STRYCHNOS. 61 
laboribus et erumnis defatigantur viatores, dum in superiora nemora penetrare conantur ; sed vulne- 
ribus etiam. plantarum , aculeis spinisque armatarum , que vitari haud ullá ratione possunt, miseré 
dilacerantur atque insuper, singulis fere vestigiis, grandi quádam specie formicarum nigrarum , quibus 
hec densa virgulta scatent , infestantur, quarum morsu , haud secus ac tactu quarundam Urticearum 
fruticosarum , gravissimis uruntur doloribus (1). Omnes vero he molestie et labores, illi in primis, 
qui scientiz amabili totum se tradidit, abundé compensantur plantarum insigni varietate, incredibili 
luxurie et miro inter se contextu, quo veluti parietem densum, floribus fructibusque pulcerrimis 
exornatum , fingere videntur. — Mox sylva minus densa subinde aperiri incipit, neque tamen aditum 
praebet faciliorem. Nam sedes conferta culmorum Bambusarum, qui brachium crassitudine equant et ad 
quinquaginta pedum altitudinem procrescunt, viam impediunt, quorum tanta sepe est durities (2), ut 
silicis instar ictibus securis resistant et hzc frustra admota resiliat.— Sic tandem pervenitur in regionem 
plantarum, in quà precipué ingens copia Ficuum variarum specierum nemus facit (quapropter 
hanc Regionem Artocarpearum dicere non alienum foret, ut ab antecedentibus, in quibus Leguminose 
prevalent, distingueretur ), quod hic quidem satis est apertum, cum Ficubus atque Artocarpis , 
quarum hic identidem quadam reperiuntur species, proprium sit, cacumen dissolutum e ramis 
validissimis laté divaricatis emittere, ne, luce interceptá ortum aliarum arborum aut fruticum 
(precipué e familiis Euphorbiacearum, Ternstremiacearum, Leguminosarum, Byttneriacearum د‎ 
Anonacearum, Myristicearum, Myrsinearum, Eleocarpearum, Rhamnearum,- Calastinearum و‎ 
Apocynearum, Asclepiadearum, Bignoniacearum, cet.) et plantarum herbacearum (e familiis 
Scrophularinearum, Acanthacearum, Solanearum, Cucurbitacearum, Urticearum, Scitaminearum, 
Aroidearum, cet.) impediant. Singularem in his altiorum nemorum finibus sive in regione Ficuum 
regnum et vegetabile et animale ostendit luxuriem et varietatem. Arguto clamore innumeri fere simii 
(inprimis Cercopithecus cynomolgus Erxı. sive Simia cynomolgus Lin., Semnopithecus maurus 
Fr. Cuv. sive Simia maura Scures., subinde etiam Semnopithecus mitratus Fr. Cuv.) excipiunt 
advenientem و‎ aut flebiliter querentes effugiunt, uti Hylobates leuciscus Ikre. sive Simia leucisca 
Scares. Impressa solo haud raro vestigia ita dicti Matjan bezaar sive Meong (Felis Tigris Lin.), Matjan 
dudul sive Matjan Totol ( Felis Leopardi Scurzs.), et Matjan Kumbang ( Felis Pardi Liv. ) ferocissi- 
morum animalium arguunt vicinitatem et ab imminenti caveamus periculo admonent. Hic velox 
Cervus Muntjac Zum. ( Kidang indigenarum), Moschus javanicus Pauw. (Kantjil sive Kanchil 
indigenarum), Mydaus meliceps Horsr. ( Sigung montanorum), non raro etiam Arctictis Binturong 
Tewm. (Ictides albifrons et Ict. ater Vauzsc.) ac Fels undata Desu. ) Felis javanensis Honsr. Felis 
minuta Tenu. ) libenter commorari solent; hac etiam loca apri (3) incolunt, variorumque generum 
innumere aves splendentibus pennarum coloribus magis oculos, quam sinistris atque interruptis 
clamoribus aures delectant. Hic sepe sylva barritu rauco et unisono : « fian-kong! — Ran-kong! » 
resonat, quo Buceros rhinoceros ( Rankong indigenarum) adesse arguitur, cujus varietas Jave soli 
propria censenda est Buceros lunatus Trun. ; ingens pulcerrimorum Lepidopterorum aliorumque 
insectorum vis per aérem volitat; denique quocunque oculos convertas, cuncta vivere et vigere 
videntur. — Hxc tamen loca non amplius aut Cocos nucifera pulcerrima, aut procera Areca catechu 
(1) Difficile dictu est, quam acer sit morsus harum formicarum. Equidem sepius ingenti qui pedes urebat dolore 
consistere nequivi et humi recumbere coactus fui. Neque tamen gravis intumescentia hune morsum subsequi solet. At 
Urticearum, quas memoravi, tactus non tantum sensum violenter urentem excitat, sed complurium, qui manu eas 
tetigere, brachium quasi paralysi afficitur, alarum glandulz intumescunt et tumores erysipelacei erumpunt ; quin nonnul- 
lorum totum nervorum systema per consensum conturbatur et vomitus subsequuntur. 
(2) Hzc culmi Bambusarum durities, ut in aliis Gramineis, procul dubio a terrá siliced proficiscitur. Idcirco indigenz 
ut ignem accendant, frustis culmi Bambusarum uti solent, que quanta vi et celeritate possunt inter se fricant. 
(3) In his montanis regionibus preecipué Babie Vidju indigenarum sive Sus verrucosus Bore. Non solum hec species 
magnis verrucis facialibus est preedita atque ossa frontalia et nasalia latiora habet quam Sus nemorosus, sed ab hoc etiam 
magnitudine, setis nigris longioribus ac majori ferocitate differt, quo fit, ut nostris apris longé sit similior, quam yen 
species. Sylvas regionum montanarum raro deserit, cum Sus nemorosus , cujus corpus setis brevioribus, appressis, magis 
minusve albido-fuscis haud adeo densé est obtectum , maximé regiones campestres, paludosas ac quàdam ‚Saccharz specie 
(cui nomen Allang Allang) consitas longè majori numero infestat vicinisque plantationibus , inprimis Oryze et Sacchari, 
pernoxius esse solet. 
16 
