96 RUMPHIA. 
In tenui meà potestate nihil habeo, quod tibi officii mei documentum offeram, preter duos tomos sive Ephemerides 
Academie Curiosorum nature, in Imperio Romano Germanico constitute, cujus ego, nomine Plinii Indici, sum socius. 
Hos duos libros ligamento gallico involutos hoc demum anno e patrià accepi et bina eorum exemplaria habeo. 
In tomo novissimo sive ultimo, monitum te volo de observatione 40, in quà complures figure radicum Sinensium depin- 
guntur, figuram meo nomine factam non magni esse faciendam , quippe quam faciendam curavi ad exemplar, a quodam 
homine Sinensi hic habitante, e chartà confectum, ex cujus ore etiam descriptionem notavi, sed anno sequenti aliquantum 
immutavi et correxi. — Itaque (infra seriptum) Domine Nobilissime , Gravissime , Sapientissime et Generossime, te summi 
Dei paterna custodi: meque ipsum tuo favori commendans, testor me servum tuum humillimum (signatum ) Romentus. 
(infra scriptum erat) hoc positum a Grorcıo متیآ‎ 1101111168 olim Mercatore et Consiliario Amboine. (juxta scriptum 
erat) Amboine in arce Victoria d. 15 Maii 1691, anno etatis 65 extremo. : 
Excerpta e Relatis a Viro Ampl. legato ve Haas ad summos magistratus Bataviw 
Viros Nob. supra memoratis a. d. 21 Julii 1691. 
Mercator Grorcius Rumextus me Amboiná decedentem rogavit, ut folium arboris oepas sive toxicarie suppeditarem , 
cujus veneno vehementissimo sane et letali Macassares sagittas inficiunt, quod in theca bambuseä his literis adjungo 
unà cum delineatione ejus, quee Batavi@, vestrà voluntate, post ejus descriptionem in uno sex herbariorum, anno 
superiori ad vos missorum , illigetur sive potius loco eo consilio relicto deponatur. Succum ejus aut venenum in parvo 
vasculo his etiam addo, quod summá cautione erit tractandum. Vario tempore magnam impendit operam , ut hoc folio 
potiretur, neque tamen unquam nancisci potuit; idque vix a privatis hominibus potest sperari, cum h«c arbor, in regno 
Tanette crescens, diligenter custodiatur. Glissone similis est arbor , cujus folia habui, sed virtute longè differt a priori, 
preterquam quod folium posticé non tam acutum, neque in fine tam obtusum aut rotundatum est. Utrumque principis 
jussu mihi suppeditatum et allatum est. 
OBSERVATIO II. 
Runpmus , examine instituto ramulorum , quos e Celebes acceperat , distinguit inter Toxicariam arborem feminam , cujus 
succum multo minus acrem, imo per se non letalem esse perhibet, et Toxicariam arborem marem , sive genuinam arborem 
venenatam, unde verum sagittarum venenum colligitur. Heec, cujus ipse et Valentyn soli ramulos foliiferos delineaverunt, 
truncum gerit altiorem ac folia minora et rigidiora, feminae non dissimilia. Suspicari inde licet, utraque ejusdem esse 
speciei sed arborum «tate diversarum , ita ut Zoxicaria femina arbor sit nova, Toxicaria mas »tate longè provectior. 
Etenim in utráque periodo folia admodum inter se differunt, quà de re jam sequentia memori, prodidit LESCHENAULT , 
l. c. p. 476, infra in Notá د‎ «les feuilles des trés-jeunes Antiars sont différentes de celles de la plante adulte; elles sont 
» longues d'environ 6 pouces, presque sessiles, un peu en forme de spatule, légérement dentées sur leur bord et moins 
» rudes que les feuilles des vieux arbres.» — Fieri tamen potest, ut varietates a Rumpuio indicate non etate aut peculiari 
loci naturá inter se differant, sed ut utrisque reverá specificum intercedat discrimen. Hoc adeo diversa vis succi indicare 
videtur, cum ejus, qui variis locis in Javá ab Antiari tovicariá colligitur, eadem plane sit efficacia. Spero fore, ut brevi 
hac de re melius statuere possim, cum specimina quaedam a Viro Amicissimo SPANOGHE و‎ qui indefessà industrià Floram 
insulae Timor investigare pergit, accepero. Hac sunt, que literis d. 28 Novembris 1834 ex Kupang in hac insula ad 
me missis, de eå re scripsit: « superest, ut tecum communicem qua mihi comperire licuit de arbore, quee plane cum 
Antiari toxicariá convenit, nisi quod non venenosa sit, etiamsi succus lacteus colore ceterisque rebus omnino cum 
» Homsrmrpu descriptione congruat. Hec arbor in vicinitate Aupangí non rara est et tempore inflorescentiz foliis 
» orbatur. Succum ejus variis periculis sum expertus atque adeo simio et gallo gallinaceo interné adhibui, neque ulla 
» tamen noxie virtutis signa animadverti. Fructus maturus coloris est pulcerrimi atro-rubentis ac velutino-pubescens. 
» Semen sive nucleus cum Rumpa descriptione exacté convenit. » 
Descr. Arbor vastissima, 80-100 pedes alta ac primo adspectu compluribus speciebus generis Canard 
| simillima. Ut in his, truncus ejus erectus circa basin exostosibus quibusdam quasi alatis longi- 
tudinalibus sursum evanescentibus est angulosus atque harum ope ita expansus , ut ambitus ejus 
imá non raro sedecim pedes exsuperet : superné truncus est cylindricus , in cacumen extensum , 
in novis arboribus subhemisphzricum, in vetustioribus minus regulare , quod ramis nonnullis 
crassissimis patentissimisque ac multis ramificationibus diffusis constat, solutum. Cortex trunci 
tertiam dimidiamye pollicis partem crassitudine equat, albidus, rimosus; ramorum longé est 
tenuior, cinerascens, aciculato-rugosus, lapsu ramulorum profunde cicatrisatus, passim obsoleté 
transversé annulatus. Lignum album, leve, haud ita durum , sectione transversá poris subtilibus 
ereberrimis notatum. Ramuli ultimi breves, patentes, recti aut plurimum subflexuosi , teretiusculi , 
sulcati, intus inanes, foliosi, superné leté brunnei, ac pube brevissimá scabri, state fusci et 
glabrati, ex summo apice gemmas foliiferas simpliees compresso-ovoideas obtusas aliquantisper 
obliqué positas squamatas gerentes, tegumentis stipulaceis, velutinis, caducis. Folia alterna, 
