VI PRAFATIO. 
Has itaque commentationes, titulo Rumpura inscriptas, in quibus conscribendis vete- 
rum linguarum, quà levir meus D. J. Vercens est instructus, Scientia haud mediocriter 
mihi profuit, in lucem edere constitui, cum ut memoria meritorum Plinii hujus /ndici, 
quo olim cognomine eum insigniverat Academia Cesarea Nature Curiosorum, integra 
servaretur, tum in primis ut przclarum ejus opus, Herbarium Amboinense, pro hodierná 
discipline conditione elaborarem atque illustrarem. Hoc utinam mihi consilium tam bene 
succedat, quam nuper viro doctissimo Avc. G. E. T. Hexscrer, summo illi medicorum 
et Academia Vratislavie ornamento ; ingenuum propositum, ut, editä ۵ Rumphü, 
singularia viri merita celebraret et multa, qua ad vitam ejus pertinerent, minus cognita 
aut obscura, colligeret et explicaret. Hoc vero licet vehementer addubitem, aliquid 
certe non inutile scribere conabor. Frustra tamen in hoc et sequentibus libellis accuratum 
ordinem queras earum rerum, de quibus deinceps mihi erit agendum. Quevis enim 
commentatio argumentum peculiare amplectetur et librum singularem constituet : seepe 
etiam de uná subinde planta a Rumrnro nostro memoratá agens, sponte neque invitus 
ad examen complurium aliarum, quee cum illà naturali quádam affinitate sunt conjuncte, 
abripiar. Tanto autem jucundior hic mihi videtur labor, quod plantis Indicis permultis 
ex Herbariis antiquiorum scriptorum, quales sunt Rauworrr, Hermannus, BunwANwI, 
VAN Roven, Hourruyn, aliique, uti mihi licebit. Simul duo codices Hollande conscripti, 
et genuinze delineationes, quibus J. Burmann in edendo Herbario Amboinensí usus est, 
quaque, optime servatæ, Bibliothecæ Leidensi sunt ornamento, summá a me religione 
consulentur. 
Dabam in Museo Botanico Lugduni-Batavorum, mense Novembri, A. MDCCCXXXIV. 
C. L. BLUME. 
