MARUMIA. | 17 
MARUMIA. 
Br. in Bydr. Nat. Wet. VI. p. 245. 
CHARACTER ESSENTIALIS. 
CaLycis tubus basi ovario adherens, subinfundibuliformis, muricatus : 113185 ultra 
ovarium longe productus, quadrifidus, persistens. Peraza 4, obovata, obliqua. STAMINA 8, 
alterna breviora. Antnerz subuliformes, arcuate, unipore, ima appendice setaceo- 
fissä instructze. Ovarrum in parte liberä pilosum. Srvrus filiformis, apice incurvus. STIGMA 
punctiforme. Bacca. ovoidea, quadriloculata, polysperma. Semina rectiuscula, raphe 
excurrenti hine marginata. 
Vecer. Frutices sarmentosi. Folia opposita, petiolata, oblonga, nervosa, inter nervos juxta apicem confluentes transverse 
` venuloso-reticulata , integerrima , discolora, supra glabra , subtus pariter ac ramuli pedunculique pube stellata tomen- 
tosa, vel furfuracea. Inflorescentia axillaris, cymosa, pauci-multiflora , bracteata. Flores magni, rosei aut coccinei. 
OBSERVATIO. 
Cum genus Marumia, a V. Cl. Reinwanpt (in Sylloge Plant. nov. Societ. Bot. Ratisb. II. p. 11) constitutum, idem, 
quod jam antea a me et Ners As Esenseck, viro amicissimo (in Syll. Plant. nov. Societ. Bot. Ratisb. I. p. 96), REINWARDTIA 
dictum fuerat, diligentiori instituto examine, non satis a Sauraja Wm». differre videretur, nomen illud, quo viri, de 
nature studio optime meriti, coleretur atque servaretur memoria, alii generi tribuendum esse censui. Tanta enim fuerunt 
Manni nostri, viri celeberrimi, et de Physica, et de plantarum Phytotomià و‎ que nemo ignorat, merita, ut nullum mihi 
potius tanto nomine insigniendum videretur, quam hocce genus, cum pulcritudine et peculiari organisatione conspicuum, 
tum maxime ex illa Melastomacearum familia, quee summorum Physicorum nominibus celebrandis inservit. Ex his nomina 
haud unquam discipline studioso obliviscenda Lavoisier, Hompnrer, Davi, utriusque TREMBLEII, Husert patris et filii, 
recensere sufficiet ; quibus si meritis de disciplinis naturalibus jure simillimus habetur Maruntus, nullo potiore loco, quam 
in tantorum nominum vicinitate, monumentum summo viro ponendum esse existimavi. — Hoc autem genus, unà cum 
Medinillá Gau». ad tribum Miconiearum Dx Can». referendum est, ex quibus maxime generibus De Candollianis Huberia 
et Henriettea videtur affinis. Ab his tamen cum habitu, tum antheris ad basin utrinque appendice setaceo-dilaceratà 
praeditis, satis distinguitur. Arctior etiam ei cum Dissochetá mea est necessitudo, a quà tamen jam calyce muricato 
manifeste quadrifido et varietate in structurà antherarum conspicuá discernitur. 
MARUMIA xuscosa. Tan. 4. 
M. foliis subcordato-oblongis subtus dense ferrugineo-furfuraceo-tomentosis, pedun- 
culis cymoso- multi-, raro paucifloris, calyce setis simplicibus muricato. Br. in Bydr. 
Nat. Wet. VI. p. 246. 
Melastoma muscosum Bi. Bydr. p. 1070. — De Cand. Prodr. Syst. Veg. III. p. 148. 40. — Tja- 
lontjon burrum, aut etiam Harendung-badak sive-bulu monticolarum Jave. 
Hair. In locis montanis Seribu, in saltibus inferioribus montis ignivomi Gedé aliisque montanis Jave regionibus, ubi 
speciosissimum huno fruticem, inprimis sub finem pluviarum, florentem reperi. 
Descr. Frurex scandens, triginta pedes et amplius lo.;gus, caule tereti nodoso-articulato fusco juxta 
nodos quosdam fibris radicalibus adventivis brevibus simplicissimis ad arbores sese alliganti, intus 
medulloso. Ram subbifarii, late expansi, recti, ad ramificationes foliorumque insertiones nonnihil 
nodoso-incrassati , latere luci magis exposito fusco-vel cinereo-tomentosi , altero, perinde ac ramuli 
brachiati, petioli, pagina dorsalis foliorum, inprimis novorum, pedunculi ac calyces, tomento 
furfuraceo denso ferrugineo obducti. PrrioLı tertiam partem poll. longi, linea elevatá connati, 
teretes, latere interiori indistincté canaliculati, torti. Forra opposita, distantia, disticha و‎ patentis- 
5 
