20 RUMPHIA. 
ASTRONIA. 
Bi. Bydr. Flor. Ned. Ind. p. 1080. — Dz Cano. Prodr. Syst. Veg. III. p. 197. — Bu. in Bydr. 
Nat. Wet. VI. p. 266. 
CHARACTER ESSENTIALIS. 
Canycis tubus hemisphericus, ovario adnatus; zımsus 5-6-fidus aut dentatus, per- 
sistens. Perata 5-6, obovata. STAMINA 10-12, eequalia. ۸1738 transverse, dolabri- 
formes, rima duplici longitudinali dehiscentes, inappendiculate. Sryrus brevis. Sriema 
magnum, peltatum. Carsura sicca , 2-4-loculata, in fundo seminifera, ab apice secundum 
longitudinem. dehiscens. Semma creberrima, scobiformia. 
Vecer. Arbores glabelle. Ramuli quadrilaterati, ultimi, pedunculi calycesque fusco- sive ferrugineo - lepidoti. Folia 
opposita, petiolata, oblonga, integerrima, trinervia aut triplinervia, discolora. Inflorescentia terminalis, cymoso- 
paniculata aut corymbosa. Flores parvuli, albidi aut purpurascentes, abortu diclini. 
Hocce genus, cujus nomen ab derpe», stella, derivatum est, ob flores asteriscis non absimiles, perinde ac proxime sequens , 
ad Tribum Charianthearum referendum est. A plerisque Melastomacearum generibus insignitur, tum quod numerus 
loculamentorum ovarii (sive potius carpellarum unitarum) nullam prorsus symmetriam refert cum ceteris floris 
partibus, tum spermophoris discoideo-convexis ex ipso loculamentorum fundo enatis, atque peculiari seminum ipsorum 
structurá, quee generis Nepenthes Linn. non sunt dissimilia. ۱ 
ASTRONIA PAPETARIA. Tan. 6. 
A. foliis trinerviis oblongis utrinque acuminatis subtus dense rufo-lepidotis, floribus 
cymoso-corymbosis. Br. zm Bydr. Nat. Wet. VI. p. 267. 
Pharmacum papetarium Runen. IV. p.134. Tab. 69 (figura mediocris! ). — Ubat papeda Malaicorum. 
in Amboiná Epay et Mehulapia, nec non Epay Salay. 
Hasır. In Amboinä aliisque insulis Moluccis prope margines sylvarum locisque apertis in solo argilloso rubro duro, inprimis 
inter arbores e genere Melaleuca Leucadendron Linn. Specimina complura a 18110 in Amboinä collecta, que a 
proximá specie non diversa esse credidit, figura hoc loco adjectes delineandee inservierunt, cum Rumphiana haud- 
quaquam ad nature fidem fuerit expressa. Cortex hujus arboris est adstringens ejusque folia acidula : utraque cum 
Sagu cocta aut contrita ab indigenis ad vulnera recentia sananda externé adhibentur. Éadem folia cum piscibus 
coqui solent, quorum condimento saporem grate acidulum addunt. Lignum arborum vetustiorum, satis durum, 
eedium postibus formandis aptum est. 
Descr. Arborescens , aut plerumque arbor mediocris, rrunco recto, crassitie cruris humani , nauis late 
expansis, brachiatis. Correx trunci tenuis , fuscus, levis, glaber, fragilis. Ramuri ultimi dense 
foliati, tetraedri, inanes, ochrascentes , perinde ac pedunculi, calyces et fructus, ad apices 
fulvo- sive ferrugineo-lepidoti. Forra decussata , 6-9 poll. longa, 9-4 poll. lata, oblonga, acumi- 
natissima , margine subrecurva, nervis tribus excurrentibus supra tenuissimis atque immersis , 
in paginá dorsali prominentibus, insuper duobus marginalibus tenuioribus et venulis transversis 
non admodum frequentibus, coriacea, supra viridia ac glaberrima , infra intense fulvo-lepidota , 
licet nervis ac venulis nonnullis hic subindé virentibus. 1۶101 1-12 poll. longi, semiteretes, 
ad ramulorum insertionem incrassati dorsoque lineá semilunari calloso-verrucosá cincti, facie 
interiori profundé canaliculati. Cyma terminalis, brachiato-corymbosa , foliata و‎ multiflora , regu- 
laris, foliis magis quam dimidio brevior, e.ramis trichotomis patentibus compresso-quadran- 
gularibus composita : ramuli ultimi ex apice tribus pedicellis brevissimis, vix lineam longis 
