MEDINILLA. 15 
fisso maximo ex parte persistente coronate, cicatrice carpicá concavá, albide, teste Rumpmio parva 
mespila magnitudine fere equantes. | 
EXPLICATIO FIGURARUM. 
Tas. 2. Ramus flores et fructus aliquot immaturos ferens, magn. nat. (Cl. Decaisne Analysin, Arckenh. plantam del.) 
1. Flos, calyce nondum perforato, magn. nat. — 2. Idem, magn. vix auctus, calyce superne rumpente. — 9. Petalum 
floris aperti, ungue aliquantum lesum, perinde ac relique figure magn. auctius. — 4. Stamen cum anthera 
longiori, prout in preefloratione est inflexum. — 5. Stamen cum antherä breviori, prout in flore aperto sunt curvata. 
— 6. Anthera longior, versus medium transverse persecta, ex quà calcar sive appendix dorsalis connectivi supra 
insertionem filamenti exoritnr, quod interdum modo observatur. — 7. Segmentum antherz horizontale, e medio 
desumtum. — 8. Flos nondum apertus sectione verticali. — 9. Sectio horizontalis ovarii calyci connati. — 10. Eadem 
` oophori ovulis obtecti. — 11. Ovulum. 
MEDINILLA cnASSINERVIA. 
M. ramulis teretibus, foliis verticillato-4-nis ellipticis acutis basi subcuneatis triplinerviis 
subcarnosis, pedunculis subunifloris. Br. in Bydr. Nat. Wet. VI. p. 251. 
Funis Murenarum tertia sive latifolia Runen. V. p. 67 (quácum tamen non confundenda est ea planta, 
qua in proximá pagina et in Auctuario eodem ab illo nomine descripta et in Tab. XXXVI 
depicta est). — Wali Maluhu laun Ela Hituensium. | 
Hasır. Auctore Rompntoin Moluccis, magis in montibus et ad silvarum oras saxosas : hanc vero speciem vir Cl. 7 
in monte ignivomo insule Banda mense Junio florentem reperit et de ea sequentia in diario notavit : « Melastoma 
» quadrifolium : foliis quaternis triplinerviis ovalibus carnosis, pedunculis 1-floris lateralibus. Flores magni, carnei, 
» 10-andri. » Hsc autem descriptio sufficit quidem, ut a M. rosed Gau». et mea M. quadrifoliá, quarum utraque est 
ö-andra, discernatur, nec vero ut a M. macrocarpá, quee supra descripta est, dignosci possit : huic enim quam 
maxime est affinis et, quàtenus e speciminibus valde incompletis a Reınwarprıo mihi ostentis judicare potui, nonnisi 
foliis majoribus crassioribus nervis validioribus ab illà distinguitur, quibus optime congruunt que de eal. c. notavit 
Rompuius : « Huc et tertia pertinet species, plerumque funicularis, ejusmodi preedita articulis, ac folia gerens uti 
» femina, sed multo majora, spithamam nempe longa, ac palmam lata, saporis multo magis fatui atque exiguze 
» acritudinis. » — Notandum autem videtur, pedunculos procul dubio, quod et in aliis quibusdam conspicitur 
speciebus , abortu reliquorum pedicellorum ex uno puncto communi orientium, esse unifloros. 
MEDINILLA RADICANS. Ta». 3. 
M. ramulis teretibus, foliis verticillato-3-7-nis oblongo-lanceolatis utrinque acuminatis 
subvenosis, umbellulis simplicibus paucifloris, floribus octandris (rarissime decandris), 
calycibus truncatis, staminibus longitudine vix æqualibus. Br. in Bydr. Nat. Wet. VI. 
p. abr. | 
Melastoma radicans Bu. Bydr. p. 1069. — Dr Cann. Prodr. Syst. Veg. III. p. 148. 35. — Aroy 
Mongel monticolarum. 
Hasır. In montanis Java occidentalis regionibus, toto fere anno, sed inprimis Junio et Julio florens atque simul fructifera ; 
hanc ibi plantam reperi, e. gr. in radicibus montis Sallak , in monte Panijar, in densis sylvis Megamendung ; divus 
autem Van Hasserr mense etiam Septembri prope Lewebunguer fructibus vidit ornatam. Omnino praecedentis speciei 
gaudet habitu, a quà tamen foliis subvenosis , ut a ceeteris omnibus, inprimis distinguitur, licet in iisdem subinde ramis 
pauca subtriplinervia occurrunt. 
Descr. Frurex scandens aut pseudo-parasiticus , plane glaber, infra nodos parum incrassatos radiculas 
adventivas sepe unilaterales subfasciculatas exserens, caule lignoso, tereti, in centro parumper 
inani, externe cinereo-fusco, verrucoso-lenticellato , aut longitudine aciculato , pennam oloris cras- 
situdine equanti. Ram divaricati, leves, epidermide rugulosá , itidem cinerascenti verruculis fuscis 
