ANTIARIS. 25 
in primis hepatis, et si venenum non turbulenté sed pedetentim in corpore egit, eliam stomachi, 
cujus tamen vasa sanguine minus sunt distenta, ubi mors inter gravissimas convulsiones, nullo 
vomitu pregresso, consecuta est. Tum quoque ipse stomachus non adeo per gaz distentus est, quam 
ubi tardior veneni fuit effectus, neque tunica ejus interna materià luteá spumanti obducta. Sed 
maximé in cavitate pectoris morbosa cernitur immutatio , sanguine in. pulmonibus omnibusque vasis 
majoribus, ut Aortá, Venis cavis, arteriis venisque pulmonum , nimis coacervato. Pulmonum color 
non alius est, quam sanorum, sanguis Aorte atque arteriarum rité oxydatus, ex quibus, cum 
punguntur, violenter prorumpit et mox coagulatur. Sanguinis per venas fluentis obscurus, ut solet . 
color est. In cerebro vix ulla cernuntur veneni vesligia, nisi forté levissima sanguinis in Dura matre 
et sinubus congestio ei sit tribuenda. 
7.) Venenum hujus arboris maximé agit in systema vasculare , sanguine in vasis Thoracis coacervato. 
Videtur autem venenum absorptum (1), cum venis receptum est, tanto stimulo excitare pulmones , 
ut sanguinis nimia copia in his et in majoribus vasis congesta equilibrium omnium functionum , que 
ad vitam tuendam prorsus sunt necessarie, conturbet et evertat. Vomendi appetitus et vomitus ipse 
nature videntur esse conatus, ut stimulum istum expellat et intermissum sanguinis discursum 
restituat; atque hac etiam ratione , nempe secretione intestinorum , virus ex corpore ejicere conatur , 
quandoquidem remedia vomitoria (2) salutari plerumque successu adversus venenum adhiberi expe- 
rientia docuit. tae 
8.) Internum usum succi aut crudi aut preparati non tam letalis sequitur exitus, quam vulnera 
hoc veneno illata. Ceterum eadem fere symptomata post usum ejus observantur, que supra retulimus , 
licet vehementior plerumque eum sequatur vomitus, qui obstare videtur, ne venenum per venas 
diffundatur, cujus forte natura simul actione succi enterici immutatur et magná violentie parte 
orbatur. Si Rumrmio fides est habenda, homini exulcerationibus et cutis pustulis laboranti pillulam 
exiguam veneni Antiaris non parati sumere expedit, cujus ea vis est, ut omnem vim morbi per 
intestina corpore expellat. Idem auctor est, emplastrum ex hoc veneno vulneri applicatum certis- 
simum esse antidotum adversus morsum aut punctionem venenatam piscium insectorumque. Nihilo- 
minus omnibus, quicunque eo interné aut externé uti velint , summam adhibeant cautionem suadeo, 
ne levius malum fugientes in majus ruant atque ita vitá ipsá periclitentur. 1 E 
(1) Absorptio ejus hinc probari videtur, quod partibus excoriatis neque tamen cruentis corporis admotum eundem 
effectum letalem parit atque in vulneribus. Runrarus tamen illud cum sanguine commisceri oportere perhibet, ut in corpus 
agere possit. 
(2) Propterea in primis bellis Amboinensibus, teste Rox»nro 1. c. p. 269, ad humana excrementa confugere solebant, 
quod deglutita vehementem vomitum parerent. Etiam Anpr. CLYERUS zn Ephemerid. Nat. Cur. Dee. IT. Ari ITT. p. 127 
ad Karmerer in Amoenit. p. 577 stercoris humani, tanquam primi antidoti Europzis ab indigenis revelati, mentionem 
injicit , dicens l. c. : «quod a sauciatis eo ipso momento tanta copià deglutiendum erat, donec, excitando enormem vomitum 
» virus illatum (revellendo, eliminando aut quocunque modo, perinde est) superaret atque illuderet. Hoc igitur stercoreo 
» antidoto. instructi, aciem cum nigritis Celebanis ingrediebantur, vitam nescientes nisi in sui ludibrium conservare 
» sordidissimo remedio ; donec patuisset , aliud ab indigenis foveri antidotum د‎ cujus revelatio nullà arte aliá potuit, quam 
» cruciatu extorqueri. » — Postea salutaris iis innotuit effectus radicum Crini asiatici, quam 110190168 Radicem toxicariam 
appellat, cujus succum manducando expressum deglutiebant, reliquum vero vulneri imponebant. Nisi protinus 
sequatur vomitus, iterum hoc utendum est remedio : « nam sine vehementi vomitu, » inquit, « superari nequit venenum.» 
Simul ut intestinorum restinguatur ardor citrullorum commendat usum. — Queri possit, an non optimé in tali re 
conduceret larga vens sectio et ferri candentis usus, quo melius venenum in systema vasculare agere prohiberetur. 
Simul uberiorem usum aque marine aut solutionem Muriatis Soda commendatum velim, quod efficacissimum esse 
antidotum a quibusdam principibus coloniarum nostrarum Borneensium accepi. — Omnino effectus quam maxime 
salutaris radicum Ophioryli serpentini Liww. sperari potest ob virtutes earum admodum evacuantes et alterantes. Ecce, 
que KaruPFER in Amoenit. p. 575 de eâ re dicat. « Maxima autem celebritas radicule (scilicet Ophioryli, neque, ut 
« Linneus existimat, sue Ophiorhize Mungos) enata est ab eximiä illà virtute, quam adversus toxicum Macassariense 
» prestat, exitiale illud, et vix alio remedio vincibile. — Assumitur hec cum ad preservationem, tum ad curationem , 
» ab inferendo vel illato veneno drachme unius vel dimidi;: pondere, cum haustu aquae dulcis vel cujusvis liquoris, 
» sive rudi frictione super lapidem, sive cultiori modo'in pulverem redacta; nec inconsultum ajunt, ipsi loco affecto 
» pultem ex pulvere radicis, cum sputo vel aqua factam, imponere. » is 
