum , presertim 
si apex veneno imbutus in eo remansit. Hanc ob causam maximé timende sunt sagitte ex durissimo 
ligno Bambuse excise , in acumen tenuissimum , quod facilé effringitur, excurrentes. Levius multo ab 
hastis aliisve telis gravioribus ob id ipsum est periculum , partim quod venenum iis adherens non satis 
diu vulnus contingit, ut absorberi queat, partim quod sanguis tantá copiá e patenti vulnere prorum- 
pens, si quae veneni particule dissolute fuerint, eas statim secum abducit atque ita abse orptionem 
turbat. Similiter sagittæ veneno ritè siccato واو‎ multo sunt perniciosiores quam que liquido 
veneno recens infect fuerunt : illud enim in vulnus ipsum penetrat et partem lesam contagio inficit ; 
hoc vero a sagittá , dum corpus ferit, plerumque sejungitur, neque ipsum vulnus amplius attingit. 
6.) Veneni Antiaris in alio animalium genere minus celer cernitur effectus, quam in alio , quod 
potius peculiari eorum organismo et forte etiam chemicæ humorum m oni , quam copie veneni 
absorpti iribuendum videtur. Sic letali ejus vi haud tam celeriter exanimantur robustiora mammalia , 
veluti Bos Karaboww, quam canes : et hi ipsi minus subità nece occumbunt, quam simi, feles, 
vespertiliones, ac quaedam avium, etiam majorum, genera , que brevissimo postquam. فو‎ sunt 
tempore exstinguuntur, cum galline, ex. c., vix veneno afficiuntur et aut subinde ex ejusmodi 
vulneribus plane convalescunt, aut certé, ratione habità omnium animalium, de quibus locuti sumus, 
etiam mammalium, multo tardius succumbunt. Multum etiam valet peculiaris cujusvis animantis 
natura : neque enim in eodem animalium genere eádem ratione agit veneni vis, neque eadem semper 
parit symptomata. Hzc in mammalibus fere sunt sequentia : brevi tempore, quin paucis minutis 
hore partibus, postquam tale animal sive veneno preparato, seu crudo succo Antiaris vulneratum 
est, anxietate quádam inquietá agitatur, crebris horroribus corripitur, et interruptis querelis aut 
altis clamoribus dolorem significat, dum intestina interea. excrementis eva tur. Huc mox accedunt 
deliquium , respiratio accelerata, extremitatum contractio, saliva mucose ex oris cavitate effluxus, 
vomendi conatus, vehemens musculornm pectoralium et abdominalium clonica contractio, subinde 
cum vomitu materie spumez lute: aut albicantis, nonnunquam excrementalis , conjuncta. Tandem 
spiritus paulatim intercluditur, musculorum debilitas et agonia ad summum pervenerunt gradum , 
urina et cetera excrementa ultro effluunt et inter convulsiones mors consequitur. Sectio cadaveris 
sequentia ostendere solet. Quedam apparent vestigia inflammationis et sugillationis cruoris inter 
musculos, quos venenum attigit. Cutis et musculi multorum animalium hoc veneno peremptorum 
tremulo motu, dum dissecantur, horrescunt, in primis musculi pectorales. Color musculorum, 
presertim in extremitatibus, pallidior est quam valentium. In cavitate abdominali exigua copia fluidi 
serosi reperitur. Vasis intestinorum , que eå continentur, plus sanguinis, quam solet , injectum est, 
